Φλέγοντα θέματα για τις γυναίκες πυροσβέστες

 

26/7/2012

Η ζωή ενός πυροσβέστη είναι αρκετά δύσκολη- χωρίς μικτές τουαλέτες και στερεότυπα, λένε οι γυναίκες που αποτελούν μόλις το 4% της πυροσβεστικής υπηρεσίας. Φανταστείτε μια δουλειά όπου η προκατάληψη και η παρενόχληση είναι συχνά παράπονα, δεν έχετε τα δικά σας αποδυτήρια ή τουαλέτες και το πιο σημαντικό, η ζωή σας τίθεται τακτικά σε κίνδυνο. Καλώς ήλθατε στον κόσμο της γυναικείας πυρόσβεσης.

Οι γυναίκες αποτελούν μόλις το 4% του πυροσβεστικού δυναμικού του Ηνωμένου Βασιλείου, το ποσοστό έφτανε το 3% το 2006, κάνοντας τη πυρόσβεση ένα από τα επαγγέλματα που αντιμετωπίζουν τις περισσότερες διακρίσεις λόγω φύλου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Γεγονός το οποίο αδυνατεί να αποβάλει την άποψη ότι οι γυναίκες πυροσβέστες είναι ικανές για να διασώζουν γατάκια από τα δέντρα παρά ανθρώπους από καιόμενα κτίρια.

Η πρόσφατη ιστορία, για παράδειγμα, για την γυναίκα που υπέστη εγκαύματα 40% μετά το γέμισμα δοχείων με βενζίνη στην κουζίνα της, έθεσε την Αξιωματικό Τύπου της Ένωσης Πυροσβεστικού Σώματος (FBU) της Εθνικής Σχολής Γυναικών υπόλογη. «Θεωρείται από ορισμένους δημοσιογράφους ως το τέλειο θέμα σχολιασμού για τις γυναίκες πυροσβέστες», δήλωσε ένας εκπρόσωπος στο ετήσιο συνέδριο τον περασμένο μήνα. «Πρόκειται για μια φωτιά στη κουζίνα, και ένα οικιακό ατύχημα.» Η Sally Harper, η εκπρόσωπος γυναικών του Λονδίνου της FBU, προσθέτει: «Υπάρχει μια αντίληψη ότι για να είσαι ένας πυροσβέστης, θα πρέπει να είσαι αρσενικό, φαλλοκράτης και ογκώδης. Η [παλιά] εικόνα είναι ένα πράγμα του παρελθόντος. Τα πρότυπα είναι υψηλά και οι γυναίκες πυροσβέστες τα φτάνουν.»

Οι γυναίκες πυροσβέστες της πρώτης γραμμής εκτελούν τις ίδιες εργασίες με τους άνδρες συναδέλφους τους, όπως το να χειρίζονται τις μάνικες του νερού, να αναρριχώνται στις σκάλες και να τραβούν τους ανθρώπους σε ασφαλές μέρος από τα φλεγόμενα κτίρια.

Το 2008 η Επιτροπή Ελέγχου δημοσίευσε μια έκθεση σχετικά με την έλλειψη των γυναικών και τις εθνικές μειονότητες στην πυροσβεστική υπηρεσία και διαπίστωσε ότι η έλλειψη ενός πολύμορφου εργατικού δυναμικού μειώνει σημαντικά την ικανότητα της υπηρεσίας να βρει και να εκπαιδεύσει διαφορετικές κοινότητες για την πρόληψη κινδύνων από πυρκαγιά. «Ακόμη και όταν η αναλογία των γυναικών πυροσβεστών και προσωπικού από τις κοινότητες εθνικής μειονότητας αυξάνεται, οι αριθμοί παραμένουν πολύ χαμηλοί και δεν είναι αντιπροσωπευτικοί των κοινοτήτων που υπηρετούν» , έγραφε χαρακτηριστικά η έκθεση.

«Οι γυναίκες μπορούν να προσελκύσουν άλλες γυναίκες ως προς την ασφάλεια στο σπίτι με τρόπο που δεν μπορούν οι άνδρες,» λέει η Alex Johnson, μια επιχειρησιακή διευθύντρια στο Derbyshire. «Οι γυναίκες φέρνουν μια διαφορετική διάσταση στην πυροσβεστική υπηρεσία.»
Η Johnson εντάχθηκε πριν από 20 χρόνια και έχει ασχοληθεί με ορισμένες πολύ σοβαρές οικιακές πυρκαγιές. «Η οποιαδήποτε δουλειά που περιλαμβάνει παιδιά, είναι ιδιαίτερα δύσκολη», λέει. «Δεν θέλεις οι άνθρωποι να πεθαίνουν. Αρχικά, προσπαθείς πολύ σκληρά να κρύψεις αυτά τα συναισθήματα, αλλά σύντομα μαθαίνεις ότι είναι πιο υγιές να τα εξωτερικεύεις.»

Όταν αρχικά η Johnson μπήκε στο Σώμα, αντιμετώπισε διακρίσεις. «Οι άνδρες απειλούσαν να αποσυρθούν, αν μια γυναίκα επρόκειτο να ενταχθεί στην Υπηρεσία. Τα πράγματα έχουν βελτιωθεί σημαντικά κατά τα τελευταία λίγα χρόνια, αλλά οι πυροσβεστικές υπηρεσίες δεν πρέπει να εφησυχάζονται σχετικά με την ισότητα. Δουλεύω με κάποιους σπουδαίους ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες. Επίσης συνεργάζομαι και με δεινόσαυρους.»

Η Denise Christie είναι μια πυροσβέστης πρώτης γραμμής εδώ και 15 χρόνια και πρόσφατα έχει εκλεγεί ως μέλος της εθνικής εκτελεστικής της FBU (Ένωσης Πυροσβεστικού Σώματος), που εκπροσωπούν τις γυναίκες. Εργάζεται σκληρά για να ακουστούν στην υπηρεσία τα ζητήματα που αφορούν τις γυναίκες.
«Η πλειοψηφία των πυροσβεστών είναι στην FBU, άρα η Ένωση παίρνει στα σοβαρά το ρόλο της για την καταπολέμηση των διακρίσεων», λέει.




Οι γυναίκες πυροσβέστες σε υποκατάστημα της ετήσιας διάσκεψης της FBU-Ένωσης Πυροσβεστικού Σώματος των Γυναικών στο South Yorkshire.
Φωτογραφία: Christopher Thomond για την Guardian

Η Christie λέει ότι τακτικά χρησιμοποιεί τον όρο «fireman»(με την κατάληξη «man»=άνδρας ), η οποία εξακολουθεί να είναι ένας κοινός όρος για τον πυροσβέστη. «Αποκλείει τις γυναίκες ακόμη και από το να σκεφτούν να μπουν στο επάγγελμα», λέει. «Τα μικρά κορίτσια που μεγαλώνουν, θα σκεφτούν ότι το επάγγελμα αυτό δεν τους ταιριάζει, και οι απλοί πολίτες θα θέλουν να δουν μεγάλους εύσωμους άνδρες στη σκηνή της πυρκαγιάς, όχι εμάς.»

Πολλές από τις εκστρατείες είναι κοινές με άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις: Η Christie αγωνίζεται για την αξιοπρεπή παροχή μητρότητας, για την καλή επιστροφή στη δουλειά και τις φιλικές προς την οικογένεια πρακτικές, την ίση αμοιβή. «Με το θέμα των συντάξεων, και τη σημερινή κυβέρνηση που επιτίθεται στο δημόσιο τομέα, το έργο αυτό μπορεί να φαίνεται μαμούθ», λέει η Christie, «αλλά λαμβάνουμε όλα τα είδη της υποστήριξης, και όλο και περισσότερο από τους απλούς πολίτες, καθώς περνάμε το μήνυμά μας.»

Σε μια πρόσφατη ημερίδα που διευθύνεται από το σχολείο, μια γυναίκα περιγράφει τη διαδικασία να πάει στην τουαλέτα, ενώ είναι με τη στολή. «Θα πρέπει να βγάλεις το σακάκι σου και δύο παντελόνια – δεν είναι εύκολο.» Σπάνια υπάρχουν υγειονομικοί κάδοι απορριμάτων στο μπάνιο. Μια γυναίκα περιέγραψε την αλλαγή του ταμπόν στο όχημα, με τους άνδρες συναδέλφους της να φρουρούν τις πόρτες. «Ανησύχησα για σύνδρομο τοξικού-σοκ.»

Η Helen Roberts κάνει αυτό που πιστεύει ότι είναι η πρώτη μεγάλη ακαδημαϊκή μελέτη σε γυναίκες στην πυροσβεστική υπηρεσία στο Πανεπιστήμιο του Durham, και θέλει να «δώσει φωνή σε παραμελημένες ομάδες ανθρώπων.»

«Επειδή οι γυναίκες είναι σε μια πολύ μικρή μειοψηφία», λέει η Roberts που συνήθιζε να εργάζεται σε μια μη-ένστολη θέση στην πυροσβεστική υπηρεσία, «οι υποδομές δεν αλλάζουν, και οι γυναίκες μπορούν να βιώσουν φοβερή απομόνωση.»

«Η πρόσληψη είναι αρκετά επιτυχής, αλλά δεν υπάρχει καμία έρευνα ως προς το γιατί οι γυναίκες εγκαταλείπουν», προσθέτει. «Η εμμηνόπαυση είναι κάτι που έχει σχέση με τις γυναίκες, ως προς το γιατί δεν μπορούν να είναι στη πρώτη γραμμή». Περιγράφει τις αφίσες που έχει δει σε πυροσβεστικούς σταθμούς, που προειδοποιούν τους άνδρες για τα σημάδια του καρκίνου του προστάτη. «Αλλά δεν υπάρχει τίποτα για την προεμμηνορυσιακή περίοδο ή την εμμηνόπαυση.»

Η Sarah Gartland μπήκε στην υπηρεσία πριν από τέσσερα χρόνια στο Cleveland και ήταν η πρώτη γυναίκα που ποτέ εργάστηκε σε αποθήκη εφοδίων. «Όταν μπήκα δεν είχα ιδέα για το πώς λίγες γυναίκες υπήρξαν εκεί. Δεν περίμενα να είμαι ίση, αλλά εγώ έπρεπε να προσπαθήσω πολύ σκληρά για να αποδείξω ότι αξίζω.»

Εγώ ρωτώ τη Gartland τι πιστεύει ότι πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η πυροσβεστική υπηρεσία για τις γυναίκες. Είναι αισιόδοξη. «Κάποιες βελτιώσεις όντως έπρεπε να γίνουν, αλλά όλη η εμπειρία μου ως πυροσβέστης, ήταν θετική.»
Άλλοι μου λένε ότι υπάρχει πολλή δουλειά ακόμη που πρέπει να γίνει. «Σταματήστε να μας βλέπετε ως δεύτερες καλύτερες από τους άνδρες», είπε. Σκληρά λόγια από σκληρές γυναίκες.

Άρθρο της Julie Bindel απο την www.guardian.co.uk
Μετάφραση & Ελεύθερη Απόδοση για το Fire.gr, Στέλλα Ζαργάνη

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.