Το τέλος του Εθελοντισμού στην Αμερική…

Προστέθηκε από Simon Banos στις 9 Σεπτεμβρίου 2015. · 2 Σχόλια · Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Κατηγορία Ενημέρωση & Ανακοινώσεις, Μπανός Συμεών, Σαλόνι

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Share into that BigPicture-Share zone

 
Share Button

9/9/2015

Στις περισσότερες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής  όταν ξεσπά μια πυρκαγιά, ένας εθελοντής πυροσβέστης εμφανίζεται πάντα και τη σβήνει.

Αλλά το ποσοστό αυτό των εθελοντών πλέον εξαντλείται. Αυτός ο αμερικανικός τρόπος ζωής, που θυμίζει  τον πίνακα του Norman Rockwell (αριστερά), χάνει το δέλεαρ και την αίγλη του, καθώς μερικοί υποστηρίζουν ότι φταίει και η ίδια η δουλειά αυτή, δηλαδή οι κλήσεις των συμβάντων δεν έχουν το ίδιο ενδιαφέρον όπως πρωτύτερα.
Σίγουρα ο αριθμός των εθελοντών είναι διπλάσιος από των επαγγελματιών. Αλλά το ποσοστό των εθελοντών, έχει πέσει περίπου στο 11 % απο τα μέσα της δεκαετίας του ’80, ενώ το ποσοστό των επαγγελματιών έχει αυξηθεί στο 50 % σύμφωνα με τα στατιστικά του οργανισμού  National Fire Protection Association. Η προσφορά του εθελοντισμού έχει μειωθεί διότι οι δωρεές και οι χορηγίες, καλύπτουν πλέον το μισό απο το  χρόνο που καλύπτουν οι εθελοντές σε βάρδια. Η ζωή σαν εθελοντής πυροσβέστης γίνεται πιο δύσκολη. Η ανάγκη αύξησης του βιοτικού επιπέδου, αναγκάζει πλέον κυρίως τα ζευγάρια να βρίσκουν και δυο εργασίες, με αποτέλεσμα, να μην κάθονται όπως παλιότερα και οι δυο σπίτι, ο ένας σε αναμονή για κλήση από το σταθμό, και ο άλλος να τρέχει για τις υποχρεώσεις του νοικοκυριού. Η αστικοποίηση σε μεγάλες πόλεις και η γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, παίζουν ένα σημαντικό ρόλο επίσης στη μείωση, μιας και ολοένα και λιγότεροι εθελοντές παίρνουν τη θέση πυροσβεστών που συνταξιοδοτούνται.

Πολιτειακοί και ομοσπονδιακοί αξιωματικοί προσπαθούν να εντάξουν όσοι πιο πολλούς  νέους εθελοντές στις τάξεις της πυροσβεστικής. Και αυτό διότι ο εθελοντισμός δε σώζει μόνο ζωές αλλά και χρήματα, περισσότερα από 139,8 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σύμφωνα με την εθνική επιτροπή. Ο χρόνος και η εκπαίδευση που χρειάζεται για να πιστοποιηθεί ένας πυροσβέστης έχουν αυξηθεί και αυτά επίσης. Έτσι λοιπόν,  έχουν θεσπιστεί ομοσπονδιακά πρότυπα εκπαίδευσης με πρωταρχικό σκοπό τη σωματική ακεραιότητα των πυροσβεστών, αλλά ακούσια έχουν αυξηθεί και οι απαιτήσεις από τον εθελοντισμό. Χρειάζονται εκατοντάδες ώρες εκπαίδευσης  για να πιστοποιηθεί κάποιος, και συχνά οι εθελοντές καλούνται να καλύψουν το κόστος αυτό .
Υπάρχουν και άλλα κόστη που συμβάλουν στη μείωση των εθελοντών σήμερα. Την δεκαετία του 1980, μια αναπνευστική συσκευή κόστιζε γύρω στα $ 900 δολάρια, ενώ τώρα φτάνει τα $ 5.000. Ένα πυροσβεστικό όχημα  κοστίζει $ 400.000 δολάρια περισσότερο, απ’ότι πριν από τριάντα χρόνια. Με βάση όλες αυτές τις αυξήσεις, σε πολλές μελέτες και έρευνες πυροσβεστών,  αναφέρεται συνεχώς , πως η εύρεση πόρων μέσω χορηγιών και δωρεών, τους απασχολεί περίπου στο 60 % του χρόνου εργασίας τους.

Για δεκαετίες,οι σταθμοί επαφίενται σε κοινωφελείς δημοπρασίες, κληρώσεις, και σε εκδηλώσεις bingo για να καλύψουν τα έξοδά τους. Τα τελευταία έτη, οι σταθμοί ξεκίνησαν να έχουν έσοδα είτε από φόρους πυρασφάλειας στα δημοτικά τέλη των κατοικιών, είτε από χρεώσεις ιδιωτών και ασφαλιστικών εταιριών για μεμονωμένες κλήσεις συμβάντων. Κάποιοι σταθμοί συγχωνεύτηκαν με γειτονικούς, για εξοικονόμηση εσόδων.

Ο Vincent P. McNally, εθελοντής πυροσβέστης και επίτιμος καθηγητής πολιτικών επιστημών του πανεπιστημίου St. Joseph’s University της Φιλαδέλφειας, ο οποίος μελέτησε τη πτώση του εθελοντισμού στη πυρόσβεση, απάντησε με μια φράση που του είχε πει ένας προϊστάμενός του: “ασχολούμαι με χορηγίες για να έχουμε έσοδα, εκπαιδεύω νέους και πηγαίνω σε φωτιές που με καλούν. Μπορώ να κάνω τα δυο από τα τρία. Πείτε μου ποια δυο από τα τρία θέλετε να κάνω…“

Οι υπηρεσίες των πυροσβεστών έχουν αλλάξει μορφή πλέον. Σε πολλούς σταθμούς, το μεγαλύτερο ποσοστό κλήσεων, είναι για ιατρικά περιστατικά, και όχι για πυρκαγιές. Οι εθελοντές έχουν μεταλλαχθεί στη μορφή ενός προ-νοσοκομειακού ιατρού, σαν να βρίσκονται σε εξωτερικά ιατρεία. Επίσης καλούνται συνέχεια για διασώσεις από πλημμύρες, απεγκλωβισμούς από οχήματα, διαρροές χημικών υλικών και για ναρκομανείς.

Από το 1986, ο αριθμός των κλήσεων για συμβάντα που έχουν  σχέση με πυρκαγιά για εθελοντές και επαγγελματίες, είχε πέσει κάτω από τα  3,6 εκατομμύρια. Το 2012 μόνο το 5% των κλήσεων ήταν για πραγματικές πυρκαγιές. Αλλά το συνολικό ποσοστό των ανταποκρίσεων των σταθμών σε συμβάντα, έχει φτάσει το 167% τα τελευταία 26 χρόνια, μιας και οι κλήσεις για επείγοντα ιατρικά περιστατικά  έχουν φτάσει τα 15,2 εκατομμύρια.

Παρόλα αυτά, η δουλειά εξακολουθεί να είναι επικίνδυνη. Τον τελευταίο χρόνο, 97 πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους σύμφωνα με την εθνική επιτροπή, συμπεριλαμβανομένων εννέα που σκοτώθηκαν σε έκρηξη εργοστασίου λιπασμάτων στο West Tex. Χιλιάδες ακόμη τραυματίζονται κάθε χρόνο.

Εντωμεταξύ, οι πολιτειακές και οι δημοτικές κυβερνήσεις, δοκιμάζουν διαφορετικές τακτικές για να δελεάσουν νεοσύλλεκτους εθελοντές.

Πολιτείες όπως η Φλώριδα, το Νέο Μεξικό, η Μιννεσότα,αλλά και πολλές άλλες, επιβραβεύουν με  υποτροφίες  εθελοντές , για το χρόνο που σπαταλούν για την εκπαίδευσή τους,  καλύπτουν τα έξοδα μετακίνησης  και  διανυκτέρευσης τους, καθώς και τις ώρες αναμονής τους ως επιφυλακή από την οικία τους. Κάποιες άλλες πολιτείες, παρέχουν κάποιο μισθό σε εθελοντές  με βάση : τον αριθμό κλήσεων για συμβάντα που έχουν ανταποκριθεί, το επίπεδο εκπαίδευσης που κατέχουν, τα χρόνια που υπηρετούν ή απλά και με την ώρα.

Η  Νέα Υόρκη, στους  εθελοντές πυροσβέστες, χορηγεί  μια έκπτωση στη  φορολογία της κατοικίας τους, φόρο-ελάφρυνση  από  το ετήσιο εισόδημά τους , και 50,000 δολάρια αποζημίωση σε περίπτωση θανάτου εν ώρα υπηρεσίας. Στις περισσότερες πολιτείες, επιτρέπεται οι εθελοντικοί πυροσβεστικοί σταθμοί, να παρέχουν εργασιακή αποζημίωση, ακόμα και αν προέρχεται ο εθελοντής από κρατικό πρόγραμμα επιδότησης.

Ο David Finger, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας του εθνικού εθελοντικού πυροσβεστικού συμβουλίου αναφέρει : “Ναι, τα οφέλη στον εθελοντισμό είναι σημαντικά, αντισταθμίζουν και επιβραβεύουν τους εθελοντές για το χρόνο τους, αλλά επίσης παρουσιάζουν το πόσο η κοινωνία σέβεται τον αγώνα τους και τις υπηρεσίες τους.”

Υπογραμμίζοντας λοιπόν, όλες αυτά τα οφέλη και τις προσπάθειες προσέλκυσης νέων εθελοντών,δημιουργείται το στοιχειώδες ερώτημα : Μήπως πρέπει οι εθελοντές πυροσβέστες να λαμβάνονται υπόψιν πλέον ως δημοτικοί υπάλληλοι, μιας και λαμβάνουν όλες αυτές τις παροχές, τα οφέλη και τα μέτρα προστασίας;

Μερικές πολιτείες όπως η California,το  Missouri  και το  New Jersey κινήθηκαν θετικά σε αυτό, χορηγώντας στους εθελοντές  επιδοτούμενες συντάξεις σαν να είναι μισθωτοί υπάλληλοι, υποτροφίες σε κολέγια και ασφάλειες κλάδου ζωής. Η πιο σημαντική όμως απόφαση που θα βοηθούσε σημαντικά στην αύξηση των οργανωμένων εθελοντών σε σωματεία σε εκάστοτε πολιτεία, πάρθηκε από την Pennsylvania, όπου οι υπεύθυνοι του εργασιακού τομέα, έδωσαν αυτό  το δικαίωμα στους εθελοντές.

Υπήρξε διαφωνία πολλών εθελοντών πυροσβεστών, ότι δεν πρέπει να κατηγοριοποιούνται  ως δημοτικοί υπάλληλοι. Διότι αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα, την πτώχευση πολλών μικρών σταθμών ένεκα των οικονομικών  απαιτήσεων του νέου προγράμματος υγείας και περίθαλψης. Γι’αυτό το λόγο, η Υπηρεσία εσωτερικών εσόδων, αποφάσισε για αυτό το έτος, οι εθελοντικοί  πυροσβεστικοί σταθμοί να εξαιρεθούν από αυτόν το νόμο.

Εντωμεταξύ οι επιβαρύνσεις στους πυροσβέστες συνεχίζουν να μεγαλώνουν. Ο Edward A. Mann, εθελοντής προϊστάμενος στην  Pennsylvania, τονίζει πως οι απαιτήσεις των εκπαιδεύσεων συνεχώς αυξάνονται, διότι οι εθελοντές πλέον καλούνται να καλύψουν συμβάντα πιο εξιδεικευμένα, πιο πολύπλοκα από το να “ ρίξουν απλά νεράκι στη φωτιά “. Τρομοκρατικές ενέργειες και εξελιγμένοι εκρηκτικοί μηχανισμοί, δυσλειτουργικά ηλιακά πάνελ και ανεμογεννήτριες, πυρκαγιές αιθανόλης και φυσικού αερίου, τροχαία με οχήματα που κινούνται με φιάλες υδρογόνου. Αυτά είναι μερικά από τα συμβάντα που χρήζουν εκπαιδεύσεων”, αναφέρει στο τέλος ο Mr. Mann  ο όποιος εκτελεί και χρέη Πυροσβεστικού Επίτροπου της πολιτείας της Pennsylvania. “Κάθε φορά που  κάτι πάει στραβά  με όλα αυτά που προανέφερα, καλούν  αμέσως  το 911…και μαντέψτε ποιους καλούν να μεταβούν;”

Μετάφραση Ελεύθερη Απόδοση για το Fire.gr, Συμεών Μπανός

Πηγή : www.nytimes.com (

 

 

11560 Συνολικές Αναγνώσεις 1 Αναγνώσεις σήμερα

Σχετικά άρθρα

2 Responses to Το τέλος του Εθελοντισμού στην Αμερική…

  1. F.R.N
    F.R.N 12 Σεπτεμβρίου 2015 at 23:08
     

    Δυστυχώς το άρθρο επιβεβαιώνεται… διαβαστε εδώ :
    http://www.firerescue1.com/fire-department-management/articles/3215625-Volunteer-fire-department-weighs-options-to-stay-open

    Απάντηση
  2. max 14 Νοεμβρίου 2017 at 12:38
     

    nice article. it will be open someone mind about the risk of firefighter. and what is the impact of call prank for the firefighter??

    Απάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*