Ανοιχτή επιστολή στο Fire Rescue News από τον κ. Γαϊτανίδη

 

15/6/2015

Αγαπητέ κ. Διαχειριστά,
επιτρέψτε μου, αντιπαρερχόμενος τις  δύσκολες πολιτικές στιγμές που περνάει η  χώρα μας (για τις οποίες πολύ λίγα μπορώ να κάνω), να αναφερθώ γενικά σε δύο θέματα πυροσβεστικής υφής, που με απασχόλησαν και θα ήθελα να τα σχολιάσω μέσα από το άκρως φιλόξενο διαδικτυακό ιστότοπό σας.

Πρώτον, ότι η πυροσβεστομάνα Θεσσαλονίκη «χτυπά» επανειλημμένα και δημιουργικά. Διαβάζω ενδιαφέρον επαγγελματικό άρθρο για πυρκαγιές πετρελαιοειδών του Πυράρχου κ. Βαρσάμη , ενός ιδιαίτερα δημιουργικού Αξιωματικού, διαβάζω άλλο άρθρο του Πυραγού κ. Παπαγεωργίου για δασικές πυρκαγιές από κεραυνούς, άρθρο αναλυτικό, εμπειρικό, επαγγελματικό, άρθρο ψυχής θα το έλεγα. Στη Θεσσαλονίκη και δη στην 2η ΕΜΑΚ υπηρετεί ένας από τους καλύτερους πυροσβέστες, ο κ. Βυθούλκας και στην Θεσσαλονίκη δρα ένας κορυφαίος και μοναδικών γνώσεων άνθρωπος, ο εθελοντής Γιώργος  Μπόγκιας, καθώς και η σεβαστή εθελόντρια κα Αγνή Τσελέπη , που έχει δημιουργήσει το σχετικό ιστότοπο με τις απανταχού εν Ελλάδι Πυροσβεστικές Υπηρεσίες. Αυτά είναι μερικά από όσα μου έρχονται στο νου και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν και πολλές άλλες περιπτώσεις Άξιων συναδέλφων. Έχω την αίσθηση ότι στην συμπρωτεύουσα περισσεύει η «πυροσβεστική»ψυχή. Μπράβο τους!

Δεύτερο θέμα είναι ότι επιστρέψανε στην Ελλάδα όσοι ταξίδευσαν στην διεθνή έκθεση πυροσβεστικού εξοπλισμού, που διεξήχθη την περασμένη εβδομάδα, στο Ανόβερο της Γερμανίας. Πέρα από όσους μετέβησαν εκεί για επαγγελματικούς ή υπηρεσιακούς λόγους, που σημαίνει πληρωμένα έξοδα, υπήρξαν παρόντες και κάποιοι «παράξενοι», που πλήρωσαν από τη τσέπη τους όλα τα έξοδα για να ζήσουν την πυροσβεστική αυτή εμπειρία-γιορτή.

Έχω στο νου μου Αξιωματικούς από το Αρχηγείο, Υπαξιωματικούς της Αθήνας, Πενταετούς Υποχρέωσης Πυροσβέστη  από την  δυτική Ελλάδα καθώς και νεόκοπο Εθελοντή, για την ακρίβεια Εθελόντρια, από τη Ρόδο. Επιθυμώ δημόσια να εκφράσω τον σεβασμό και την εκτίμηση μου στους ανωτέρω Συναδέλφους και να υποκλιθώ στα ψυχικά τους χαρίσματα, αντάξια του ρόλου (επαγγελματικού ή εθελοντικού ) που έχουν επωμιστεί. Αυτοί και άλλοι σαν κι αυτούς, κατά την ταπεινή μου άποψη  είναι οι πρωτοπόροι, οι μπροστάρηδες που τραβάνε το σύστημα να προχωρήσει, να εξελιχθεί. Μπράβο τους!

Ιωάννης Γαϊτανίδης

3 Comments

  1.  

    Χαίρετε, ευημερείτε και ευτυχείτε, αγαπητέ κ. Γαϊτανίδη, πρώην εκπαιδευτά!
    Μάλλον ισχύει τελικά το ρητό «με όποιον Δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα (στάση ζωής) θα μάθεις»…
    Είναι μεγάλο προτέρημα να μπορείς να μετατρέπεις το αρνητικό, σε θετικό. Όπως κάνει και η φύση, στην οποία, μέσα από τις στάχτες αναδύεται και πάλι η ζωή και την οποία χρειάζεται να παρακολουθούμε-παρατηρούμε για να διαφωτιζόμαστε.
    Εξάλλου το λεγε κι ο Αριστοτέλης. Τρία πράγματα χρειάζονται για την εκπαίδευση: η φύση, η μάθηση και η άσκηση..
    Να είστε καλά, να μας πλουτίζετε με τις ιδέες σας!

  2.  

    Όσο για το Νίκο τον Βυθούλκα, το «χουμε» πει: θα μπορούσε να βραβεύεται ως ο καλύτερος Πυροσβέστης της χρονιάς, για χρόνια!..
    Σωκράτης Παπαγεωργίου

  3.  

    Συμφωνώ απόλοιτα . Αλλη ποιότητα ανθρώπων στη Θεσσαλονικη. Ελα όμως που η Αθήνα κουμαντάρει …….

Γράψτε απάντηση στο Σωκράτης Παπαγεωργίου Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.