Επίσκεψη στην έκθεση China Fire 2006

 

Tου Ρέτσιου Σ. Ιωάννη

11/12/2006

Ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα, το ταξίδι μου στη Κίνα την χώρα με ιστορία χιλιάδων χρόνων, πήρε σάρκα και οστά στις 25 Οκτωβρίου 2006.
Κανονίζοντας τις διαδικασίες του ταξιδίου (αεροπλάνα, ξενοδοχεία, ταξιδιωτική visa, κλπ) έπρεπε να φτιάξω μια βαλίτσα με τα απαραίτητα σύμφωνα με τον καιρό και τις απαιτήσεις του ταξιδιού. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο ο καιρός φαινόταν πολύ καλός και θα με συνόδευε έτσι μέχρι και το Πεκίνο. Η πρώτη γεύση από Πεκίνο που πήρα ήταν η ασφάλεια και οι συνεχείς έλεγχοι που πέρναγες τόσο στο τελωνείο όσο και στην είσοδο σου στο αεροδρόμιο.

Μετά το βλοσυρό ύφος του αστυνομικού στον έλεγχο διαβατηρίων και αφού απόφυγα την ταυτοποίηση με κάποιο τρομοκράτη πέρασα στις αφίξεις όπου ένας συμπαθέστατος κύριος μου βούτηξε την βαλίτσα και μου είπε “taxi Mister ok” ε λέω και εγώ νάναι καλά και που να ψάχνω τώρα ταξί ας πάω. Το ότι θα με χρέωνε για μια διαδρομή Αεροδρόμιο – Landmark Towers (ξενοδοχείο) 500 Yuan αντί των 50 Yuan ( 5 ευρώ δηλαδή αντί 50 που με χρέωσε ) που να το ήξερα, παντού τελικά υπάρχουν απατεώνες ! Φτάνοντας στο ξενοδοχείο είχα την χαρά να διαπιστώσω ότι ακριβώς δίπλα βρισκόταν το Κινέζικο Hard Rock Cafe, ο λόγος της χαράς θα σας γίνει κατανοητός παρακάτω.

Η πρώτη μέρα στο Πεκίνο πέρασε εν ολίγοις με τα ταξί , με το ξενοδοχείο και την ξεκούραση μετά από το 15ωρο ταξίδι με το αεροπλάνο. Πληροφοριακά σας ενημερώνω ότι πήρα πρώτα ένα αεροπλάνο από Αθήνα για Φρανκφούρτη (3 ώρες πτήσης) και μετά από εκεί για Πεκίνο ( 12 ώρες πτήσης).

Πρωί Πέμπτης και το Πεκίνο μοιάζει θολό τοπίο στην ομίχλη. Ξεκινώ για το εκθεσιακό χώρο που βρίσκεται 10 περίπου λεπτά με τα πόδια από το ξενοδοχείο μου.
Περπατώντας παρατηρώ ότι οι Κινέζοι έχουν ήδη ξεκινήσει τις ετοιμασίες στολισμού για τις Γιορτές από τώρα ! σε όλους τους δρόμους τα κόκκινα φαναράκια και οι πολύχρωμες κορδέλες έχουν κάνει την εμφάνιση τους παντού.


Προείσοδος για την έκθεση

Φτάνοντας στο εκθεσιακό χώρο και περπατώντας αρκετά για να φτάσω στην είσοδο πέφτω πάνω σε ένα απίστευτο αλαλούμ. Η πρώτη μέρα της έκθεσης σαφώς και είναι η πιο γεμάτη σε κόσμο αλλά αυτός ο χαμός με κόσμο να στριμώχνεται να περάσει μια μεταλλική είσοδο με χάλασε για τα καλά.
Αφού κατάφερα να περάσω χωρίς να με συνθλίψουν κινέζοι με κοτόπουλα στα χέρια και άλλα ευγενή αγροτικά προϊόντα, ψάχνω να βρω που είναι η αρχή της έκθεσης. Βλέπω προς μεγάλη μου απογοήτευση μια ουρά τουλάχιστον 50 ανθρώπων και από πάνω μια πινακίδα “Visitors” (επισκέπτες) τι να κάνω περιμένω στην σειρά σαν καλός επισκέπτης και χωρίς να με ενημερώσει κανείς καταλαβαίνω ότι πρέπει να πάρω ένα δελτίο και να το συμπληρώσω με σκοπό να μου βγάλουν την ειδική άδεια εισόδου. Συμπληρώνω λοιπόν το δελτίο και φτάνει επιτέλους η ώρα να βγάλω την άδεια εισόδου για να εισέλθω στην έκθεση.


Γενική άποψη

Φτάνοντας στην είσοδο επιδεικνύω την ειδική άδεια και περνάω από ένα μηχάνημα ανίχνευσης μετάλλων. Αποτέλεσμα το μηχάνημα χτυπάει καθώς ανίχνευσε πάνω μου κλειδιά και άλλα μεταλλικά αντικείμενα σταματώ να δω τι θέλουν οι αστυνομικοί να κάνω και τι βλέπω ; μου κάνουν νόημα περάστε δε πειράζει !!!
Με λίγα λόγια ασφάλεια και ταλαιπωρία για φιγούρα μόνο, με εκνεύρισε απίστευτα το γεγονός ότι έπρεπε να στηθώ πόση ώρα να βγάλω την ειδική άδεια εισόδου μόνο και μόνο για φιγούρα. Τα περίπτερα στον εκθεσιακό χώρο δυστυχώς ήταν λίγα και όχι όσα περίμενα εξαρχής ο δε χώρος ήταν σχετικά πολύ μικρότερος μπορώ να πω το ένα τέταρτο από την έκθεση της Γερμανίας στην Intershultz.


Εσωτερικά της εκθέσεως

Παρόλα αυτά αρκετοί αλλά όχι πολλοί ήταν οι Ευρωπαίοι εκθέτες όπως η Kidde, MSA, Rosenbauer, Bronto Sky Lift, Draeger, Baccu Dalloz, Weber, Holmatro, κλπ.
Τα περίπτερα που μπορώ να πω ότι ξεχώρισα για την αρτιότητα τους και τα προϊόντα τους ήταν της MSA, της Rosenbauer, της Holmatro, της Αμερικανικής εταιρίας Darley της Kidde και της Ιαπωνικής εταιρίας Murita.


Εντυπωσιακό το Αμερικανικό Πυροσβεστικό της Darley


Το περίπτερο της MSA

Φυσικά στο περίπτερο της Rosenbauer τα βλέμματα τράβαγε ο Πάνθηρας των αεροδρομίων στο περίπτερο της Darley το αμερικάνικο πυροσβεστικό όχημα και δυστυχώς στο περίπτερο της Bronto Sky Lift δεν υπήρχε κάτι πέρα από το σταντ της έκθεσης, δεν γνωρίζω για ποιο λόγο δεν κατέβασαν κάποιο όχημα πιθανολογώ όμως λόγω του κόστους μεταφοράς.
Εξαιρετικά ενδιαφέρον ήταν η τοποθέτηση των περιπτέρων της DuPont Nomex και της Kermel που ήταν σχεδόν δίπλα δίπλα. Η ανταγωνιστικότητα τους στα πυρίμαχα υφάσματα έγινε εμφανής και στην Κίνα καθώς είναι μια τεράστια αγορά. Αρκετοί κατασκευαστές πυρίμαχων υφασμάτων υπήρχαν στη έκθεση αλλά δυστυχώς δεν μπορούσες να συνεννοηθείς μαζί τους όσο και αν ήθελες. Η αγορά όμως στις πυροσβεστικές στολές και τα μέσα ατομικής προστασίας έχει προχωρήσει σημαντικά μπορώ να πω στην Κίνα.


Ένα πανέμορφο κλιμακοφόρο απο την Ιαπωνική εταιρία Murita


Ο πάνθηρας της Rosnebauer


Ένα απο τα λιγοστά event που βρήκαμε με ορχήστρα απο την Αυστρία

Προϊόντα που κυριαρχούσαν στην έκθεση ήταν οι πυροσβεστήρες και τα εξαρτήματα τους καθώς και τα μέσα πυρασφάλειας και πυρανίχνευσης. Αρκετοί ήταν οι Ευρωπαίοι επισκέπτες αλλά όχι όσοι φανταζόμουν. Δυστυχώς δεν υπήρχαν αρκετά events στην έκθεση για να δώσουν λίγο χρώμα και ρυθμό.
Η αλήθεια είναι ότι η έκθεση ήταν άτονη σε πολλά σημεία και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον από μεριάς πυροσβεστικής καθώς τα πιο πολλά προϊόντα αφορούσαν καθαρά την κινεζική αγορά.


Μόνο μια βιτρίνα με μινιατούρες σε όλη την έκθεση!

Ένα από τα πράγματα που με ενόχλησε ήταν έλλειψη επικοινωνίας με τους εκθέτες στην China Fire 2006. Δεν μπορώ να πω ότι δεν ήταν φιλικοί αλλά σίγουρα η έλλειψη γνώσεως της Αγγλικής γλώσσας τους οδηγούσε σε συνεχή σφάλματα και λάθη. Ένα τρανταχτό παράδειγμα που μπορώ να σας δώσω είναι η εμπειρία μου από μια συζήτηση με ένα Κινέζο έμπορο (μάλλον) με στολές πυρόσβεσης.
Η στιχομυθία έχει ως εξής :

– Γεια σας είμαι ο τάδε έρχομαι από Ελλάδα και ενδιαφέρομαι για τα προϊόντα σας , μπορείτε να με ενημερώσετε αν είστε κατασκευαστής ή μεταπωλητής ;
– Yes
– Τι εννοείτε είστε μεταπωλητής ;
– Yes
– Είστε κατασκευαστής;
– Yes
– Α κατάλαβα δεν μιλάτε τα Αγγλικά ! ένα κατάλογο θα μου δώσετε ;
– Yes
– Περιμένω αλλά εις μάτην , αρχίζω και του δείχνω με τα χέρια μου το σχήμα του κατάλογου και επιτέλους δείχνει να καταλαβαίνει…
Κουνάει το κεφάλι και μου δίνει ένα κατάλογο άσχετο με τα προϊόντα (!) τον ευχαρίστησα και έφυγα πολύ απογοητευμένος. Το πρόβλημα ήταν ότι στα πιο πολλά περίπτερα της έκθεσης τα Αγγλικά τους ήταν τα βασικά, αν τους έλεγες κάτι έξω από αυτά που ήξεραν ή κάτι διαφορετικό τα έχαναν και άρχιζαν να λένε τα ίδια σαν χαλασμένο κασετόφωνο.

Βγαίνοντας έξω από τον εκθεσιακό χώρο υπήρχαν κάποια περίπτερα σε πάγκους όπου εκεί έβλεπες πολλά περίεργα κατασκευάσματα που αφορούσαν πυρόσβεση ( Ο θεός να τα κάνει) αλλά είχαν το γούστο τους από άποψη καλλιτεχνική .
Αποχωρώντας από την έκθεση ένιωσα πολύ στεναχωρημένος μιας και τα προσδοκώμενα δεν ήταν αυτά που βρήκα αλλά σίγουρα η εμπειρία ήταν καλή.

Σε ότι αφορά το φαγητό καμία σχέση με το κινέζικο φαγητό που παραγγέλνουμε στην Ελλάδα. Αυτό είναι Ευρωπαϊκό – Κινεζικό για να μην πω Ελληνοκινεζικό.
Στην Κίνα τα φαγητά τους τα πιο πολλά είναι ανούσια (δεν έχουν λάδι μέσα) και άλλα είναι πολύ νόστιμα, αλλά δεν χορταίνεις, πρέπει να φας ποσότητα για να σε πιάσει. Δοκίμασα σαλάτες, ορεκτικά (μέχρι και νύχι κόκορα έφαγα) αλλά σε τελική ανάλυση, μπορώ να πω μετά βεβαιότητας ότι η Ελληνική κουζίνα είναι από τις καλύτερες του κόσμου!
Έτσι λοιπόν καταλήξαμε να τρώμε στο Hard Rock Cafe όπου τα φαγητά ήταν πιο Ευρωπαϊκά και η μουσική αρκετά καλαίσθητη.


Η είσοδος για το Hard Rock Cafe

Προσωπική μου άποψη είναι ότι ενώ οι Κινέζοι είναι αρκετά οργανωμένοι ως κράτος και πειθαρχημένοι ως λαός (ως ένα σημείο) στα υπόλοιπα έχουν τρομερά προβλήματα. Η κίνηση στον δρόμο είναι απίστευτη (Πεκίνο) και η συμπεριφορά των οδηγών απαράδεκτη ! κάτι σαν Αθήνα του 1990 και χειρότερα… όμως επειδή έχουν πολλά ποδήλατα και όλοι σχεδόν οι δρόμοι στο Πεκίνο είναι ευθείες (παράξενο αλλά δεν είδα πουθενά ανηφόρα ή κατηφόρα) εξυπηρετούνται πολύ εύκολα οι πολίτες με τα μέσα αυτά, που και οικονομία κάνουν αλλά και οικολογικά είναι καθώς δεν μολύνουν καθόλου.
Καταπληκτικό ήταν το πάρκο της πόλης (όπου απαγορευόταν το κάπνισμα παρακαλώ) και πραγματικά ήταν μια όαση δροσιάς με πολύ όμορφα σημεία που παρέες παρέες καθόντουσαν οι οικογένειες και έπιναν το τσάι τους και φυσικά τραγουδούσαν παραδοσιακά κινέζικα τραγούδια!
Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω ένα ηλικιωμένο Κινέζο να κάνει την καθημερινή του άσκηση στο πάρκο (Tai Chi Chuan) κάτι που μου άρεσε πάρα πολύ και ελπίζω να έχω την ευκαιρία κάποια μέρα να το κάνω και εγώ. Λίγο αργότερα επισκέφθηκα το ναό του Βούδα και την Απαγορευμένη Πόλη (Forbidden City) τα οποία αξίζει πραγματικά να επισκεφθεί όποιος ταξιδέψει στην Κίνα.


Απαγορευμένη Πόλη

Ταξίδεψα επίσης σε άλλη μια πόλη της Κίνας νοτιότερα από το Πεκίνο την Γουεντζού και επίσης παρατήρησα περίπου τα ίδια πράγματα με την διαφορά ότι είχε λιγότερη κίνηση στους δρόμους και η απουσία Αγγλικών ήταν καθολική.

Εν κατακλείδι καλή η Κίνα και με μεγάλο πολιτισμό και παραδόσεις αλλά πρέπει να κάνει μεγάλα βήματα για να μπορέσει να γεφυρώσει το χάσμα της επικοινωνίας με την Ευρώπη αναφορικά με την γλώσσα και κάποιες μικρές συνήθειες.

Ιωάννης Σ. Ρέτσιος

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.