Εθελοντικές Οργανώσεις ή Οργανώσεις Προσωπικής Ανάδειξης και Εγωισμού;

 

Ολυμπιακοί αγώνες 2004, έτος ορόσημο για μία άγνωστη λέξη στην ελληνική κοινωνία «ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ» και εθελοντική εργασία. Όργιο εκδήλωσης ενδιαφέροντος για συμμετοχή στη μεγάλη γιορτή των Ολυμπιακών Αγώνων.
Πάνω από 60.000 εθελοντές μετείχαν στην γιορτή, σε ένα πανηγύρι! Πολλοί θα με πείτε γραφικό και υπερβολικό, διότι δεν ήταν ένα πανηγύρι οι Ολυμπιακοί Αγώνες αλλά το μέγιστο εθνικό ζήτημα για την χώρα μας, κατά την περίοδο διεκδίκησης και ανάληψης των αγώνων!
Αλλά οι γιορτές και τα μεγάλα θεάματα έχουν πληθώρα κόσμου που απλώς έτυχε να περνάνε από εκεί, πολλά φώτα, μουσικές και την εντύπωση σε όσους παραβρέθηκαν εκεί ότι έζησαν μια εμπειρία που θα την εξιστορούνται στα παιδιά τους, τους φίλους τους.

Βέβαια και πριν το 2004 υπήρχαν εθελοντικές οργανώσεις (λίγες) αλλά υπήρχαν. Με τα προβλήματά τους με το σπουδαίο έργο τους που προσέφεραν αθόρυβα αλλά ναι υπήρχαν.

Εκατομμύρια διατέθηκαν για να επιλεχτούν οι Καλύτεροι Εθελοντές, τα καλύτερα φώτα, τα καλύτερα υλικά. Ο εθελοντής του 2004 ένιωσε ένα δέος, ένα θαυμασμό και μια εντύπωση ότι υπάρχει η ευκαιρία να κερδίσει πολλά, γιατί είδε την Ελλάδα του ωχαδερφισμού και της μιζέριας να ανοίγει την αγκαλιά της στους εθελοντές. Πλησιάζοντας με αυτόν τον τρόπο τις ευρωπαϊκές πόλεις σε επίπεδο οργάνωσης και αξιοποίησης των εθελοντών.

Η ιδέα δημιουργίας εθελοντικών ομάδων σφηνώθηκε σε πολλά κεφάλια βλέποντας την ανάγκη των νεοελλήνων να προσφέρουν «εθελοντικά»!
Η επαλήθευση αυτής της εικασίας είναι οι χιλιάδες ΜΚΟ που υπάρχουν σε μία χώρα 11 εκατομμυρίων κατοίκων!!! Όλες στον σκοπό ίδρυσης τους αναφέρουν την ανάγκη προσφοράς σε μια δύσκολη κατάσταση σε μια κατάσταση κρίσης. Θεμιτό και όμορφο και πολύ διαφορετικό από τα ιδανικά που έχουν κατακλίσει τον σύγχρονο Έλληνα, όπως το ευκαιριακό κέρδος και την προσωπική καταξίωση με οποιονδήποτε τρόπο.

Οι ομάδες αυτές στεγάζονται σε ιδιόκτητους χώρους, σε πολυκατοικίες, και άλλες παράγουν έργο έχοντας ένα γραφείο 10τ.μ. και άλλες απλώς υπάρχουν για να καρπώνονται το πακτωλό χρημάτων που μοιράζεται από κρατικούς φορείς με ελάχιστο ή μηδαμινό έλεγχο. Το επικίνδυνο της υποθέσεως είναι όταν, οι ομάδες αυτές βρίσκονται κάτω από τον «έλεγχο» ενός Δήμου.
Φέρουν το όνομα του Δήμου και το λογότυπο του Δήμου, άρα αντιπροσωπεύουν τον Δήμο, δηλαδή το σύνολο των πολιτών μιας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής.

Φορούν την ίδια στολή ή τα διακριτικά με Εθελοντές άλλων εθελοντικών οργανώσεων για να προκαλέσουν σύγχυση ή μήπως φορώντας διαφορετική στολή δεν θα τυγχάνουν του αναλόγου σεβασμού; Οχήματα κυκλοφορούν ελεύθερα, χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας, χωρίς έλεγχο από ΚΤΕΟ, και άλλες παραβάσεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας.
Την ευθύνη στην προκειμένη περίπτωση ποιος την έχει; Ο «πρόεδρος» της συγκεκριμένης εθελοντικής ομάδας ή η δημοτική αρχή την οποία εκπροσωπεί;
Ο δημότης ερωτήθηκε για την δημιουργία της ομάδας αυτής, ή απλά τα μικροπολιτικά συμφέροντα είναι πάνω από την κρίση και άποψη των δημοτών;

Ποιος αξιολογεί την εκπαίδευση, τους σκοπούς ιδρύσεως τους, τον τρόπο δράσης της ομάδας; Ποιος ρωτάει την προηγούμενη ενασχόληση τους με τον εθελοντισμό; Η ομάδα που έρχεται έτοιμη με εξοπλισμό, ένστολο προσωπικό πρωτού καν πάρει έγκριση από την Γ.Γ.Π.Π. και «εκπαιδευμένη», από πού κατείχε εξειδικευμένο εξοπλισμό; Τα μέλη της είναι οικονομικά τακτοποιημένα από την προηγούμενη «εθελοντική» τους εργασία σε άλλο Οργανισμό;

Μήπως ο έλεγχος και η αξιολόγηση θα πρέπει να είναι ουσιαστικής σημασίας και όχι κινήσεις εντυπωσιασμού και συμφερόντων 4ετούς διάρκειας; Οι έχοντες την ευθύνη για τη λειτουργία των ομάδων αυτών καλά θα κάνουν να είναι ενήμεροι και να αξιολογούν τις προσπάθειες των Αρχηγών, Προέδρων των σωματείων που τους εκπροσωπούν και πέρα από τα όρια του δημοτικού διαμερίσματος στο οποίο ανήκουν…

Η πολιτεία όσο και να κατηγορείται ότι έχει αφήσει τους χιλιάδες εθελοντές στην μοίρα τους και στην απαξίωση έχει θεσμοθετήσει τον όρο του εθελοντή και της εθελοντικής εργασίας. Όλες οι εθελοντικές οργανώσεις που ασχολούνται με την παροχή Πρώτων Βοηθειών, την Διάσωση, την δασοπυρόσβεση έχουν ενταχθεί στο μητρώο των εθελοντικών οργανώσεων της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας.

Από την Γ.Γ.Π.Π. όλες οι εθελοντικές οργανώσεις κινητοποιούνται και λαμβάνουν μέρος σε μια καταστροφή. Την ευθύνη όμως των πράξεων του, την έχει ο κάθε ένας πολίτης προσωπικά. Εθελοντικά βρίσκεται εκεί, Εθελοντικά επιχειρεί και από την δικιά του υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων του θα κινδυνεύσει και ο ίδιος και η ομάδα του όταν παίρνει την ευθύνη να επιχειρεί με σαγιονάρες, κοντά μπλουζάκια ή κράνη που θα τα ζήλευε μόνο η Ντόρα η εξερευνήτρια ή o Bob ο Μάστορας.
Η πολιτεία έχει το χρέος όμως να ελέγξει, να αξιολογήσει όλες τις εθελοντικές οργανώσεις και να εκτιμήσει μετά, εάν και σε ποιο σημείο μπορεί να ενταχθεί στον μηχανισμό αντιμετώπισης καταστροφών και ατυχημάτων. Τότε πιστεύω πως θα πρέπει να εξετάσουμε το θέμα ασφάλισης και αστικής ευθύνης.

Ο πολίτης – εθελοντής όμως πρέπει να ζητήσει την εκπαίδευση από την πολιτεία, πρέπει να ζητήσει την αναγνώριση των ικανοτήτων του από θεσμοθετημένους και διεθνώς αναγνωρισμένους φορείς. Άλλα δυστυχώς βρισκόμαστε στην Ελλάδα της νοοτροπίας, πως τα ξέρω όλα γιατί είδα χίλιες δύο ταινίες με διάσωση πυρόσβεση και πρώτες βοήθειες ΑΡΑ ξέρω ΕΙΜΑΙ εκπαιδευμένος…. ΕΙΜΑΙ; Μάλλον είμαι επικίνδυνος για εμένα και τους υπολοίπους.

Για το Fire.gr, Κώστας Τζιατζιάς

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.