Πυροσβεστική Υπηρεσία Λονδίνου (London Fire Brigade)

Προστέθηκε από F.R.N στις 15 Οκτωβρίου 2013. · No Comments · Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Κατηγορία Ζαφειρίου Μπάμπης, Μηχανή του Χρόνου, Παρουσίαση

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Share into that BigPicture-Share zone

 
Share Button

23/5/2012

Η φωτογραφία αριστερά απεικονίζει έναν ασφαλιστή και δεξιά έναν διασώστη. Στο πίσω μέρος βλέπουμε πίνακα που απεικονίζει μια χειροκίνητη αντλία πυρόσβεσης και κάτω συλλογή από αρπάγια και τσεκούρια. Η μεγάλη φωτιά του Λονδίνου ήταν η αιτία να δημιουργηθούν μονάδες πυρόσβεσης από τις ασφαλιστικές εταιρείες για την αντιμετώπιση μελλοντικών πυρκαγιών, όπως μαρτυρά η φωτογραφία αυτή η προσπάθεια αρχίζει το 1710. Πολύ αργότερα οι ανεξάρτητες αυτές μονάδες ενώνονται και δημιουργούν την London Fire Engine Establishment (LFEE). Αρχικά δημιουργούνται 19 Σταθμοί με συνολική δύναμη 80 ανδρών.

Η φωτογραφία δείχνει την ειδική σήμανση («πυροσήμανση») που χρησιμοποιούσε η General Insurance Company της Ιρλανδίας.
Για να ασφαλιστεί το κτίριο οι ιδιοκτήτες πλήρωναν ένα ποσό το χρόνο, ποσά που επέτρεψαν στις εταιρείες να κερδίσουν πολλά χρήματα αλλά και να χρηματοδοτήσουν ιδιωτικές μονάδες πυρόσβεσης.

Η «πυροσήμανση» χρησιμοποιείτο για διακρίνονται τα ασφαλισμένα κτίρια και να διαφημίζονται τα ασφαλιστικά γραφεία και τοποθετείτε στις προσόψεις των κτιρίων ώστε οι μονάδες πυρόσβεσης να αναγνωρίζουν τα κτίρια που ήταν ασφαλισμένα από το γραφείο τους. Όταν ξεσπούσε πυρκαγιά προσέτρεχαν πολλές ομάδες οι οποίες όμως άφηναν στο έλεος της καταστροφής τα ανασφάλιστα κτίρια. Παρατηρώντας προσεκτικά, σήμερα, τις προσόψεις παλαιών κτιρίων στο Λονδίνο θα βρει ακόμα και σήμερα ο επισκέπτης πυροσημάνσεις.



Στην φωτογραφία, τρεις πυροσβέστες από τις ασφαλιστικές εταιρείες Westminster, Royal Exchange και Atlas σήμερα οι τρεις αυτές εταιρείες είναι ενωμένες με την Royal Sun Alliance Insurance Company. Στο ύψος του ώμου διακρίνονται τα διακριτικά σήματα της κάθε εταιρείας.
Ο εξοπλισμός τους ακόμη «πρωτόγονος» μέχρι το 1721 που ο Richard Newsham πατένταρε την «νέα μηχανή για ψύξη και κατάσβεση πυρκαγιών» η μηχανή αυτή έχει συνεχή παροχή νερού υπό πίεση, για πρώτη φορά. Οι πυροσβέστες της εποχής είχαν ελάχιστη εκπαίδευση και φορούσαν πολύχρωμα ρούχα για να φαίνεται από ποια εταιρεία προέρχονται. Αν οι φωτιές ήταν μεγάλες η συνεχής προσπάθεια άντλησης τους κούραζε και στο διάλλειμα τους προσέφεραν μπύρες σαν ανταμοιβή για τη βοήθεια.

Η πρώτη ασφαλιστική εταιρεία ονομάστηκε «Φοίνιξ», από το πτηνό της Ελληνικής μυθολογίας που αναγεννάται από τις στάχτες του.

James Braidwood, ο ιδρυτής της London Fire Engine Establishment (LFEE). Το 1833, 10 ανεξάρτητες ασφαλιστικές εταιρείες δημιουργούν την LFEE με στόχο να μπορέσουν να προσφέρουν ενωμένοι καλλίτερες υπηρεσίες προς το κοινό. Στη θέση του σαν επικεφαλής παραμένει 28 ολόκληρα χρόνια μέχρι το θάνατό του. Έχοντας αρχίσει την καριέρα του ως επιθεωρητής ήξερε τις κατασκευαστικές ιδιομορφίες των κτιρίων πριν μάθει τα μυστικά της πυρόσβεσης. Ήταν εξαίρετος πυροσβέστης και αγαπούσε τη δουλειά του. Εισάγει στο σώμα ενιαία στολή χρώματος γρι με ψηλές μπότες και μαύρο δερμάτινο κράνος. Είναι ένας αγαπητός λαϊκός χαρακτήρας χάρη στη σκληρή δουλειά αλλά και για τις έρευνές του πάνω στη πρόληψη και τη πυρόσβεση.

Κλίμακα διαφυγής μοντέλο 1838.
Παρατηρώντας προσεκτικά θα δούμε τον υφασμάτινο διάδρομο που επέτρεπε τη διάσωση ατόμων χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιούν τα σκαλοπάτια. Είχαν μάλιστα προβλέψει να μπορούν να γλιστρούν και οι γυναίκες χωρίς … αποκαλύψεις.
Οι σκάλες αυτές είχαν ύψος γύρω στα 18 μέτρα και οι χειριστές τους εκπαιδεύονται για διάστημα από δύο έως έξη μήνες πριν μπουν στην ενεργό δράση. Το 1867 πλέον παραδίδονται στο Metropolitan Board of Works.
Μέχρι το 1828 πυροσβέστες τόσο των ασφαλιστικών εταιρειών όσο και του LFEE ήταν αποτελεσματικοί στην κατάσβεση αλλά δεν είχαν τα απαραίτητα για την διαφυγή των παθόντων. Το 1828 η Royal Society for the Protection of Life from Fire (RSPLF) δημιουργείται και ειδικεύεται στη διάσωση. Τις ειδικές σκάλες διάσωσης τοποθετούν τη νύχτα στις γωνίες των δρόμων και την ημέρα στα προαύλια των εκκλησιών.

Tooley Street fire
Πίνακας αγνώστου ζωγράφου για την μεγαλύτερη πυρκαγιά, πριν την μεγάλη πυρκαγιά του Λονδίνου (1866). Κατά την καταπολέμηση της χάνει τη ζωή του και ο James Braidwood, όταν το πλάκωσε τοίχος.



Η φωτιά στη βαμβακοβιομηχανία Wharf της οδού Tooley ξεσπά στις 22 Ιουνίου 1861 αρχίζοντας από μία αποθήκη υφασμάτων και μέσα σε μισή ώρα γιγαντώνεται και απλώνεται και στα γειτονικά κτίρια. Η μεγάλη εξάπλωση οφείλεται στο ότι μέσα στον πανικό οι εργάτες άφησαν ανοικτές τις πυράντοχες πόρτες ασφαλείας του εργοστασίου.

Το 1862 οι ασφαλιστικές εταιρείες ζητούν από το κράτος να αναλάβει την πυρασφάλεια διότι το κόστος είναι ιδιαίτερα υψηλό και αποφασίζεται να αναλάβει τη πυρασφάλεια η Metropolitan Board of Works.
Υπήρξαν κάποιες σκέψεις την ευθύνη να αναλάβει η Μητροπολιτική Αστυνομία αλλά θεωρήθηκε ιδιαίτερη πολύπλοκη η διαδικασία ενσωμάτωσης και τελικά το 1866 δημιουργείται η Metropolitan Fire Brigade (MFB) με ζώνη ευθύνης όλο το Λονδίνο.

Metropolitan Fire Brigade

Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο Σταθμός Vauxhall, το προσωπικό & τα μέσα που διέθετε.

Chief Officer Captain Massey Shaw
Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο Shaw με τη στολή που εισήγαγε. Ο νεωτερισμός συνίσταται κυρίως στο μεταλλικό ασημί κράνος.
Ο Shaw αναλαμβάνει τη διοίκηση μετά τον θάνατο του James Braidwood και την αναδιοργανώνει εισάγοντας νέο σύστημα επιλογής προσωπικού, νέα στολή, νέες τεχνολογίες στη πυρόσβεση αλλά και δημιουργώντας 5 νέους σταθμούς.
Η δουλεία που έκανε ήταν γνωστή και αποδεκτή σε όλη την κοινωνία. Φίλος με το Πρίγκιπα της Ουαλίας (μετέπειτα Βασιλιά Εδουάρδο τον 7ο) μετέβαινε συχνά μαζί του στις μεγάλες φωτιές. Το 1889 δημιουργείται το London County Council το οποίον αφαιρεί τη διοίκηση από τον Shaw ο οποίος αποσύρεται μετά από 30 χρόνια υπηρεσίας το 1891. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης υπηρεσίας του ο Shaw αντιμετώπισε 55.004 πυροσβεστικά συμβάντα.

Η πρόοδος στην πυροσβεστική τεχνολογία κατά τη Βικτωριανή εποχή.

Ιππήλατη ατμοκίνητη αντλία του 1891
Ο Shaw εισάγει τις ατμοκίνητες αντλίες με δυνατότητα άντλησης 1.135 λίτρα ανά λεπτό ήταν αποδοτικές αλλά μόνο όσο τα καζάνια ήταν ζεστά.
Μέχρι το 1879 ένας αγγελιαφόρος ανήγγελλε τη φωτιά, ο Shaw εξοπλίζει το Λονδίνο με 40 σημεία αναγγελίας πυρκαγιάς χρησιμοποιώντας πλέον τις δυνατότητες του τηλέγραφου. Την ίδια εποχή άρχισαν να χρησιμοποιούνται και οι πρώτες αναπνευστικές συσκευές, ήταν συνδεδεμένες με μία αντλία μέσω ενός φίλτρου αλλά παρουσίαζαν πολλά προβλήματα διότι κοβόταν – καιγόταν ο σωλήνας ή μάγκωνε.

Πυροσβέστης της Βικτωριανής εποχής, 1900
Ο Show είχε τη νοοτροπία να προσλαμβάνει μόνο ναυτικούς σαν πυροσβέστες, πίστευε βαθιά ότι οι ναυτικοί ήταν πειθαρχημένοι, μαθημένοι στη σκληρή δουλειά και δυνατοί άνδρες. Η εκπαίδευσή διαρκούσε τρεις μήνες, σε ειδικό κέντρο εκπαίδευσης, πριν από μετάθεση τους σε σταθμό.
Η ζωή του πυροσβέστη της εποχής ήταν σκληρή δούλευαν πολλές ώρες μέρα και νύκτα, είχαν χαμηλό μισθό, δεν είχαν σύνταξη και έμεναν στον πυροσβεστικό σταθμό δίπλα στου σταύλους.

Οι πυρκαγιές στα θέατρα
Καρτ-ποσταλ εποχής του θεάτρου Alhambra στη Leicester Square του Λονδίνου. Η μεγάλη φωτιά που το κατέστρεψε ήταν αιτία να σκοτωθούν δύο πυροσβέστες και να κινδυνέψει ο Πρίγκιπας της Ουαλίας που παρευρισκόταν σαν παρατηρητής κατά τη συνήθειά του.



Οι φωτιές αυτές ήταν συνηθισμένες διότι στη σκηνή χρησιμοποιούσαν για το φωτισμό λάμπες αερίου. Παρά τις οδηγίες και τα άρθρα του Show για κανόνες ασφαλείας στα θέατρα από το 1881 – 82, όπως ύπαρξη δεξαμενών νερού, ύπαρξη μεταλλικών χωρισμάτων ώστε να μπορεί να απομονωθεί ο τομέας των θεατών από τη σκηνή (κανόνας που ισχύει και σήμερα) και στιβαρή κτιριακή κατασκευή, εν τούτοις μόνο το 1884, 1.200 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 41 θέατρα κατεστράφησαν ολοσχερώς.

Διαφημιστική Αφίσα Κατατάξεως Η αφίσα αυτή έχει σαν στόχο την ευαισθητοποίηση των γυναικών για να καταταγούν στην Εθνική Πυροσβεστική Υπηρεσία κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το βαρύ πολιτικό κλίμα που επικρατούσε στην Ευρώπη προς τα τέλη της δεκαετίας του 1930, έκανε σαφές ότι σε περίπτωση πολέμου οι πυροσβεστικές υπηρεσίες θα δεχόντουσαν τεράστια πίεση.
Το Κοινοβούλιο προβλέποντας τις εξελίξεις έχει ήδη επιτρέψει τη δημιουργία Εθελοντικής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για να υποστηρίξει τους επαγγελματίες. Ημερομηνία δημιουργίας του Βοηθητικού Πυροσβεστικού Σώματος (Auxiliary Fire Service (AFS)) ο Ιανουάριος του 1938.

Το AFS υπολογίζει ότι χρειάζεται να συγκεντρώσει και να εκπαιδεύσει 28.000 άνδρες ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει την LFB (London Fire Brigade) η οποία εκείνη τη εποχή έχει δύναμη μόλις 2.500 αξιωματικών και ανδρών. Η πλειοψηφία όμως των νέων ανδρών επιστρατεύονται και οι εναπομένοντες είναι ή πολύ μεγάλοι ή πολύ μικροί σε ηλικία, έτσι για πρώτη φορά στη ιστορία της London Fire Brigade γίνονται δεκτές γυναίκες. Κατά τη διάρκεια του πολέμου συνολικά 327 άνδρες και γυναίκες έδωσαν τη ζωή τους υπερασπίζοντας τα πυροσβεστικά ιδανικά.

Βοηθητική και Εθνική Πυροσβεστική Υπηρεσία (AFS και NFS).

Ο πίνακας του ζωγράφου Reginald Mills (1940) απεικονίζει «τον αγγελιαφόρο του AFS».

Ο ρόλος των αγγελιαφόρων ήταν να μεταφέρουν μηνύματα ανάμεσα στις μονάδες και του σταθμούς του AFS, έφηβοι με τα ποδήλατά τους μετέφεραν τα μηνύματα ώστε ο εξοπλισμός και το προσωπικό να βρίσκεται έγκαιρα στο τόπο του συμβάντος.

Σχολεία και χώροι στάθμευσης ήταν οι σταθμοί της Βοηθητικής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, οι στολές τους υποτυπώδεις όπως και ο εξοπλισμός, τα μέσα μεταφοράς τους ΤΑΧΙ, βαμμένα γρι.
Μερικές φορές οι υπηρεσίες του Λονδίνου εκκαλούντο να βοηθήσουν και εκτός ζώνης αλλά αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα λόγω ασυμβατότητας στη διοίκηση και τον εξοπλισμό. Τα προβλήματα λύνονται όταν το 1941 η Εθνική Πυροσβεστική Υπηρεσία αναλαμβάνει το γενικό πρόσταγμα.

Το Blitz


Πυροσβέστες της AFS κατά τη διάρκεια του Blitz το 1940

Για τους περισσότερους πυροσβέστες η αρχή της περιόδου σημαίνει και τη πρώτη επαφή τους με τη πυρόσβεση αλλά στο τέλος της τους είχε μείνει το παρατσούκλι «heroes with grimy faces» (ήρωες με βρώμικα πρόσωπα).
Η 7η Σεπτεμβρίου 1940 είναι η πρώτη νύχτα που βομβαρδίζεται το Λονδίνο και αρχίζει η περίοδος Blitz θα διαρκέσει δε 57 συνεχόμενες νύχτες. Οι πυροσβέστες σε συνεχή εγρήγορση καταπολεμώντας τις φωτιές αλλά και αντιμετωπίζοντας εκρήξεις βομβών πολλές φορές μέσα σε αποθήκες εύφλεκτων υλικών. Η κούραση ήταν τέτοια που δεν ασχολούνται πια με μικρές φωτιές τις οποίες με πρωτόγονα μέσα αναλαμβάνουν να σβήσουν οι πολίτες.

Τις πρώτες 22 νύχτες οι πυροσβέστες κληθήκαν να παλέψουν με 22.000 φωτιές και μέχρι το τέλος του πολέμου έχουν ανταποκριθεί σε πάνω από 50.000 συμβάντα.
Η Βοηθητική Πυροσβεστική Υπηρεσία στη συνείδηση του λαού δεν είναι πια «μια υπηρεσία» είναι οι «ήρωες με τα βρώμικα πρόσωπα».

Η AFS αρχίζει να δέχεται τους πρώτους εθελοντές το Μάρτιο του 1938 που σχηματίζουν ουρές για να εκπαιδευτούν ώστε να βοηθήσουν σε ενδεχόμενο πόλεμο. Η εκπαίδευση είναι 60 ώρες την εβδομάδα και περιλαμβάνει όλα τα διασωστικά και πυροσβεστικά σενάρια. Τη 1η Σεπτεμβρίου 1939 κινητοποιούνται περίπου 89.000 άνδρες και 6.000 γυναίκες σε όλη τη χώρα με πλήρες ωράριο. Ο πόλεμος ξέσπασε δύο μέρες αργότερα στις 3 Σεπτεμβρίου 1939.

Πρόβλημα υπήρχε και με τις στολές διότι αρχικά τους είχε δοθεί μόνο μία, αλλά μετά από 57 νύχτες συνεχών επιθέσεων υπήρχε μεγάλο πρόβλημα όσον αφορά το στέγνωμα τους γι αυτό πολλοί πυροσβέστες φορούσαν στολές ταχυδρόμων λόγω του ότι τα ταχυδρομεία είχαν αποθέματα στολών. Πέραν των στολών οι πυροσβέστες διέθεταν ατσάλινα κράνη, μπότες από καουτσούκ και αδιάβροχα παντελόνια και ειδικά κολάν.

Από πλευράς εξοπλισμού μπαίνουν σε υπηρεσία διάφορες συσκευές μεταξύ των οποίων αντλίες πάνω σε τρέιλερ, οι αντλίες αυτές χρησίμευαν για να μεταφέρουν νερό από το ποτάμι μέχρι τον τόπο του συμβάντος και 2.000 ταξί. Το πρόβλημα εύρεσης του νερού ήταν σοβαρό διότι πολλές φορές το ύψος του νερού στον Τάμεση ήταν μικρό και αυτό το γεγονός δυσκόλευε τη τροφοδοσία. Επιπλέον οι βομβαρδισμοί προκαλούσαν πάνω από 70 ζημιές καθημερινά στο 9.000 χλμ δίκτυο τροφοδοσίας, μια λύση είναι να προσαρτήσουν ατσάλινες δεξαμενές των 4.000 λίτρων σε διάφορα φορτηγά για να μεταφέρουν νερό στα συμβάντα.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου δημιουργούνται 300 πυροσβεστικοί σταθμοί μέσα σε σχολεία, παρκινγκ και μικρά εργοστάσια όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι κακές παρόλα αυτά οι πυροσβέστες κοιμούνται εκεί ώστε να είναι έτοιμοι να βοηθήσουν σε κάθε κλήση. Το πνεύμα συναδελφοσύνης και αυτοθυσίας ήταν ανεπτυγμένο σε ύψιστο βαθμό. Ο Τσόρτσιλ δε είπε « Ήταν μια μεγάλη υπηρεσία που το έργο της πρέπει να το θυμόμαστε για πάντα»

Η γυναικεία παρουσία στη NFS.

Η στολή των γυναικών ήταν μάλλινη με παντελόνι ή φούστα, με ατσάλινο κράνος για προστασία και μία ελαφριά κάπα για το κρύο.
Η εκπαίδευση των γυναικών κατά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν περιορισμένη, διότι συνήθως είχαν ρόλο παρατηρητή, οδηγού, διαβιβαστή, κλπ. Κατά τη διάρκεια όμως του πολέμου και σε αναγνώριση των εξαιρετικών υπηρεσιών τους γυναίκες αναλαμβάνουν και πυροσβεστικό έργο αλλά και προωθούνται στην ιεραρχία, πολλές μάλιστα παρασημοφορούνται.
Με το τέλος του πολέμου οι περισσότερες αποστρατεύονται και όσες μένουν σιγά αποσύρονται μέχρι το 1968 που το NFS διαλύεται.

Massey Shaw fire boat.


Εικονίζεται πυροσβεστικό πλοιάριο «Massey Shaw» εμπρός από το Κοινοβούλιο, το 1950.

Κατά τη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου υπήρχαν 9 ναυτικοί πυροσβεστικοί σταθμοί. Τα σκάφοι αυτού του τύπου είχαν τη δυνατότητα να αντλούν 53.000 λίτρα το λεπτό. Τα πλοιάρια τα οποία ναυπηγήθηκαν το 1935, εκτός της πυροσβεστικής αποστολής τους βοήθησαν πολύ κατά την επιχείρηση εκκένωσης της Δουνκέρκης τον Μάιο του 1940 μεταφέροντας οπλίτες από τα αβαθή στα μεγάλα πλοία. Τα πλοιάρια αυτά τελικά αποσύρονται από την ενεργό δράση το 1971.

Dennis F108 Pump Escape Αυτές οι αντλίες αντικαθιστούν τις προπολεμικές και αποσύρονται τη δεκαετία του 60.
Μετά το πόλεμο αποφασίζεται οι πυροσβεστικές υπηρεσίες των επαρχιών να ανεξαρτητοποιηθούν, έτσι η LFB αλλάζει, την 1η Απριλίου 1948.
Την διοίκηση αναλαμβάνει ο Sir Frederick Delve ο οποίος και θα αναλάβει να εκτελέσει πολλές και μεγάλες αλλαγές.

  • Απαλλαγή από τα προπολεμικά πρότυπα.
  • Είσοδος συσκευών πεπιεσμένου αέρα
  • Μεγιστοποίηση του ρόλου της πυρασφάλειας.
  • Αφαίρεση από τους δρόμους των συστημάτων συναγερμού
  • Είσοδος του ενιαίου αριθμού κλήσης «999»

    Οι μεγάλες μεταπολεμικές φωτιές

    Η φωτιά στο σταθμό του μετρό Kings Cross από όπου και φωτογραφία. Η πυρόσβεση και η πυρασφάλεια αναμορφώνονται λόγω της αποκτούμενης εμπειρίας από μεγάλα και τραγικά γεγονότα. Πχ μετά την φωτιά στο Smithfield (1958) εισάγεται ο «κάλος» ώστε να μην χάνονται οι πυροσβέστες μέσα στον πυκνό καπνό και να μπορούν να μετρούν την απόσταση που είχαν διανύσει, εισάγονται μετρητές «αέρα» στις αναπνευστικές ώστε να γνωρίζουν για πόση ώρα αέρα έχουν ακόμη. Τέλος ο θάνατος ενός εργάτη από έκρηξη, την ώρα που «έκοβε» μια παλιά δεξαμενή στο Dudgeons Wharf (1969), εισάγει τον κώδικα ειδικών κινδύνων το 1970 (Hazchem Code).

    Αντίστοιχα η φωτιά Kings Cross Station (1987) κάνει αυστηρούς τους κανονισμούς πυρασφαλείας με εκπαίδευση του προσωπικού, τοποθέτηση ανιχνευτών θερμοκρασίας – καπνού sprinklers, κλπ.



    Στην εικόνα φαίνεται η περιοχή ευθύνης της London Fire Brigade από το 1965 δημιουργείται το Μητροπολιτικό Λονδίνο που πέραν του παλαιού περιλαμβάνει και Middlesex, Croydon, East and West Ham καθώς 83 περιοχές.

    Η γυναικεία παρουσία σήμερα

    Η πρώτη γυναίκα μπαίνει στην ενεργό δράση το 1982 και μέχρι το τέλος της δεκαετίας ο αριθμός τους αυξάνεται στις 60, οι περισσότερες εκ των οποίων παραμένουν για πάνω από 10 χρόνια στη υπηρεσία. Αρχές της δεκαετίας του 90 υπηρετούν 50 γυναίκες αλλά το 2010 ο αριθμός τους ανεβαίνει στις 257.

    Μετάφραση – Προσαρμογή για το Fire.gr Χ. Ζαφειρίου
    Πηγή: http://www.london-fire.gov.uk

    738 Συνολικές Αναγνώσεις 1 Αναγνώσεις σήμερα

    Σχετικά άρθρα

  • Αφήστε μια απάντηση

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

    *