Η Συμπεριφορά της φωτιάς στο Οικοδομικό περιβάλλον, Μέρος IV

Προστέθηκε από F.R.N στις 4 Σεπτεμβρίου 2015. · 3 Σχόλια · Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Κατηγορία Μπόγκιας Γιώργος, Πυροσβεστολογία, Σαλόνι

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Share into that BigPicture-Share zone

 
Share Button

4/9/2015

Μέρος 4ο. Η χρήση του νερού ως κατασβεστικό μέσο, και μέθοδοι πυρόσβεσης

του Γεωργίου Μπόγκια

Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με τη χρήση του νερού ως κατασβεστικού μέσου, καθώς και με τις διαφορετικές μεθόδους πυρόσβεσης και την εφαρμογή τους στην αντιμετώπιση φαινομένων όπως τα: flashover, backdraft και fire gas ignitions.

Η ΠΥΡΟΣΒΕΣΗ

Στο βιβλίο του «Qualitative Fire Behavior»,[1] ο Floyd Nelson κάνει την παρακάτω δήλωση: «Κατά γενική ομολογία, η πυρόσβεση είναι πολύ εύκολη. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι να βάλει τη σωστή ποσότητα νερού στο σωστό σημείο, και η φωτιά τίθεται υπό έλεγχο». Στη συνέχεια, όμως, συμπληρώνει: «Παρόλα αυτά, το πλήθος των διαφορετικών καταστάσεων που μπορεί να αντιμετωπίσει, συχνά καθιστούν αυτό το έργο δύσκολο».

Η πυρόσβεση, δυστυχώς, δεν είναι απλή υπόθεση, όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας, εν τέλει, παραδέχεται. Η πορεία της φωτιάς είναι «διαρκώς μεταβαλλόμενη». Απαιτεί συνεχή παρατήρηση και αναπροσαρμογή της τακτικής, την οποία επιλέγει να ακολουθήσει το πυροσβεστικό προσωπικό, προκειμένου να επιτύχει την ασφαλέστερη και την ταχύτερη κατάσβεσή της, με τη χρήση των διατιθέμενων μέσων. Βεβαίως, με γνώμονα, πάντα, την αποφυγή των υλικών ζημιών που μπορεί να προκληθούν από την άσκοπη χρήση νερού. Αυτό που πρέπει να συγκρατήσουμε από τα λεγόμενά του είναι η φράση: «η σωστή ποσότητα νερού στο σωστό σημείο».

ΤΟ ΝΕΡΟ ΩΣ ΚΑΤΑΣΒΕΣΤΙΚΟ ΜΕΣΟ

Το νερό είναι το πλέον χρησιμοποιούμενο κατασβεστικό μέσο, όχι μόνο επειδή μας είναι άμεσα διαθέσιμο, αλλά κυρίως διότι έχει τις εξής ιδιότητες.

  • Υψηλή θερμοχωρητικότητα: Το νερό απορροφά τεράστιες ποσότητες θερμότητας όσο η θερμοκρασία του ανεβαίνει. Απαιτούνται 4.200 joules για να ανέβει η θερμοκρασία ενός λίτρου νερού κατά 1ο Κελσίου. Η ποσότητα αυτή γίνεται 538 φορές μεγαλύτερη όταν το νερό μετατρέπεται σε ατμό.
  • Το νερό που φτάνει στην επιφάνεια των καιόμενων υλικών, τα ψύχει. Με αυτόν τον τρόπο διακόπτει τη διαδικασία της πυρόλυσης και, κατ’ επέκταση, την παραγωγή καύσιμης ύλης.
  • Τα σταγονίδια νερού που εκτοξεύονται μέσα στη θερμή και εύφλεκτη ατμόσφαιρα της φωτιάς, ψύχουν και διαλύουν τα αέρια.
  • Ο ατμός που δημιουργείται από την απορρόφηση της θερμοκρασίας ψύχει περαιτέρω και αδρανοποιεί την εύφλεκτη ατμόσφαιρα, με τον ίδιο τρόπο όπως το άζωτο (Ν2) ή το διοξείδιο του άνθρακα (CO2).
  • Τα σωματίδια του νερού δημιουργούν μια τρισδιάστατη παγίδα για τις φλόγες, όπως τα μεταλλικά πλέγματα που χρησιμοποιούνταν στις λάμπες των ανθρακωρύχων.
  • Τα μικρά σταγονίδια νερού και ο ατμός απορροφούν τη θερμική ακτινοβολία.


Εικόνα 1: Το μεταλλικό πλέγμα εμποδίζει τη φλόγα να εξέλθει από το δοχείο.


Εικόνα 2: Τα σταγονίδια νερού, εισερχόμενα στη φλόγα, δημιουργούν μια «τρισδιάστατη παγίδα».

Το νερό, λοιπόν, έχει ιδιότητες, οι οποίες του επιτρέπουν να «επεμβαίνει» και στα τρία στοιχεία του τριγώνου της φωτιάς. Δύο σημεία, τα οποία πρέπει να τονίσουμε και να συγκρατήσουμε, είναι το ότι το νερό μετατρέπεται σε ατμό και το ότι η ποσότητα ατμού που παράγεται είναι ανάλογη της θερμοκρασίας ατμοποίησής του (πίν. 1). Η μεγάλη διόγκωση του νερού, κατά τη μετατροπή του σε ατμό, είναι η ιδιότητα την οποία εκμεταλλευόμαστε στην πυρόσβεση σε κλειστούς χώρους, προκειμένου με ελάχιστη ποσότητα νερού να επιτύχουμε, σε σύντομο χρονικό διάστημα, το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
 

 ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΊΑ C ο ΔΙΟΓΚΩΣΗ
100 1700:1
200 2060:1
300 2520:1
400 2980:1
500 3440:1
600 3900:1
800 4900:1
1000 5900:1

Πίνακας 1: Στον παραπάνω πίνακα απεικονίζεται ο βαθμός διόγκωσης ποσότητας νερού ενός λίτρου συναρτήσει της θερμοκρασίας ατμοποίησης.

Υπολογίζεται ότι μια μέσης έκτασης και έντασης πυρκαγιά σε κάποιο διαμέρισμα μπορεί να παράγει ενέργεια της τάξεως των 7-15 Mwatt. Εάν χρησιμοποιηθούν μαθηματικοί τύποι της φυσικής για να διαπιστωθεί η ποσότητα νερού που θα απαιτείτο για να εξουδετερώσει το πυροσβεστικό προσωπικό αυτήν την εκλυόμενη ενέργεια, θα καταλήγαμε σε λανθασμένα συμπεράσματα. Η ενέργεια που δύναται να απορροφήσει ένα λίτρο νερού ανά δευτερόλεπτο, θεωρητικά είναι 2,6 Mwatt / λίτρο/ δευτερόλεπτο. Πρακτικά, όμως, λόγω του ότι μεγάλες ποσότητες νερού σπαταλούνται άσκοπα, χωρίς να απορροφούν καθόλου ενέργεια, δεν υπερβαίνουμε το 0,84 Mwatt/ λίτρο/ δευτερόλεπτο, ως θερμοαπορροφητικότητα του νερού, σε οποιονδήποτε υπολογισμό κάνουμε σε ζητήματα χρήσης νερού σε πυροσβεστικές επεμβάσεις. Με την τιμή αυτή, η ποσότητα νερού που μας είναι απαραίτητη για να έχουμε μια ασφαλή και επιτυχημένη προσβολή της φωτιάς, με γρήγορα αποτελέσματα, πρέπει να είναι της τάξεως των 500-900 λίτρων/ λεπτό. Όσο και αν μπορεί να φαντάζει μεγάλη η παροχή αυτή, η χρήση τέτοιων ποσοτήτων νερού για πολύ μικρό χρονικό διάστημα –μόλις μερικών δευτερολέπτων– μπορεί να μας εξασφαλίσει γρήγορα αποτελέσματα και ασφάλεια στην κατάσβεση.

ΟΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται το νερό στην κατάσβεση έδωσε το όνομά του στις μεθόδους πυρόσβεσης.

Η άμεση προσβολή είναι ο πιο συνηθισμένος και διαδεδομένος τρόπος πυρόσβεσης, όπου οι πυροσβέστες κατευθύνουν τις βολές ύδατος στη βάση της φωτιάς. Είναι ο καλύτερος τρόπος για τον έλεγχο πυρκαγιών που έχουν ήδη περάσει από το στάδιο της πλήρους ανάπτυξης και πλέον είναι εξαρτώμενες από την καύσιμη ύλη,[2] καθώς και πυρκαγιών σε ανοιχτό χώρο.

Δοκιμές που έγιναν για κατάσβεση πυρκαγιάς της ίδιας ποσότητας καιόμενων υλικών σε ανοιχτό (εξωτερικό) και σε κλειστό (διαμέρισμα) χώρο, έδειξε ότι οι πυροσβέστες χρειάστηκαν από 15 έως και 50 φορές μεγαλύτερη ποσότητα νερού για την κατάσβεση στον κλειστό χώρο. Πολλές φορές, μόλις το 10% του νερού που κατευθυνόταν στη βάση της φωτιάς είχε πραγματικό αποτέλεσμα.[3] Από τις δοκιμές φάνηκε ξεκάθαρα ότι, σε κλειστούς χώρους, η χρήση του νερού με συμπαγείς, κυρίως, βολές προς διάφορες κατευθύνσεις, χωρίς να υπάρχει άμεσα επαφή με την εστία της φωτιάς, ήταν εντελώς αναποτελεσματική. Η «καταστροφή» της θερμικής ισορροπίας και το «κατέβασμα» του ουδέτερου πεδίου,[4] δυσχέραιναν το έργο της πυρόσβεσης, εμπόδιζαν την ορατότητα, και αύξαναν τις υλικές ζημιές από την αλόγιστη χρήση του νερού.

Η έμμεση προσβολή αναπτύχθηκε από το Αμερικανικό Ναυτικό κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Διαδόθηκε ευρέως τη δεκαετία του ’50. Η μέθοδος αναπτύχθηκε για την καταπολέμηση των πυρκαγιών σε πλοία, και είχε ως στόχο να μην εμπλέκει το πυροσβεστικό προσωπικό στους χώρους όπου είχε εκδηλωθεί η πυρκαγιά, και όπου, συνήθως, ήταν πολύ δύσκολη η προσέγγιση. Η έμμεση προσβολή στηρίζεται στις ιδιότητες της ατμοποίησης του νερού. Οι πυροσβέστες κατηύθυναν διασκορπισμένες βολές νερού μέσα από μικρά ανοίγματα στο χώρο όπου είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά, με κυκλικές κινήσεις προς τα τοιχώματα και προς την οροφή του διαμερίσματος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δημιουργούνταν τεράστιες ποσότητες ατμού (πίνακας 1), οι οποίες διέλυαν το εύφλεκτο μίγμα αερίων εντός του διαμερίσματος και «έπνιγαν» τη φωτιά. Η ίδια διαδικασία επαναλαμβανόταν σε διαστήματα κάποιων δευτερολέπτων, και όταν η πυροσβεστική ομάδα διασφάλιζε το επιθυμητό αποτέλεσμα, τότε προχωρούσε στον εξαερισμό του χώρου.

Για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, είναι απαραίτητο η συγκέντρωση του ατμού στον καιόμενο χώρο να κυμαίνεται μεταξύ 10% – 35%. Το μειονέκτημα της μεθόδου αυτής είναι το ότι μπορεί να καταστεί ιδιαίτερα επίπονη για τους πυροσβέστες λόγω του ατμού. Και αυτό, διότι αν δε ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, η μεγάλη ποσότητα ατμού προκαλεί δυσφορία και εγκαύματα στο πυροσβεστικό προσωπικό.

Η μέθοδος της έμμεσης προσβολής παραμένει, ακόμη και σήμερα, ιδιαίτερα διαδεδομένη για την καταπολέμηση πυρκαγιών σε κλειστούς χώρους που εμφανίζουν σημάδια ενδεχόμενου backdraft. Οι πυροσβέστες ανοίγουν ελαφρά ένα παράθυρο ή μια πόρτα από το εξωτερικό του διαμερίσματος, όπου έχει εκδηλωθεί πυρκαγιά, και με κατάλληλο αυλό, χρησιμοποιώντας βολή ομίχλης, κατευθύνουν τα σταγονίδια του νερού με κυκλική κίνηση προς τα τοιχώματα και την οροφή του χώρου. Στη συνέχεια, και αφού έχουν κλείσει τα ανοίγματα, δίνεται χρόνος στον παραγόμενο ατμό να δράσει. Με τον τρόπο αυτό, οι πυροσβέστες εξουδετερώνουν το εύφλεκτο και θερμό περιβάλλον έχοντας χρησιμοποιήσει ελάχιστη ποσότητα νερού.

Η πλέον σύγχρονη, και όλο και περισσότερο δημοφιλής, μέθοδος πυρόσβεσης είναι η μέθοδος της ψύξης των αερίων της φωτιάς ή, αλλιώς, τρισδιάστατη προσβολή ομίχλης. Για πρώτη φορά η μέθοδος αυτή ερευνήθηκε θεωρητικά στη Γερμανία, το 1950, άλλα δεν προχώρησε σε πρακτική εφαρμογή. Το 1980, στη Σουηδία, μετά από την εκδήλωση ενός flashover που κόστισε την ζωή σε δύο πυροσβέστες, η μέθοδος αυτή επανεξετάστηκε και αναπτύχθηκε σε νέα βάση. Μέχρι το 1984, η τρισδιάστατη προσβολή ομίχλης χρησιμοποιείτο ήδη από σχεδόν ολόκληρη τη Σουηδία, καθώς και λίγο αργότερα από την Πυροσβεστική Υπηρεσία του Λονδίνου, με θεαματικά αποτελέσματα.

Ως μέθοδος πυρόσβεσης, δεν αντικαθιστά τις προηγούμενες. Τις συμπληρώνει και αυξάνει την ασφάλεια του πυροσβεστικού προσωπικού και την αποτελεσματικότητα της πυροσβεστικής επέμβασης. Σε σύγκριση με τις προηγούμενες δύο μεθόδους προσβολής της φωτιάς, υπερέχει στον έλεγχο των πυρκαγιών που βρίσκονται στη φάση της ανάπτυξης, σε χώρους με πρόσβαση, αλλά χωρίς άμεση επαφή ( οπτική) με την εστία της φωτιάς. Η τρισδιάστατη προσβολή ομίχλης βασίζεται στην εκμετάλλευση των δυνατοτήτων των αυλών υψηλής πίεσης και των νέων τύπου «πιστολοειδών» αυλών χαμηλής πίεσης, οι οποίοι εφόσον χρησιμοποιηθούν κατάλληλα, παράγουν μικροσκοπικά σταγονίδια, τα οποία παρουσιάζουν μεγάλη θερμοαπορροφητικότητα.[5]

Ξεκινώντας με τη σωστή αναγνώριση και «ανάγνωση» της πυρκαγιάς, η προώθηση των πυροσβεστών εντός του καιόμενου χώρου πραγματοποιείται σταδιακά. Καθώς εισέρχονται στο διαμέρισμα, οι πυροσβέστες χρησιμοποιούν διασκορπισμένες βολές, με άνοιγμα έως και 60ο και με γωνία 45ο από το έδαφος, διάρκειας από 0,5 έως και 1-2 δευτερόλεπτα. Τις βολές κατευθύνουν πάντα προς το στρώμα του καπνού επάνω και μπροστά τους. Με τον τρόπο αυτό, τα μικρότερα σταγονίδια απορροφούν άμεσα τη θερμότητα, ενώ τα μεγαλύτερα κάνουν το ίδιο, χάνοντας σταδιακά το μέγεθός τους καθώς «ταξιδεύουν» στο στρώμα των υπερθερμασμένων εύφλεκτων καπνών και αερίων της καύσης. Η μικρή διάρκεια των βολών, εγγυάται τη διατήρηση της θερμικής ισορροπίας, και την μη καταστροφή του «ουδέτερου πεδίου»[6] διευκολύνοντας, με αυτόν τον τρόπο, την προώθηση των πυροσβεστών στο εσωτερικό του καιόμενου διαμερίσματος. Επιπλέον, ο συγκεκριμένος τρόπος χρήσης του νερού μειώνει τις πιθανότητες εκδήλωσης flashover και fire gas ignitions, καθώς επιδρά στο εύφλεκτο μίγμα και το διαλύει. Αντιλαμβανόμαστε, επίσης, ότι, με αυτήν τη μέθοδο, το πυροσβεστικό προσωπικό δεν παράγει τεράστιες ποσότητες ατμού που θα δυσχέραιναν την παραμονή του εντός του καιόμενου χώρου.


Εικόνα 3: Σταδιακή προώθηση των πυροσβεστών εντός του χώρου εκδήλωσης πυρκαγιάς με τη χρήση «κοφτών» βολών ομίχλης στο στρώμα καπνού. Η προώθηση των πυροσβεστών δεν υπερβαίνει το διάστημα των δύο μέτρων ανά στάδιο. Έτσι, οι πυροσβέστες είναι σε θέση να αναγνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τις μεταβολές στο περιβάλλον όπου επεμβαίνουν.

Σε αναφορά του, ο John P.Farley, Διοικητής του Εργαστηρίου Ερευνών του Αμερικανικού Ναυτικού,[7] μετά από μια σειρά δοκιμών που έγιναν για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της τρισδιάστατης προσβολής ομίχλης σε σύγκριση της με τις προϋπάρχουσες μεθόδους, αναφέρει χαρακτηριστικά: «[…] με τη χρήση της τρισδιάστατης προσβολής ομίχλης, οι θερμοκρασίες στην οροφή, επάνω από το πυροσβεστικό προσωπικό, μειώθηκαν αμέσως κατά 200ο-250ο και, εν συνεχεία, μειώθηκαν ακόμη περισσότερο. […] Λόγω της ψύξης των αερίων της φωτιάς μετριάσθηκε ο κίνδυνος εκδήλωσης flashover και ένα μόνο ζεύγος πυροσβεστών ήταν αρκετό για να φέρει εις πέρας την αποστολή της πυρόσβεσης, εντός 10 λεπτών από την αρχική είσοδο του στον χώρο της φωτιάς, με ασφάλεια». Και συμπληρώνει: «[…] Η χρήση της τρισδιάστατης προσβολής ομίχλης φαίνεται ότι μειώνει δραστικά το σωματικό στρες των πυροσβεστών κατά τη διάρκεια της πυρόσβεσης σε φωτιές διαμερισμάτων, τουλάχιστον όσον αφορά στους καρδιακούς παλμούς και στη θερμοκρασία του σώματος. Μειώνει, επίσης, το χρόνο που απαιτείται για πυρόσβεση σε σύγκριση με τις παραδοσιακές μεθόδους και τη χρήση των συμπαγών βολών». Από το 1994 και έπειτα, το Αμερικάνικο Πολεμικό Ναυτικό χρησιμοποιεί αυτήν τη μέθοδο για την κατάσβεση πυρκαγιών σε πλοία.

Η τρισδιάστατη προσβολή ομίχλης, όπως ήταν αναμενόμενο, δε βρήκε όμως μόνο υποστηρικτές. Είναι γνωστή η διαμάχη που ξέσπασε στον πυροσβεστικό κόσμο μέσα από τη σειρά των άρθρων του Andrew A. Fredericks, [8] «Little Drops of Water – 50 years later», που δημοσίευσε το περιοδικό Fire Engineering. Εν ολίγοις, ο Fredericks κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι σύγχρονοι ρυθμιζόμενοι αυλοί, μετά από περίπου 50 χρόνια χρήσης, δεν παρουσιάζουν κανένα πλεονέκτημα έναντι των παραδοσιακών κωνικών αυλών, που ακόμη και σήμερα χρησιμοποιεί η Π.Υ. της Νέας Υόρκης καθώς και κάποιες άλλες υπηρεσίες της Β. Αμερικής. Επεσήμανε δε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα της μεθόδου ήταν η παραγωγή ατμού, η οποία συχνά προκαλούσε δυσφορία και εγκαύματα στους πυροσβέστες.

Η λανθασμένη κατανόηση της τρισδιάστατης προσβολής ομίχλης κατέληγε με τους πυροσβεστικούς υπαλλήλους να χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες νερού, δηλαδή να κάνουν, στην ουσία, έμμεση προσβολή της φωτιάς, που, όπως αναφέραμε προηγουμένως, γίνεται μόνο από το εξωτερικό του καιόμενου χώρου ή σε ακόμη χειρότερες περιπτώσεις να χρησιμοποιούν τις κοφτές βολές ομίχλης ενώ η φωτιά αναπτυσσόταν γρήγορα. Και είχαν άμεση επαφή με την εστία της. Η τεχνική αυτή θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι βοηθά στην ασφαλέστερη έρευνα και προσέγγιση για την εστία της φωτιάς.

Η τρισδιάστατη προσβολή ομίχλης ,ισχυρίζονται οι πολέμιοι της, είναι δύσκολο να εφαρμοστεί σωστά. Αυτό όμως, μπορεί να ξεπεραστεί με συστηματική και σωστή πρακτική εκμάθησή της ακόμη και μέσα σε 15 λεπτά, όπως απέδειξαν τα τεστ του Αμερικανικού Ναυτικού[9] καθώς και η εμπειρία από τα εκπαιδευτικά κέντρα της Σουηδίας, της Αγγλίας, της Γαλλίας και όσων χωρών εφαρμόζουν τη μέθοδο αυτή.

Η κατανόηση των διαφορών μεταξύ των τριών μεθόδων που αναλύθηκαν στο παρόν άρθρο, είναι ύψιστης σημασίας εάν θέλουμε πραγματικά να μεγιστοποιήσουμε την αποτελεσματικότητα μας στην κατάσβεση μιας πυρκαγιάς. Από μόνη της, καμία από τις τρεις παραπάνω μεθόδους δε δίνει αποτελεσματική απάντηση στην πολυπλοκότητα της κατάσβεσης των πυρκαγιών στο οικοδομικό περιβάλλον. Η επιλογή της μεθόδου, και ο συνδυασμός αυτών, πάντα σε συνάρτηση με τον ΕΞΑΕΡΙΣΜΟ ( φυσικό ή τεχνητό) γίνεται ανάλογα με το χώρο όπου εξελίσσεται το συμβάν και με τις συνθήκες που επικρατούν. Το ιδιαίτερα δυναμικό περιβάλλον της φωτιάς απαιτεί την ΣΥΝΕΧΗ παρατηρητικότητα του αυλοφόρου που βρίσκεται εντός του χώρου, καθώς και των επικεφαλής αξιωματικών που έχουν μια σφαιρική άποψη του συμβάντος. Η σωστή αξιολόγηση των δεδομένων αυτών είναι το κλειδί για τη λήψη ορθολογικών αποφάσεων και την επιτυχή έκβαση μιας πυροσβεστικής επιχείρησης.

Στο επόμενο μέρος θα ασχοληθούμε με τους πυροσβεστικούς αυλούς, τον τρόπο λειτουργίας τους και τις ιδιαιτερότητες τους, για την σωστή εφαρμογή των τεχνικών που προαναφέρθησαν, καθώς και εκτενέστερη εξήγηση τους.

Για το Fire.gr, Γεώργιος Μπόγκιας

Παραπομπές

[1] .Nelson, F.W. (1991). «Qualitative Fire Behavior». ISFSI: Staunton-VA , p. 102.

[2] Πυροσβεστική Επιθεώρηση, τεύχος 147, σελ. 8-9.

[3] P. Grimwood. 1992. «Fog Attack».

[4] Πυροσβεστική Επιθεώρηση, τεύχος 147, σελ. 8-9.

[5] Σε επόμενο αρθρο θα γίνει εκτενής ανάλυση των αυλών και των ιδιοτήτων τους καθώς και επεξήγηση των τεχνικών χρήσης των αυλών που χρησιμοποιούνται στην τρισδιάστατη προσβολή ομίχλης.

[6] Βλ. 2o μέρος άρθρου.

[7] John P. Farrel, «Report 96-22», US Naval Health Research Laboratory, 1994.

[8] O Andrew A. Fredericks (FDNY , Squad-18) θεωρείτο ένας από τους καλύτερους εκπαιδευτές στην Π.Υ. της Νέας Υόρκης, και αναγνωρίζεται ακόμη και σήμερα ως ο άνθρωπος που συνέβαλε στην εξέλιξη των μεθόδων εκπαίδευσης. Σκοτώθηκε στους Δίδυμους Πύργους, το 2001.

[9] Scheffey, Siegmann, Toomey, William, Farley. 1994. NRL, «Attack Team Workshop: phase 2-“Full Scale Offensive Fog Attack Tests”». USS Shadwell – Fire Test Ship.

32191 Συνολικές Αναγνώσεις 1 Αναγνώσεις σήμερα

Σχετικά άρθρα

3 Responses to Η Συμπεριφορά της φωτιάς στο Οικοδομικό περιβάλλον, Μέρος IV

  1. Red Wolf 4 Σεπτεμβρίου 2015 at 15:09
     

    Κύρε Μπόγκια για άλλη μια φορά συγχαρητήρια για ένα πολύ αξιόλογο άρθρο.

    Στέκομαι στο συμπέρασμα της προτελευταίας παραγράφου: Από μόνη της καμία από τις παραπάνω μεθόδους δεν δίνει αποτελεσματική απάντηση…

    Αυτό είναι το πιο σημαντικό μέρος του άρθρου σας. Σε μια πυρκαγιά η ομάδα προσβολής πιθανώς αρχικά θα κάνει προσβολή με ομίχλη μέχρι να αποκτήσει ασφαλή πρόσβαση στην εστία οπότε μάλλον θα χρησιμοποιήσει συμπαγή βολή. Ταυτόχρονα είναι δυνατόν δεύτερη ομάδα προσβολής να καθαρίζει με συμπαγή βολή δευτερεύουσες μικροεστίες, όπως εξωτερικά κουφώματα και τέντες.

    Μια πρόσθετη παράμετρος που επηρεάζει την επιλογή της μεθόδου προσβολής σε πλήρως ανεπτυγμένες πυρκαγιές είναι ο τύπος της οικοδομής (σκυρόδεμα, τοιχοποιϊα με ξύλινα πατώματα και στέγη, εξ ολοκλήρου ξύλινη) και η επίπτωση της φωτιάς στην στατικότητα του κτιρίου ή/και της στέγης. Πρόβλημα που συχνά αντιμετωπίζει το Πυροσβεστικό Σώμα σε πυρκαγιές σε παλιά εγκατελειμμένα κτίρια του δεύτερου τύπου.

    Τέλος σημαντική είναι και η προσπάθεια από τα υδροφόρα που φθάνουν πρώτα στην πυρκαγιά (συνηθέστατα Α τύπου με 1500 λίτρα νερό) να εφαρμόζουν μια τακτική λελογισμένης χρήσης νερού έως ότου λάβουν ενισχύσεις, δεδομένου ότι στην Ελλάδα δεν διαθέτουμε πυκνό δίκτυο υδροστομίων.

    Απάντηση
  2. Γ.Μπόγκιας 8 Σεπτεμβρίου 2015 at 23:53
     

    Καλησπέρα RED WOLF και φίλοι αναγνώστες !
    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Ελπίζω τα άρθρα μου να γίνονται αφορμή για «πυροσβεστικές σκέψεις» αλλά κυρίως για «αναζητήσεις» γιατί μόνο έτσι αποκτούν αξία….
    Το σχόλιο σου δίνει ακόμη περισσότερη όμως αξία….γιατί δίνει αφορμή για «κουβέντα»…κάτι το οποίο δυστυχώς, ένα άρθρο «μόνο του»…δεν το κάνει….
    Όπως ακριβώς αναφέρεις και στο σχόλιο σου…εκεί ήθελα να καταλήξει το άρθρο…
    «…υπάρχουν πολλές επιλογές…. και καμία «ίδια» λύση για όλα…»
    Κάποιος πολύ ωραία είπε οτι «αν το μόνο εργαλείο που έχεις είναι σφυρί…όλα θα τα αντιμετωπίζεις σαν καρφιά….»
    Καμία από τις τεχνικές που αναφέραμε δεν αποτελεί πανάκεια για την πυρόσβεση…
    Η σωστή χρήση όμως του νερού, και η κατανόηση του πώς λειτουργεί ως κατασβεστικό μέσο…είναι σίγουρα μέρος μιας καλής και ασφαλούς λύσης…. Η επιλογή για το αν θα γίνει εξαερισμός….ταυτόχρονα… ή όχι….είναι επίσης κάτι που επηρεάζει…και θα πρέπει ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΝΟΥ ΜΑΣ……
    Δεν θα ήθελα με τίποτε να δημιουργήσω κανόνες με το παρόν άρθρο, για το ποια ομάδα κάνει τι…..και τι βολή να χρησιμοποιήσει…. Αυτό είναι μέρος της «τέχνης» του αυλοφόρου…. και μέχρι ενός σημείου είναι προσωπική επιλογή… Σε μια κατ’ιδίαν κουβέντα όμως πάντα εκφράζω… οτ τι θα «επελεγα» να κάνω….χωρίς να σημαίνει οτι αυτό είναι το μόνο σωστό….
    Η χρήση των κοφτών διασκορπισμένων βολών…είναι η «ασφαλής προσέγγιση»… (αφού μπήκαμε εντός του κτιρίου…) μέχρις ότου εντοπίσουμε την εστία….. από εκεί και πέρα όμως…. οι επιλογές πάλι γίνονται περισσότερες…. και το καθαρό μυαλό στο οποίο υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σκεπτικό, και η συνεχής επανεκτίμηση της κατάστασης (…γιατί ας μην ξεχνάμε η φωτιά είναι ένα πολύ δυναμικό περιβάλλον, συνεχώς μεταβαλλόμενο…. ) είναι αυτό που θα αποφασίσει εάν θέλουμε μεγάλες ή μικρές σταγόνες…στον καπνό….στην βάση της φωτιάς…..στα τοιχώματα…..
    Για να σε βάλω σε σκέψεις…. Η ομάδα προσβολής που λες στο παράδειγμα….οτι θα κάνει προσβολή με ομίχλη…. Θα κάνει προσβολή εξωτερικά με διασκορπισμένη βολή ; Θα εισέρθει εντός του χώρου ψύχοντας τους καπνούς…μέχρις ότου να εντοπίσει την εστία της φωτιάς….;;; Και αν κάνει αυτό…. Θα έχει κλείσει την πόρτα πίσω της….ή θα την έχει αφήσει ανοιχτή…. ;;; Και αν η φωτιά είναι στον 3 όροφο μιας πολυκατοικίας…. η είσοδος της οικοδομής θα είναι ορθανοιχτή για να περνάν άνετα οι συναδελφοι…. ή καποιος θα φροντίζει να παραμένει όσο πιο κλειστή γίνεται ;;;; Και δεν το γράφω περιμένοντας απάντηση… το γράφω θέλοντας να επαναλάβω ότι έχουμε ΠΟΛΛΕΣ επιλογές….ανάλογα φυσικά με τις συνθήκες που επικρατούν….
    Το σχόλιο σου οδηγεί θέλοντας και μη, σε ένα επίσης πολύ ωραίο θέμα…που είναι η «λήψη τακτικών αποφάσεων».. Από μόνο του είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο…η λήψη τακτικών αποφάσεων αποτελεί την ολοκληρωμένη εικόνα του πάζλ….της οποίας τα επιμέρους κομμάτια, προσπαθώ να δημιουργήσω με τα άρθρα αυτά. Δυστυχώς η λήψη τακτικών αποφάσεων είναι ένα αντικείμενο που δύσκολα αναλύεται όμως γραπτά….μέσα από αρθρα…. Είναι ένα αντικείμενο που χρειάζεται αίθουσα…και καλό κοινό…με διάθεση….και ανοιχτό μυαλό…. Γιατί τις περισσότερες φορές…ο εκπαιδευτής ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να δώσει απάντηση…. Μόνο μπορεί να καθοδηγήσει….και να αφήσει να δημιουργήσουν τις απαντήσεις οι συμμετέχοντες…. Και ξέρεις γιατί δεν πρέπει να δώσει συγκεκριμένη απάντηση….;; Γιατί πάντα υπάρχουν περισσότερες από μία σωστές απαντήσεις…. 🙂 🙂 🙂
    Όσον αφορά το κτίριο…. Τον «περιέκτη» της φωτιάς….είναι ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν επίσης την λήψη αποφάσεων….αλλά και την εξέλιξη της φωτιάς….. και θα το αναλύσουμε σε παρακάτω άρθρο….πλησιάζοντας περισσότερο πλέον στην «μεγάλη εικόνα»….
    Θα ήθελα πριν κλείσω όμως…να σταθώ λίγο σε αυτό που γράφεις στο τέλος του σχολίου σου…. Για την λελογισμένη χρήση του νερού κατά τα πρώτα λεπτά της φωτιάς…μέχρι να έρθουν ενισχύσεις….γιατί το λελογισμένη που μάθαμε όλοι μας….πολλές φορές δεν έιναι η σωστή απάντηση….
    Το μεγαλύτερο ίσως πυροσβεστικό «χαστούκι» που έφαγα, κατά την διάρκεια της πρώτης μου εκπαίδευσης, σαν πυροσβέστης, στα φαινόμενα πυρκαγιάς στο εξωτερικό…ήταν όταν ένας συνάδελφος εκπαιδευόμενος, ρώτησε τον εκπαιδευτή: «…μα καλά….φτάνουμε σε ένα διαμέρισμα που είναι πλήρως εμπλεκόμενο σε πυρκαγιά…πώς θα τα βγάλουμε πέρα με το νερό από το πρώτο όχημα…πόσες ενισχύσεις θα χρειαστούμε» ( το οποίο όχημα της εξόδου στην Γαλλία ήταν συνήθως 2τονό….)
    Η απάντηση που ήρθε ήταν κοφτή και σαφής….και ομολογώ ότι στην αρχή μου κακοφάνηκε….
    «…εάν δεν σου φτάνουν 2 τόνοι νερό, να σβήσεις μια φωτιά σε διαμέρισμα 80τμ…καλό θα είναι να αλλάξεις δουλειά από αύριο…και να ασχοληθείς με το πότισμα ορυζώνων….!!! ».
    Το σχόλιο αυτό στην αρχή όπως είπα…μου φάνηκε πολύ «καυστικό»….»άσχημο»….με πείραξε…. Περνώντας όμως ο καιρός….όταν ασχολήθηκα περαιτέρω, και ξεκίνησα να μελετάω για να γίνω εκπαιδευτής…. Ξαφνικά το θυμήθηκα….και χαμογέλασα….. Κατάλαβα γιατί είχε δίκιο…..

    Η σωστή επιλογή του τρόπου προσβολής, αλλά και η σωστή παροχή νερού στην σωστή πίεση είναι αυτή που μπορεί ένα φαινομενικά δύσκολο συμβάν…να το κάνει «εύκολο»…. Το νερό είναι αυτό που απορροφά την εκλυόμενη ενέργεια από την φωτιά, και τα 1500 λίτρα που έχει το «πρώτο» όχημα…σε πολλές περιπτώσεις μπορούν να πιο αποτελεσματικά αν χρησιμοποιηθούν 500λίτρα το λεπτό…για 2 λεπτά…. Αντί για 100λίτρα το λεπτό για 10 λεπτά….(αφήνω και 500 λίτρα…κάποια από αυτά στην εγκατάσταση….). Το επόμενο μέρος/ άρθρο ασχολείται με αυτό…. Να μην ξεχνάμε επίσης ότι η δύναμη της φωτιάς, και η εκλυόμενη ένταση της είναι πάντα συναρτήσει του εξαερισμού….ακόμη και να έχουμε υλικά εντός του χώρου που θα μπορούσαν να δώσουν 30 και 40MW εκλυόμενης ενέργειας ( εάν ήταν σε ανοιχτό χώρο) …. δεν πρόκειται να φτάσουμε σε αυτά τα επίπεδα…γιατί ο περιορισμένος εξαερισμός (παράθυρα…πόρτες…) περιορίζει σημαντικά την «δύναμη» αυτή….αλλά την επιμηκύνει σε χρονική διάρκεια…. Καταλαβαίνεις λοιπόν…ότι εάν επιλέξουμε σωστή παροχή νερού…θα «κόψουμε» άμεσα… την δύναμη της φωτιάς…. Είναι θέμα φυσικής και μαθηματικών…. 🙂
    Επέλεξα επίτηδες να καθυστερήσω το κομμάτι που εχει να κάνει με τους αυλούς, παροχές κλπ….γιατί την ερχόμενη εβδομάδα, θα υπάρξει μια πολύ σημαντική παρουσίαση ενός διδακτορικού, σε ένα συνέδριο, και περιέχει στοιχεία….που θα πρέπει να μας κάνουν πολύ σκεπτικούς όλους μας….και είναι για ακριβώς αυτό το θέμα…. Αν και το περιεχόμενο και τα συμπεράσματα τα γνωρίζω, για λόγους δεοντολογίας και ιδεολογίας, μέχρι να γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις θα πρέπει να σεβαστώ την εργασία ενός πολύ αξιόλογου αξιωματικού…με κοντά 40 χρόνια επιχειρησιακής δραστηριότητας….
    Θα σταματήσω κάπου εδώ να γράφω…γιατί νομίζω ήδη το σχόλιο μου είναι τεράστιο…. Εκτός αυτού το επόμενο μέρος θα ξεκαθαρίσει ακόμη περισσότερο πολλά πράγματα και θα οδηγήσει ακόμη πιο κοντά στην μεγάλη εικόνα που πρέπει να έχουμε…. Νομίζω ότι τα «κομμάτια» του πάζλ τα έχει ο κάθε πυροσβέστης…. Το μόνο που μένει είναι να μπουν στην σωστή σειρά…..
    ΥΓ: θα ήθελα εάν κάποιοι αναγνώστες έχουν απορίες, η κάτι δεν είναι πολύ ξεκάθαρο….ή θα ήθελαν να αναλυθεί περισσότερο κάποιο κομμάτι….να μην διστάσουν να σχολιάσουν και να το ζητήσουν… Όπως είπα και στην αρχή, μόνο έτσι τα άρθρα αποκτούν «ζωή» και νόημα….και μαζί τους, ο χρόνος που περνάει ο κάθε αρθρογράφος προκειμένου να μοιραστεί αυτά που θέλει….
    Ευχαριστώ και πάλι για την υπομονή σας !

    Απάντηση
    • F.R.N
      F.R.N 9 Σεπτεμβρίου 2015 at 16:50
       

      Αγαπητέ φίλε Γιώργο,
      τον Απρίλιο του 2000 όταν αποφάσισα να ξεκινήσω δειλά δειλά μια ιστοσελίδα αφιερωμένη τότε στα πυροσβεστικά δρώμενα (www.fireman.gr αν θυμούνται οι παλιότεροι…) δεν ήμουν σίγουρος αν θα τα κατάφερνα αλλά το μόνο που με πείσμωνε να συνεχίσω ήταν η έλλειψη πυροσβεστικής αρθρογραφίας που υπήρχε στην Ελλάδα και κυρίως στην γλώσσα μας. Μετά από 15 χρόνια έρχεσαι να με δικαιώσεις για το πόσο σημαντικά είναι αυτά τα άρθρα και πόσο εξίσου σημαντικό η γνώση να μοιράζεται. Σε ευχαριστώ και πάλι από την καρδιά μου για τις υπέροχες γνώσεις που μας προσφέρεις εσύ και όλοι οι αξιόλογοι αρθρογράφοι μέσα από το περιοδικό μας.

      Ι. Ρέτσιος

      Απάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *