Ένα μεσημέρι στο πυροφυλάκιο Βύρωνα

Προστέθηκε από F.R.N στις 31 Αυγούστου 2017. · No Comments · Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Κατηγορία Εθελοντισμός, Συνεντεύξεις

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Share into that BigPicture-Share zone

 
Share Button

Του Χρήστου Λαζαρίδη

Στη μεγάλη φωτιά στο Μετόχι Καπανδριτίου γνώρισα το Σπύρο, αρχηγό του τετραμελούς πληρώματος των εθελοντών δασοπυροσβεστών που είδατε και στο video να επιχειρεί στην κατάσβεση της πυρκαγιάς στο δάσος. Ο Σπύρος ήταν κι αυτός ένας από τους αφανείς, μέχρι πρότινος, ήρωες. Η φωτογραφία του, μάλιστα, να ξαποσταίνει μπροστά από το πυροσβεστικό όχημα, πίνοντας νερό, μετά από τη μάχη με τις φλόγες” έγινε viral εντός κι εκτός Ελλάδας.

Ακολουθώντας τον μέσα στη φωτιά, είχα την επιθυμία και περιέργεια να μάθω περισσότερα για τη δουλειά του.

Έτσι, λοιπόν, ένα μεσημέρι αποφασίσαμε να συναντηθούμε, ήσυχα, πλέον, στην έδρα του. Στο πυροφυλάκιο του Βύρωνα. Εκεί όπου γνώρισα και την υπόλοιπη παρέα των εθελοντών δασοπυροσβεστών και η οποία πείραζε το Σπύρο για τη δημοσιότητα που πήρε η φωτογραφία του.


Φωτογραφία Reuters

– Τι σημαίνει να είσαι εθελοντής – πυροσβέστης και ποια η διαφορά σας από τους υπόλοιπους πυροσβέστες;

Πέτρος (Εθελοντής δασοπυροσβέστης): 

Είμαστε πιστοποιημένοι από το πυροσβεστικό σώμα. Δε μπορούμε απλά να πάμε στη φωτιά και να επέμβουμε. Χρειάζεται κατάρτιση, χρειάζεται πιστοποίηση, χρειάζεται εξάσκηση.  Ο εθελοντής πυροσβέστης έρχεται εδώ πάνω (σ.σ. στο πυροφυλάκιο), αφιερώνει τον ελεύθερο του χρόνο για να βοηθήσει και να προστατέψει το περιβάλλον. Όσο πιο πολύ μπορεί, γιατί μπορεί και να εργάζεται. Αυτό συνεπάγεται με το ότι μπορεί να έχει αφήσει την οικογένειά του και να αφιερώνει όλο το χρόνο του εδώ πάνω. Άλλος γιατί έχει αγάπη για το βουνό, άλλος γιατί είναι περπατητής και του αρέσει να πάει στο βουνό και να περπατάει.

– Εσύ γιατί βρίσκεσαι εδώ;

Σπύρος (Το πρόσωπο του Reuters): 

Γιατί θέλω να προστατεύσω το βουνό που είναι ο πνεύμονας αυτής της περιοχής. Χωρίς τα βουνά, τα δάση, η Αθήνα θα ήταν μία τσιμεντούπολη. Όχι ότι δεν είναι. Σκέφτομαι ότι εάν δεν προστατέψουμε εμείς αυτό το μέρος δε θα το κάνει κανείς.

– Γιατί να μπεις, όμως, τόσο μέσα στη φωτιά; (Κατά την επιχείρηση της πυρόσβεσης στο Μετόχι)

Είμαστε όλοι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Δηλαδή αν μας ζητηθεί να πάμε και να προσφέρουμε, θα προσφέρουμε. Εγώ ας πούμε το βλέπω καθαρά ρομαντικά το κομμάτι που κάνω εδώ. Προσπαθώ και προσφέρω όσο μπορώ. Αν χρειαστεί να μπω βαθιά στη φωτιά, θα το κάνω. Δεν το παίζω ήρωας, ούτε προσπαθώ να αποδείξω ότι εγώ είμαι μάγκας γιατί εγώ μπήκα μέσα εκεί. Πρώτα απ’ όλα κοιτάω την ασφάλειά μου. Έχω 2 παιδιά, μια οικογένεια και θέλω να γυρίσω πίσω σε αυτά. Εκεί που με είδες είχα τη δυνατότητα να μπω, κάποιος άλλος μπορεί να το θεωρεί υπερβολικό. Άλλοι με έχουν πει παλαβό, άλλοι μου έχουν πει ότι δεν ξέρω τι μου γίνεται. Έχω ακούσει διάφορα. Εγώ θεωρώ ότι ήταν υποχρέωσή μου και καθήκον μου να το κάνω, ξέρω τις δυνατότητές μου.

– Στην ενδοσυνεννόηση ακούγεται κάποια στιγμή η οδηγία να πας πίσω γιατί υπάρχει αναζωπύρωση. Εσύ, όμως, έμεινες στη θέση σου συνεχίζοντας την πυρόσβεση. Γιατί;

Θεωρώ ότι εκείνη την ώρα ότι έχω τη δυνατότητα να τη σβήσω. Ο συνάδελφος, βέβαια, που μου λέει να εγκαταλείψω έχει μια άλλη οπτική γωνία γιατί είναι από πάνω και βλέπει καλύτερα το σημείο. Βλέπει αν μπορεί να με κυκλώσει, αν μπορεί να με υπερκαλύψει η φωτιά και γι’ αυτό θεώρησε σωστό να εγκαταλείψουμε. Εγώ θεώρησα εκείνη την ώρα ότι πρέπει να συνεχίσω και προτίμησα να εγκαταλείψω μετά από κάποια ώρα γιατί έκρινα ότι μπορεί να εξελιχθεί. Ούτε είμαι εγωιστής, ούτε άνθρωπος ο οποίος θα υπερβάλω γι’ αυτό. Είχε σίγουρα καλύτερη εικόνα από μένα, θεώρησε ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε. Έκανα το καλύτερο δυνατό που μπορούσα να κάνω, νομίζω ότι όλη η δεξιά πλευρά σώθηκε, η αριστερή πλευρά που είχα επιχειρήσει μετά όσο μπορούσα να σβήσω γιατί έπρεπε να εγκαταλείψουμε εκείνη την ώρα. Εμένα αν με ρωτάς θα έμενα κι άλλο.

Δεν είμαστε θεοί, το κόστος προσπαθούμε να μειώσουμε κι εμείς. Όσο το δυνατόν μικρότερο τόσο το καλύτερο. Η αγάπη μας και το μεράκι μας ορισμένες φορές μας κάνει λίγο παράτολμους, αλλά πάντα στο μέτρο του δυνατού και της ασφάλειας. Ας πούμε κι εγώ που με βλέπεις εδώ 2 παιδάκια έχω και οικογένεια. Όλοι μας έχουμε. Εγώ μόνο και μόνο που έβλεπα το σπίτι εκεί πέρα (σ.σ. στο Μετόχι) που είχε πιάσει φωτιά, δεν μπορούσα να φύγω…

– Είναι κάτι προσωπικό λοιπόν;

Ναι, είναι προσωπικό, γιατί για να χτίσει κάποιος άνθρωπος ένα σπίτι εκεί πέρα μπορεί να έχει στερηθεί πολλά πράγματα. Το βλέπεις σαν να είναι το δικό σου σπίτι. Θα σου άρεσε εσένα, εμένα, των παιδιών εδώ να καίγεται το δικό τους σπίτι; Όχι. Δεν είμαστε ήρωες ούτε το παίζουμε, είμαστε άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Θεωρώ ότι το καλύτερο δυνατό που μπορούμε να κάνουμε θα το κάνουμε, όσο μπορούμε χωρίς να υπερβάλουμε και χωρίς να κινδυνεύσουμε γιατί όλοι θέλουμε στο τέλος να γυρίσουμε πίσω στο σπίτι μας. Ότι μπορούμε να κάνουμε, θα το κάνουμε. Αυτός είναι ο σκοπός, γι’ αυτό πάμε εκεί, ο σκοπός είναι να βοηθήσουμε όσο γίνεται και νομίζω ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατό.

Στο Καπανδρίτι, εσείς όταν φτάσατε, ξέρατε τη περιοχή; Πώς επιχειρήσατε;

Εμείς φτάσαμε στο Καπανδρίτι για να πάμε να αλλάξουμε το όχημα της Εκάλης γιατί ήταν ήδη 8 ώρες τα παιδιά πάνω στη φωτιά και πήγαμε να αλλάξουμε το όχημα της Εκάλης για να φύγουν, να ξεκουραστούν λίγο τα παιδιά και όταν φτάσαμε δεν ξέραμε πουθενά τίποτα. Στην πορεία όπου υπήρχε φωτιά μπαίναμε και ενεργούσαμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, εμείς που πιστεύαμε ότι χρειάζεται περισσότερη βοήθεια ήταν περισσότερο στα σπίτια στο Μετόχι που πλησίαζε η φωτιά πάνω στα σπίτια και οι περισσότερες ενέργειες που κάναμε ήταν προς τα εκεί ως επί το πλείστον για να μπορέσουμε να σώσουμε τα σπίτια του κόσμου.

– Αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα κάθε φορά σε μία τέτοια κατάσταση;

Η πρώτη προτεραιότητα είναι να σωθεί η περιουσία του κάθε συμπολίτη μας. Από κει και πέρα με το λιγότερο δυνατό κόστος που αφορά το δάσος να σώσουμε όσο γίνεται περισσότερο δάσος, αλλά πρώτη προτεραιότητα είναι να μην υπάρχουν τραυματισμοί, υλικές ζημιές, να μην υπάρχουν σπίτια καμένα. Ως επί το πλείστον αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα, από κει και πέρα ενεργείς όπου χρειάζεται.

Η ανθρώπινη ζωή και η περιουσία πάνω απ όλα. Εμείς ξεκινήσαμε και κάναμε ενέργειες από το Καπανδρίτι μέχρι τον Κάλαμο σε όλη τη δασική έκταση. Κάποια στιγμή είδαμε ότι η φωτιά έμπαινε στο Μετόχι μέσα στα σπίτια και φύγαμε και πήγαμε και ενεργήσαμε μέσα στα σπίτια, να μπορέσουμε να μην πλησιάσει η φωτιά στα σπίτια. Αυτή ήταν η προτεραιότητα η δικιά μας ως επί το πλείστον. Θεωρώ ότι κάναμε ότι καλύτερο μπορούσαμε  μετά από 8 ώρες που ήμασταν στη φωτιά.

– Πού είναι το πατρικό σου;

Γεννήθηκα και μένω ακόμα εδώ, στο Βύρωνα. Είμαι 500 μέτρα απ’ το βουνό και θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μου να το προστατεύσω όσο καλύτερα μπορώ. Ειδικά, τώρα, που έχουμε και παιδιά. Θέλω να τους αφήσουμε κάτι παραπάνω. Μια παρακαταθήκη, να πω ότι έκανα το καλύτερο δυνατό για να το προστατεύσω το βουνό, το δάσος. Ο εθελοντισμός είναι ευθύνη απέναντι στο σύνολο, όχι στον εαυτό σου. Το σύνολο είναι οι πολλοί, δηλαδή και τα παιδιά σου, και τα παιδιά του και όλα τα παιδιά που περιμένουν από εμάς. Θα σου πει αύριο εσύ τι έκανες, τι άφησες; Κατάλαβες;

– Είστε όλοι από το Βύρωνα;

Σταύρος (ο Πρόεδρος): 

Ναι, αν και έχουμε ανθρώπους κι εκτός Βύρωνα.  Όταν είχαμε λεφτά και χρεώναμε βενζίνες ερχόταν κόσμος από μακριά, τώρα είναι δύσκολο. Είναι μια έξοδος για την κρίση, είναι φτηνό, παράγεις έργο που είναι φτηνό και στον κόσμο και στην οικογένειά σου (σ.σ. η δασοπροστασία). Και κυρίως μπορείς να προστατεύσεις την οικογένεια από μια κρίσιμη στιγμή, έχεις την εκπαίδευση να προστατεύσεις την οικογένειά σου, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Από πρώτες βοήθειες που περνάνε όλα τα παιδιά, από μια κατσαρόλα ξεχασμένη από τη σύζυγο που είναι κουρασμένη, από οτιδήποτε. Είναι διαφορετική εκπαίδευση από έναν πολίτη που περιμένει, κλείνει τη πόρτα και φεύγει. Εσύ, αντίθετα, ανοίγεις την πόρτα και μπαίνεις, επεμβαίνεις γιατί ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

– Έχεις, δηλαδή, τη γνώση και την εμπειρία;

Τη γνώση σίγουρα, την εμπειρία την αποκτούμε. Η εκπαίδευση είναι το Α και το Ω. Και εκεί δίνει βάση το πυροσβεστικό σώμα και η γενική γραμματεία πολιτικής προστασίας να καταφέρει να κάνει κάτι. Ότι κάνουν οι τοπικοί διοικητές και οι εθελοντικές ομάδες που προσπαθούν απ’ το επίπεδό τους. Ελάχιστη εκπαίδευση στον κόσμο, στα σχολεία. Μέχρι τώρα κάτι κάνουμε λάθος και δεν μιλάω σε βαθμό εθελοντών, μιλάω σε βαθμό κρατικών φορέων, κάτι γίνεται λάθος. Η φωτιά είναι μια φυσική καταστροφή. Kαι εμπρησμός να γίνει, δεν μπορούμε να το ελέγξουμε, δεν είναι κάτι το οποίο ελέγχεται γρήγορα. Όλα αυτά τα χρόνια, με την εμπειρία και τα μέσα που έχουμε θα έπρεπε να είναι διαφορετικά τα αποτελέσματα. Είναι περίεργα τα πράγματα.

– Πού το αποδίδεις αυτό;

Μεγάλη κουβέντα. Καταρχήν, να καταλάβουμε ότι υπάρχει πρόβλημα. Γιατί μέχρι τώρα ακούμε το πόσο καλά πήγε η αντιπυρική περίοδος. Χτυπάω ξύλο, βέβαια, να είναι αυτή η τελευταία φωτιά που είχαμε. Στην ανακοίνωση, όμως, που θα βγει θα δεις ότι πήγαν όλα πολύ καλά. Και εκ του αποτελέσματος, γίνεται μια σούμα και σου λένε, πόσα κάηκαν την περσυνή σεζόν; 100.000 στρέμματα. Φέτος; 95 στρέμματα. Κάψαμε την προ – περσυνή χρονιά 130.000, ενώ την επόμενη 100.000 άρα ήταν πετυχημένη η αντιπυρική περίοδος. Κάπως έτσι έχουνε καεί τα μισά βουνά της Αττικής. Κάπου έχουμε πρόβλημα, κάτι κάνουμε λάθος. Δεν είναι δυνατόν να το κάνουμε σωστά και να καίγονται τόσα δάση.

Στα συντονιστικά όργανα προστασίας (ΣΟΠ) συζητούν κάθε χρόνο τα ίδια. Ότι πρέπει τα δημοτικά οχήματα να έχουν τα ίδια εργαλεία που συνδέονται με τα πυροσβεστικά οχήματα, δηλαδή να έχουν κοινές συστολές, κοινούς συνδέσμους για να μπορούν να συνεργάζονται το ένα με το άλλο. Δηλαδή πόσα χρόνια πρέπει να το κάνουμε; Το δικό μας το αμάξι είναι 11 χρονών. Κανονικά πρέπει να πάει για απόσυρση. 

– Ποιος έχει την ευθύνη γι’ αυτό;

Τα δάση είναι ευθύνη του δασαρχείου. Όταν, όμως, η Πεντέλη κι ο Υμηττός έχουν ένα δασαρχείο μαζί και λένε ότι διαθέτουν 5 ανθρώπους εκ των οποίων οι 4 δουλεύουν στα γραφεία, υπάρχει, μάλλον, κάποιο πρόβλημα. Αναλογιστείτε ότι ο ορεινός όγκος της Πεντέλης μπορεί να πιάνει από τον Ωρωπό και φτάνει μέχρι και τη Βάρη. Πως θα γίνει έτσι σωστά η δουλειά;

– Ο αριθμός υπαλλήλων που λες είναι πραγματικός ή ενδεικτικός;

Και ο ενδεικτικός κοντά στη πραγματικότητα είναι, δε λένε και αυτοί πόσοι είναι και είναι δύσκολο να βρεις πρακτικά από ΣΟΠ, εκτός από ανακοινώσεις στο Internet. Και υπάρχει λόγος. Όταν γίνεται ΣΟΠ για μια περιφέρεια, τα πρακτικά δεν βγαίνουν στο Internet. Άρα κάποιος λόγος υπάρχει. Και ηχογραφούνται τα πάντα. Ποιος τα λέει, τι λέει και τι γίνεται. Όταν έρχεται η αστυνομία κάθε φορά και σου λέει δεν μπορώ να φυλάξω το δρόμο, έχει 4αρι. Το 4αρι σημαίνει ακολουθώ δρόμο, τον κάθε δρόμο που έχει δηλώσει κάθε δήμος και είναι απόφαση μέσω της περιφέρειας. Όταν σου λέει η αστυνομία ότι έχει ένα περιπολικό από την Αργυρούπολη μέχρι και την Αγία Παρασκευή, και οι πύλες στο βουνό είναι αναρίθμητες, τι θα γίνει, ποιος θα προστατεύσει τον κόσμο; Ο πολίτης; Στον Βύρωνα το 2015 ένας περιπατητής έχασε τη ζωή του. Εκείνη τη μέρα είχε 4αρι, απαγόρευση κυκλοφορίας. Αν ο άνθρωπος είχε προλάβει και είχε ακούσει την απαγόρευση αυτό δε θα συνέβαινε.

– Το 4αρι είναι δείκτης επικοινωνίας;

Στο 4αρι υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας, σε συγκεκριμένα σημεία αναλόγως τη περιοχή. 4αρι έχει όλη η Αττική. Υπάρχει απαγόρευση σε όλες τις πύλες εισόδου. Αν έχει απαγόρευση πρέπει να αποχωρήσεις. Εκείνος ο άνθρωπος ήταν περιπατητής και τον έπιασε η φωτιά, ο καπνός και έχασε τη ζωή του από ένα περίπατο.

– Τώρα, μετά τις πυρκαγιές τι πρέπει να γίνει;

Αντιπλημμυρικά σχέδια, να βρουν παλιές διαδρομές για το νερό, να γίνουν κλαδοδέματα. Είναι το δασαρχείο υπεύθυνο να κηρυχθεί η περιοχή, αλλά είναι πράγματα που δεν συμβαίνουν πολύ γρήγορα, θέλει πολύ δουλειά. Είναι τεράστια έκταση. Ειδικά, αυτή στην περιοχή του Καλάμου. Και τεράστια τα προβλήματα που έρχονται τον χειμώνα. Το επόμενο στάδιο είναι το χειμώνα που θα έχουμε πλημμύρες. Θα τους πάρει παραμάσχαλα. Θα κατέβει όλο το βουνό στη θάλασσα, σαν χείμαροι. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βουλιάξουν. Η μόνη τύχη είναι να μην βρέξει. Τα πράγματα έχουν νόμο, έχουν Α και Ω, υπαγόμαστε σε ένα νομικό καθεστώς. Η πραγματικότητα είναι μπροστά μας αλλά δεν τη βλέπουμε μέχρι να έρθει κάποιος και να πει στοπ. Κάτι πρέπει να αλλάξει, με τη παιδεία, με την αστυνομία. Εμείς μόνοι μας έχουμε κινητοποιηθεί και έχουμε κάνει σεμινάρια σε σχολεία, κάτι το οποίο είναι δική μας πρωτοβουλία σαν εθελοντική ομάδα Βύρωνα, από το δημοτικό, το γυμνάσιο και το λύκειο. Αυτό θα έπρεπε να γίνει, να υπάρχει μια κρατική μέριμνα. Μακάρι να υπήρχε νόμος, να κάνει σεμινάρια στα σχολεία η πυροσβεστική. Μακάρι να υπήρχε μια κρατική μέριμνα να μην χρειάζεται εθελοντής να το κάνει, να το κάνει το κράτος.

– Πόσο καιρό το κάνετε αυτό;

Περίπου 4 χρόνια. Κάθε χρόνο με στόχο περισσότερο το δημοτικό που είναι τα παιδάκια που τα παίρνουν πιο εύκολα γιατί οι άλλες ηλικίες μπορούν να σε βοηθήσουν αν ψάχνεις για εθελοντές. Στη παιδεία το περνάς από τις μικρές ηλικίες. Βλέπουμε παιδάκια στο γυμνάσιο που τους κάναμε στο δημοτικό σεμινάρια και μας λένε σας θυμόμαστε. Παραδείγματος χάρη να μαλώνει τον μπαμπά όταν θα πετάει το τσιγάρο από το παράθυρο. Ή να μην πετάνε τα σκουπίδια στην εξοχή γιατί υπάρχει κίνδυνος. Αυτό είναι κάτι. Δεν πάμε να σώσουμε τον κόσμο όλο, προσπαθούμε να κάνουμε ότι μπορούμε με τις δυνάμεις που έχουμε. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που έχουν τους ίδιους προβληματισμούς και παλεύουν για να κάνουν κάτι, αρκετές εθελοντικές ομάδες. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους εθελοντές, μπράβο στους πολίτες που ενεργοποιήθηκαν δίπλα στους πυροσβέστες. 

Θυμάσαι, ήρθαν και απλοί πολίτες, με το βανάκι να βοηθήσουν. Ήταν πολύτιμη βοήθεια, έτρεχαν από πίσω μας να μας βοηθήσουν. Τους βοηθήσαμε κι εμείς γιατί δεν είχαν τα εργαλεία να πάρουν νερό. Ένα νερό μας έδωσε ένας πολίτης, ένα σάντουιτς να φάμε, είναι πολύτιμη η βοήθεια του κόσμου. Εμείς θέλουμε από τον κόσμο, να γίνει πιο ενεργός και να εκπαιδευτεί. Ενώ έχουν τη θέληση να βοηθήσουν, ίσως δεν έχουν την πολυτέλεια του χρόνου και είναι ακόμα δύσκολο, αλλά να εκπαιδευτούν, να γραφτούν σε μια εθελοντική ομάδα, δεν υπάρχει κόστος, μόνο ένα ελάχιστο για τα τυπικά έξοδα. Ας γραφτούν και ας εκπαιδευτούν.  

Πηγή : https://editorsall.gr

126 Συνολικές Αναγνώσεις 1 Αναγνώσεις σήμερα

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*