Εθελοντισμός μπροστά και πίσω από τις κάμερες

 

Προς την Εφημερίδα Κηφισιά
Αγαπητέ Κύριε Γρηγοράκο,
Για μια ακόμη φορά οι εθελοντές του Ομίλου φίλων του Δάσους ζητούν από την έγκριτη εφημερίδα σας, να προβάλουν δυστυχώς τα κακώς κείμενα του απαξιωμένου εθελοντικού κινήματος.
Από το 2001 μέχρι και σήμερα, η αρμόδια αρχή που θα αξιολογούσε τις εθελοντικές ομάδες με οργάνωση – αξιο- ποίηση του έργου, με δίκαιη χρηματοδότηση, με φροντίδα για τον εθελοντή όπου εδώ και δέκα χρόνια το σχετικό νομοσχέδιο, με θετικές για τους εθελοντές διατάξεις πού είναι; Είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Όλο αυτό το διάστημα όμως είμαστε μάρτυρες σε μια εισβολή δήθεν ειδικών σε ότι αφορά το κομμάτι του εθε- λοντικού κινήματος που έχει αντικείμενο τις φυσικές καταστροφές. Το αποτέλεσμα σε ό,τι αφορά δασικές πυρ- καγιές είναι γνωστή.

Πακτωλός χρημάτων σε φορείς προστασίας δασικών εκ- τάσεων με μεγάλο αριθμό πυροσβεστικών οχημάτων, πάσης φύσεως υλικά, γενικότερη προβολή τους, πρώτη θέση στα τηλεοπτικά παράθυρα. Και τέλος έμμισθοι υπάλληλοι οι οποίοι βαπτίζονται «Εθελοντές». Ο απολογισμός αφορά μία γνωστή περιοχή σε όλους μας όπου όλο το κατεστημένο χρηματοδότησε, πρόβαλε, έκανε δωρεές, σήμερα δίνει την εικόνα κρανίου τόπος.
Η προσπάθεια του Ομίλου Φίλων του Δάσους να πείσει ότι η πρόληψη θέλει ομαδική συνεργασία σε τοπικό επίπεδο και ειδικά όταν υπάρχουν μεγάλες δασικές εκτάσεις. Η εμπειρία στον τομέα αυτό του Ομίλου που ξεπερνά τα 30 χρόνια είναι η μόνη λύση για τη σωτηρία του δασικού πλούτου.

Γενικά η πρόταση δεν αρέσει ή στα λόγια συμφωνούν αρχικά, τελικά μας αρέσει πιο πολύ να τρέχουμε όλοι στην καταστολή, διότι εκεί υπάρχει δημοσιότητα. Πολλές φορές είμαστε μάρτυρες σε πολύ μικρά περιστατικά να μαζεύονται τουλάχιστον 10 οχήματα για μία πικροδάφνη ή ένα θάμνο. Όταν όμως μιλούμε για πρόληψη με βάρδιες σε δασικές περιοχές και ειδικά τις ημέρες εκείνες που επικρατούν ισχυροί άνεμοι είναι όλοι απόντες, διότι και τα φώτα της δημοσιότητας είναι μακριά από αυτή την προσπάθεια.

Κάθε χρόνο αντιμετωπίζουμε το φιλότιμο εθελοντή που σήμερα είναι άνεργος και του ζητούμε να κάνει μία βάρδια μέσα στο λιοπύρι στην καρδιά του δάσους. Και δίκαια μας ρωτά μέχρι πότε η απαξίωση αυτής της προσφοράς του και δεν εννοεί αμοιβή αλλά μια βοήθεια από το κράτος ή από τους πολυδιαφημισμένους χορηγούς που αλλού αφειδώς δίνουν και εμείς δεν έχουμε καύσιμα, ρουχισμό, μπότες, μάνικες, λάστιχα για τα οχήματά μας και ένας μεγάλος αριθμός από σοβαρές ελλείψεις που δυσκολεύουν τη λειτουργία ενός εθελοντικού ομίλου, ο οποίος είναι ο παλαιότερος σε ό,τι αφορά τις φυσικές καταστροφές στην πατρίδα μας.

Κλείνοντας θα ήθελα να σας γνωρίσω, ότι σ’ όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας μας μετά την γενική απαξίωση, το μόνο που μας κρατά ενεργούς, είναι ότι στην ώρα της βάρδιας του καθενός απ’ εμάς μέσα στο πυκνό δάσος ολομόναχος ο εθελοντής, πολλές φορές μονολογεί και τα δέντρα δίπλα του κουνούν τα κλαδιά λέγοντας με τον τρόπος τους ένα ευχαριστώ.

Όμιλος Φίλων του Δάσους
Δεκέλεια Μάιος 2012

Πηγή: Εφημερίδα Κηφισιά

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.