Ιστορία των μέσων προστασίας της αναπνοής

Προστέθηκε από F.R.N στις 21 Νοεμβρίου 2015. · No Comments · Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Κατηγορία Εξοπλισμός & Μ.Α.Π, Μηχανή του Χρόνου, Ρέτσιος Ιωάννης

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Share into that BigPicture-Share zone

 
Share Button

Του Ρέτσιου Ιωάννη

Στην πάροδο των ετών κάθε κατασκευαστής ειδών ατομικής προστασίας έκανε αναβαθμίσεις στα προϊόντα του και τις απαραίτητες διορθώσεις για να προσαρμόζει το προϊόν στις απαιτήσεις των καιρών και των πελατών. Οι μάσκες (προσωπίδες) ολόκληρου προσώπου από τα πολύ παλιά χρόνια έδιναν ίσως την μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας σε αυτούς που τις φορούσαν για την προστασία της αναπνοής τους από εξωγενείς παράγοντες χημικού ή άλλου τύπου.

Ιστορικά

Η πρώτη προσπάθεια προστασίας της αναπνοής ξεκινάει κάπου στο 1799 με τον Alexander von Humboldt στην Πρωσία προσπαθώντας να προστατέψει με μια συσκευή τους μεταλλωρύχους στα ορυχεία.

Το 1823 η πρώτη πραγματική προσπάθεια για πυροσβέστες με σκοπό να προστατευτούν από το καπνό έγινε από τους John & Charles Deane. Αφορμή για αυτή τους την εφεύρεση γύρω στο 1820, ήταν μια πυρκαγιά σε ένα στάβλο με εγκλωβισμένα άλογα μέσα. Για να σώσουν τα άλογα αυτοσχεδίασαν και φόρεσαν ένα παλιό κράνος ιππότη από πανοπλία και σε συνδυασμό με την αντλία αέρα από ένα πυροσβεστικό όχημα της εποχής, πέρασαν μέσα από τους καπνούς και έσωσαν τα άλογα. Κατόπιν τούτου το 1823 δημιούργησαν το «κράνος καπνού». Πέντε χρόνια μετά αυτή τους η εφεύρεση μετατράπηκε σε κράνος για υποβρύχια χρήση.

Η πρώτη φιλτρόμασκα παρουσιάστηκε το 1854 από το John Stenhouse και κατατέθηκε ως ευρεσιτεχνία το 1860 και το 1867. Στην πλαισιωμένη μάσκα από χαλκό υπήρχε σκόνη από ξυλοκάρβουνα μεταξύ των δύο ημισφαιρίων. Ο άνθρακας μπορούσε να αντικατασταθεί από μια μικρή πόρτα στο μεταλλικό πλέγμα (καλούπι από χαλκό).

Το 1871 ο John Tyndall ένας Ιρλανδός φυσικός πήρε τη μάσκα του Stenhouse και πρόσθεσε ένα φίλτρο από βαμβάκι κορεσμένο με κάρβουνο, ασβέστη και γλυκερίνη. Η νέα συσκευή αυτή φίλτραρε τον καπνό και κάποια βλαβερά αέρια κατά την εισπνοή του αέρα.

Το 1877-1879 άλλη μια προσπάθεια γίνεται από τον George Neally με την πρώτη έκδοση να έχει ένα φίλτρο που μεταφέρονταν στο στήθος, αλλά δύο χρόνια αργότερα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας πατεντάρει μια άλλη εκδοχή με το φίλτρο να τοποθετείται απευθείας στη προσωπίδα.

Στις 10 Μαρτίου 1906, μια τεράστια έκρηξη συγκλονίζει ένα ανθρακωρυχείο κοντά στην Γαλλική πόλη Courrieres. Περίπου 1.600 άνδρες εργάζονται υπόγεια κατά τη χρονική στιγμή. Άμεσα γίνεται έκκληση για βοήθεια και Γερμανικές ομάδες διάσωσης εξειδικευμένες στα ορυχεία, είναι μεταξύ εκείνων που σπεύδουν να βοηθήσουν τους συναδέλφους ανθρακωρύχους στη Γαλλία.
Μια πράξη αλληλεγγύης που προκαλεί σάλο λόγο εθνικιστικών διαταραχών εκείνη την εποχή.

Η διάσωση δυστυχώς έρχεται πολύ αργά για τους περισσότερους από τους ανθρακωρύχους. Πάνω από 1.000 πεθαίνουν σε μια κόλαση  φωτιάς με δηλητηριώδη αέρια, καθώς κατέρρευσε το ορυχείο. Ωστόσο, μέρα με τη μέρα, οι άνδρες συνεχίζουν την προσπάθεια με τις γαλλικές ομάδες διάσωσης, οι οποίες είναι εξοπλισμένες με αναπνευστική συσκευή Dräger. Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1904, ο Bernhard Dräger είχε διεξάγει μια σειρά δοκιμών η οποία ήταν αναγκαία για την διόρθωση επαρκών δεδομένων σχετικά με τις απαιτήσεις του αναπνευστικού συστήματος για τον άνθρωπο.

Οι δοκιμές κατέληξαν στην πρώτη αναπνευστική συσκευή, η οποία στη συνέχεια ενισχύθηκε σε τεχνογνωσία  σε στενή συνεργασία με τους διασώστες των ορυχείων. Ο Bernhard Dräger ταξιδέψε στην Courrieres για να έχει εμπειρία από πρώτο χέρι στις συνθήκες εργασίας των ομάδων διάσωσης σε υπόγειους χώρους. Οι νέες δυνατότητες που προσφέρθηκαν από τον εξοπλισμό της Dräger αποδείχτηκε ότι ήταν θεαματικά αποτελεσματικές σε πολλά ατυχήματα εξόρυξης στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Αυτό έδωσε στην Εταιρεία τεχνολογία αιχμής σε αυτόν τον τομέα με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι διάσωσης των ΗΠΑ στα ορυχεία να γίνουν γνωστοί ως «Draegermen».

Το 1912 ο Garret A. Morgan παρουσιάζει μια κουκούλα διάσωσης από καπνό και καταθέτει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1914. Η κατασκευή πολύ απλή και πρακτική είχε μια κουκούλα από βαμβάκι με δύο σωλήνες που κρέμονταν κάτω από το δάπεδο, επιτρέποντας στο χρήστη να αναπνέει τον αέρα που καθόταν στο χαμηλότερο επίπεδο. Το 1916 κέρδισε μια αναγνώριση για τη συσκευή του, αφού την χρησιμοποίησε για να σώσει μερικά άτομα από φυσικό αέριο και το γεμάτο καπνό στις σήραγγες κάτω από τη λίμνη Erie στο Κλίβελαντ.

Το 1915 κατασκευάστηκε από τον Δρ. Cluny MacPherson του βασιλικού συντάγματος Νιουφάουντλαντ, μια κουκούλα για την προστασία των στρατιωτών από το αέριο της χλωρίνης.
Την ιδέα την πήρε, όταν είδε ένα Γερμανό να βάζει μια τσάντα πάνω από το κεφάλι του μετά από μια επίθεση αερίου. Το κράνος – κουκούλα περιείχε γλυκερίνη και θειοθειικό νάτριο που προστάτευε από το χλώριο. Δυόμισι εκατομμύρια κουκούλες είχαν παραχθεί τότε.

Στον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο (1914-1918) οι Γερμανοί σχεδιάζουν μια μάσκα ολόκληρου προσώπου που μοιάζει πολύ με τις σημερινές μάσκες «του μαχητή» για το στρατό ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην προστασία της αναπνοής.

Το 1935 εμφανίζονται οι πρώτες μάσκες φίλτρου για τους πολίτες όπως εμφανίζονται οι τρείς κοπέλες που τις διαφήμιζαν για την προστασία της αναπνοής από περιοχές που είχαν αυξημένα επίπεδα σκόνης.

Το 1941 εμφανίζεται ένα περίεργο είδος ολόκληρης μάσκας προσώπου. Στην φωτογραφία τρεις φύλακες που σήμαιναν συναγερμό για αεροπορική επιδρομή φορούσαν τότε ένα νέο τύπο μάσκας αερίων, σχεδιασμένο για ηλικιωμένους και για τα άτομα με προβλήματα στο στήθος. H φωτογραφία τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια μιας άσκησης για επίθεση αερίου στην οποία έριξαν δακρυγόνα στο Esher High Street στις 5 Απρίλη του 1941.

Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ήταν ένα από τα κομβικά σημεία ταχείας ανάπτυξης των μασκών – προσωπίδων αναπνοής καθώς η χρήση αερίων και η ανάγκη προστασίας των στρατιωτών έδωσε νέα ώθηση σε νέες τεχνολογίες που μέχρι και σήμερα εξελίσσονται.

Σήμερα οι μάσκες ολόκληρου προσώπου έχουν εξελιχθεί σε τέτοιο επίπεδο που παρέχουν προστασία από πολλούς εξωγενείς παράγοντες κινδύνου χημικούς και βιολογικούς και η τεχνογνωσία αυτή έχει εφαρμογές όχι μόνο στο στρατό αλλά και στην πυροσβεστική και τις ομάδες διάσωσης ορυχείων. Στο επόμενο άρθρο θα αναφερθώ στις μάσκες ολόκληρου προσώπου νέας τεχνολογίας και την ανατομία τους.


Κλείνοντας να αναφέρω ότι η ιστορία είναι πηγή δύναμης και πρέπει να τυγχάνει του σεβασμού μας. Γνωρίζοντας την προσπάθεια όλων αυτών των ανθρώπων στους αιώνες που πέρασαν, αντιλαμβανόμαστε την προσοχή που πρέπει να δείχνουμε στον υπάρχων εξοπλισμό μας καθώς κάποιοι άνθρωποι αφιέρωσαν όλη τους την ζωή για να έχουμε σήμερα αυτά τα προϊόντα .

Για το Fire.gr, Ιωάννης Ρέτσιος

Πηγές – Παραπομπές:

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.