ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ – Κινητικότητα Εθελοντών – Αξιοποίηση ή Παραποίηση;

Προστέθηκε από FRN στις 25 Ιουνίου 2019. · No Comments · Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Κατηγορία Αναστάσιος Γερασιμάτος, Ειδική αρθρογραφία

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Share into that BigPicture-Share zone

 
Share Button

Του Αναστάσιου Γερασιμάτου*

Το να επιχειρήσει οποιοσδήποτε, παρέμβαση στην ιστορική πορεία ενός ιστορικού οργανισμού όπως είναι ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, (με πολυσχιδής δράση και ανεκτίμητη προσφορά, με αιματοβαμμένη θυσία εκατοντάδων εθελοντών στα πεδία των μαχών και των καταστροφών, με δεκάδες χιλιάδες μέλη, εθελοντές, εργαζόμενους, υποστηρικτές και συνεργάτες) και να επιδιώξει την υλοποίηση εξελικτικών μεταρρυθμίσεων με στόχο την απελευθέρωση των δυνατοτήτων του έμμισθου και εθελοντικού στελεχιακού δυναμικού του οργανισμού, την υιοθέτηση συστημάτων που θα εξασφαλίζουν διαφάνεια, ομαλότητα και απρόσκοπτη λειτουργική συνέχεια και την βελτιωμένη παραγωγή κοινωνικού και ανθρωπιστικού έργου, κάθε άλλο παρά ευκολίες και προθυμία θα συναντήσει.

Όταν δε, όλο αυτό το εγχείρημα συντελείται σε χρονική περίοδο που ο οργανισμός έχει περιέλθει σε κοινωνική απαξίωση και έχει αποπεμφθεί από τους κόλπους του διεθνούς οργανισμού λόγω των σκανδάλων, της διαφθοράς και της διαχρονικής δυσλειτουργίας του, τότε το εγχείρημα καθίσταται απαιτητικό μεν για την ανάκαμψη και επιβίωση του οργανισμού, ακατόρθωτο δε για το μέγεθος και την παγιωμένη απραξία που έχει ενσωματωθεί στην κουλτούρα της καθημερινότητας των στελεχών του.

Επιπλέον πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας για την σχετική μελέτη / αναφορά και το γεγονός ότι ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός βρέθηκε απροετοίμαστος όταν ξέσπασε η οικονομική και κοινωνική και προσφυγική κρίση στην Ελλάδα. Εντός του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ξέσπασε κρίση θεσμών, αξιών, ιδεολογιών, σχέσεων, επικοινωνίας, οικονομικών, προερχόμενη από την  υποβόσκουσα κατάσταση διαφθοράς, διαπλοκής, αναξιοκρατίας, λεηλασίας πόρων και μεγεθύνθηκε από την απραξία, την ατολμία, την ανικανότητα των διαρκώς εναλλασσόμενων διοικήσεων του οργανισμού για μια 7ετία, οι οποίες είτε δεν γνώριζαν, είτε δεν μπορούσαν, είτε δεν επιθυμούσαν, να δράσουν.

Δηλαδή, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός βρέθηκε σε κρίση εν μέσω κρίσης. Και η εσωτερική κρίση ήταν σε απήχηση και μέγεθος πρωτόγνωρη. Συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία που παρακολουθούσε αποσβολωμένη τα τεκταινόμενα αδυνατώντας να συνειδητοποιήσει και να κατανοήσει.

Οι ελάχιστες μια – δύο περιπτώσεις υγιούς διοίκησης στα χρόνια της 7ετίας, έριξαν όλο το βάρος της διακυβέρνησης στην λειτουργική συνέχεια, στην σταθεροποίηση, στην αποκατάσταση της διαφάνειας και της δικαιοσύνης και στην αποκατάσταση των σχέσεων με τον διεθνή οργανισμό.

Όμως ο Ερυθρός Σταυρός έχει ως αποστολή την επιτελική και επιχειρησιακή ετοιμότητα για την έκτακτη ανάγκη. Είναι πέραν κάθε λογικής μια κρίση ή μια καταστροφή να βρίσκει απροετοίμαστο τον Ερυθρό Σταυρό. Όλοι μπορεί να βρεθούν απροετοίμαστοι ακόμη και η πολιτεία, αλλά όχι ο Ερυθρός Σταυρός. Προετοιμάζεται όλη την περίοδο ηρεμίας για την περίοδο έντασης. Αυτή είναι μια βασική προϋπόθεση της αποστολής του.

Ένα άλλο στοιχείο που ενέτεινε την κατάρρευση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ήταν η επί χρόνια κρίση ηγεσίας, χρηστής διαχείρισης και ευθυκρισίας. Το φαινόμενο της «άλογης ευφορίας» που κυριάρχησε σε πολλές διοικήσεις, εργαζόμενους και εθελοντές, αυτοπαγίδευσε τον οργανισμό στο σύνολό του. Κανένα μέρος δεν είναι άμοιρο ευθυνών, ούτε οι διοικήσεις, ούτε οι εργαζόμενοι, ούτε οι εθελοντές. Διότι παραλείψεις, παρατυπίες και παραβάσεις συνέβησαν και μεταξύ εθελοντών με επίγνωση των αδικημάτων που διέπρατταν εις βάρος του οργανισμού και της κοινωνίας. Κάποιες εξακολουθούν.

Στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό η κρίση ηγεσίας αφορά επίσης και στην ύπαρξη ενδοτικών και άτολμων ηγεσιών τόσο σε επιτελικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο, οι οποίοι προτιμούν την μετριότητα και την διατήρηση των κεκτημένων τους, αντί να καινοτομούν, να πάρουν ρίσκα, να προχωρήσουν σε ριζικές τομές και να επιφέρουν αλλαγές στην κουλτούρα της καθημερινότητας των στελεχών τους, με κίνδυνο την δυσαρέσκεια μερίδας των μελών, των εργαζομένων, των εθελοντών.

Σήμερα όμως, μια νέα, φρέσκια διοίκηση σε κεντρικό επίπεδο στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, που ανέδειξε σύσσωμη η ελληνική κοινωνία το 2019, αποτελούμενη από έμπειρα στελέχη του κινήματος των εθελοντών και του ερυθροσταυρικού πνεύματος,  με προεδρεύοντα έναν ικανό, διορατικό και αποφασιστικό άνθρωπο, τον Δρ. Αντώνιο Αυγερινό, Φαρμακοποιό, Υποστράτηγο ε.α., επιχειρεί να αναλάβει την ευθύνη και να ηγηθεί μιας δύσκολης και επίπονης προσπάθειας εξελικτικής μεταρρύθμισης στον τομέα των εθελοντών. Την προεδρία του οργανισμού πλαισιώνουν επιπλέον τρεις σημαντικές  προσωπικότητες της υγείας, της κοινωνικής προσφοράς και του ανθρωπιστικού εθελοντισμού, με πολυσχιδής δράση, έργο, ήθος, εμπειρία και όραμα. Πρόκειται για τον Α’ αντιπρόεδρο, κύριο Πετρόπουλο Ηλία – καρδιολόγο, την Β’ αντιπρόεδρο, κυρία Δημουλά – Κικιδοπούλου Μαρία, συνταξιούχο νοσηλεύτρια και τον Γ’ αντιπρόεδρο, κύριο Τζάνο Κωνσταντίνο, ιδιωτικό υπάλληλο.  Όλοι μαζί συνεπικουρούμενοι από το σύνολο των μελών του κεντρικού διοικητικού συμβουλίου, επιχειρούν να υλοποιήσουν το εγχείρημα της «Κινητικότητας Εθελοντών».

Αν και κρίθηκε σκόπιμο από τον γράφοντα η αναφορά στην ονοματολογία της προεδρίας, για να γνωρίζει ο αναγνώστης τα πρόσωπα που βρίσκονται στο τιμόνι του οργανισμού σήμερα και που αναλαμβάνουν την απόλυτη ευθύνη της υλοποίησης της «Κινητικότητας Εθελοντών», δεν επιτρέπεται για λόγους οικονομίας χώρου, χρόνου και κόπωσης του αναγνώστη να παρατεθεί πλήρης αναφορά ονομάτων για το σύνολο των μελών του κεντρικού διοικητικού συμβουλίου του οργανισμού, το οποίο πλαισιώνεται από εξίσου σημαντικές και άξιες σεβασμού προσωπικότητες της ελληνικής κοινωνίας, κάποιες εξ αυτών με πολύ πλούσια προσφορά στον ανθρωπιστικό τομέα, άλλες, στις σχέσεις με τον διεθνή οργανισμό και άλλες, με ανεκτίμητο κοινωνικό έργο. Στην ευχέρεια του αναγνώστη βρίσκεται η επίσημη οικοσελίδα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (www.redcross.gr) όπου μπορεί να αντλήσει περισσότερες πληροφορίες.

Το εγχείρημα της «Κινητικότητας Εθελοντών» για να επιτύχει προϋποθέτει δέκα  παραμέτρους 

  1. αποφασιστικότητα της ηγεσίας στην υλοποίηση του εγχειρήματος και εξασφάλιση έγκρισης,
  2. συγκρότηση έμπειρης και ικανής ομάδας εργασίας με αυστηρά κριτήρια,
  3. εκπόνηση σχεδίου υλοποίησης αναλυτικά ανά στάδιο, δράση και χρόνο,
  4. καλλιέργεια κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ ηγεσίας – εργαζομένων – εθελοντών μέσω ειλικρινούς και αμφίδρομης επικοινωνίας,
  5. αναλυτική ενημέρωση των επικεφαλής των εθελοντικών τμημάτων, του συνόλου των εθελοντών και του συνόλου των διοικήσεων των περιφερειακών τμημάτων,
  6. δημιουργία ή / και εξασφάλιση πόρων και νέων δομών,
  7. δοκιμαστική εφαρμογή του εγχειρήματος επί χάρτου για ανάδειξη αδυναμιών και ανάπτυξη δεικτών μέτρησης αποτελεσματικότητας,
  8. ταχύτατη μετάβαση στο νέο καθεστώς, ορίζοντας χρόνο αρχής και τέλους,
  9. συγκρότηση και λειτουργία έμπειρης και ικανής ομάδας επικοινωνίας για την επίλυση προβλημάτων που θα προκύψουν από το νέο καθεστώς,
  10. ευελιξία, δράσεις βελτιωτικού χαρακτήρα, διαρκής ανατροφοδότηση και παρακολούθηση της πορείας της νέας οριστικής κατάστασης.

Τι είναι όμως το εγχείρημα «Κινητικότητα Εθελοντών»; σε τι θα ωφελήσει; ποιους θα εξυπηρετήσει; τι θα καταργήσει και τι θα δημιουργήσει; Μήπως είναι μια ωραία κάλυψη διάλυσης των εθελοντών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και του κινήματος γενικότερα στην μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα, ώστε όλοι να υπακούν σε μια ανώτερη αρχή, στερούμενοι ελευθεριών, δικαιωμάτων και κεκτημένων; Μήπως το πρόσχημα αυτό επιφέρει το τελειωτικό χτύπημα στο ήδη λαβωμένο εθελοντικό κίνημα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού; και τι θα γίνει με τις εκπαιδεύσεις; τι θα γίνει με τις εμβληματικές κόκκινες στολές των Σαμαρειτών; τι θα γίνει με τις ιστορικές μπλε στολές των Εθελοντριών Αδελφών; Θα ισοπεδωθούν όλα στο όνομα μιας αδόκιμης εξελικτικής μεταρρύθμισης;

Οι απορίες είναι πολλές και όσα διακυβεύονται επίσης πολλά. Οι εθελοντές του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού έχουν κάθε λόγο να αμφιβάλλουν, να ανησυχούν και να είναι επιφυλακτικοί στο άκουσμα αρχικών εξαγγελιών. Δεν έχουν περάσει και λίγα. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να αρχίσουν οι αλληλοκατηγορίες, οι συνομωσίες και να επικρατήσει ο σκοταδισμός, όπως αυτά κυριάρχησαν την 7ετία της κρίσης και της διαφθοράς στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Επιβάλλεται να πρυτανεύσει η λογική, η ψυχραιμία, ο διάλογος.

Ήδη οι πρώτες έντονες αντιδράσεις έχουν εκφραστεί δημόσια, από την στιγμή της κυκλοφορίας της επιστολής του Προέδρου του Ε.Ε.Σ. Δρ. Αντώνιου Αυγερινού στις 12 Ιουνίου 2019, μέσω της οποίας αναγγέλλεται η έναρξη της διαδικασίας ενοποίησης των εθελοντικών σωμάτων, αιτιολογώντας την ανάγκη εφαρμογής.

Το γιατί προηγήθηκαν οι έντονες αντιδράσεις αντί της αναζήτησης διευκρινήσεων έχει να κάνει με το φαινόμενο της «κλασικής εξάρτησης» των στελεχών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (μελών, ηγεσίας, εμμίσθων, εθελοντών, κ.α.) με συγκεκριμένη συμπεριφορά μέσω της οποίας μια πράξη – ενέργεια συνδέεται με συγκεκριμένα επιθυμητά αποτελέσματα και στην συνέχεια επαναλαμβάνεται η πράξη – ενέργεια αναμένοντας τα ίδια επιθυμητά αποτελέσματα. Επί της ουσίας πρόκειται για μια δέσμευση σε σημείο εμμονής, σε μια σειρά πράξεων – ενεργειών που στο παρελθόν είχαν αποδώσει, παρόλο που πλέον έχουν καταστεί αναποτελεσματικές (π.χ. η μορφή της εκπαίδευσης που γινόταν στα χρόνια της οικονομικής ευμάρειας, εξακολουθεί στα χρόνια της κρίσης και της οικονομικής εξαθλίωσης να παραμένει ίδια, με τις συνέπειες που έχει επιφέρει).

Έχει αποδειχθεί διαχρονικά ότι τα στελέχη του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ιδιαίτερα όσα ευρίσκονται στο επίπεδο της λήψης αποφάσεων, (και τα έμμισθα και τα εθελοντικά) πολύ δύσκολα εγκαταλείπουν βαθιά ριζωμένες συνήθειες και εξίσου πολύ δύσκολα αποδέχονται ότι έλαβαν εσφαλμένες αποφάσεις. Τα στελέχη αυτά των θέσεων ευθύνης συνήθως επιδιώκουν να ακούνε μόνον καλές ειδήσεις αδιαφορώντας για την πραγματική διαμορφωθείσα κατάσταση. Δυστυχώς αυτά τα στελέχη είναι πολλά.

Όμως, η νέα οικονομική, κοινωνική και εργασιακή κατάσταση και η τεχνολογική επανάσταση όπως έχουν διαμορφωθεί διεθνώς αλλά και στην χώρα μας και η ανθρωπογεωγραφία της ελληνικής κοινωνίας, επιβάλλουν την αλλαγή κάθε αναχρονιστικής και παγιωμένης κατάστασης λειτουργίας, ώστε να αναδειχθεί η καινοτομία, να καθιερωθεί η διαφάνεια και η χρηστή διοίκηση και διαχείριση για να επιτευχθεί η βέλτιστη απόδοση του κοινωνικού και ανθρωπιστικού έργου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Στο σημείο αυτό ο γράφων, είναι υποχρεωμένος να θέσει στον αναγνώστη και στον εθελοντή του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού μια σειρά ερωτημάτων που προκύπτουν από τις πρώτες έντονες αντιδράσεις στην αναγγελία της διαδικασίας ενοποίησης των εθελοντικών σωμάτων, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα επαφές του με συναδέλφους εθελοντές σε όλη την Ελλάδα.

Τι απασχολεί την κοινωνία περισσότερο; το τι χρώμα στολής θα έχει ο αρωγός ή το αν η επέμβαση του αρωγού θα είναι άμεση, σωστή και αποτελεσματική; το αν αυτός που θα προσφέρει τις πρώτες βοήθειες θα λέγεται Εθελοντής Σαμαρείτης ή Εθελοντής Νοσηλευτικής ή το αν η εκπαίδευση που έλαβε ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του καθήκοντος, διασφαλίζοντας την σωτηρία της ανθρώπινης ζωής; το αν το ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο νοσοκομείο ήταν του Ερυθρού Σταυρού ή του Ε.Κ.Α.Β. ή το αν η διακομιδή έγινε έγκαιρα, με απόλυτη ασφάλεια και σεβασμό στον τραυματία, επιτυγχάνοντας να σωθεί η ζωή του;

Το εγχείρημα της «Κινητικότητας Εθελοντών» στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, πρέπει να είναι δράση ολοκληρωμένου χαρακτήρα με πρωταρχικό της στόχο μόνον τους ωφελούμενους, δηλαδή τους πληγέντες, τους αρρώστους, τους άπορους, τους φυλακισμένους, τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, τους άστεγους. Για να ολοκληρωθεί επιτυχώς, απαιτείται ευρεία συναίνεση, να αρθεί η όποια καχυποψία και επιφυλακτικότητα υπάρχει, να καλλιεργηθεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη και να υπάρξει προθυμία από όλους. Από την «Κινητικότητα Εθελοντών» πρέπει η ελληνική κοινωνία να βγει ωφελημένη. Για αυτήν πρωτίστως γίνεται και έπειτα για την ομαλή εσωτερική λειτουργία.

Μιλώντας όμως διαρκώς για την «Κινητικότητα Εθελοντών» καλό είναι να ορίσουμε πολύ απλά τι ακριβώς είναι η διαδικασία αυτή.

«Κινητικότητα Εθελοντών» του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ορίζεται η οριζόντια μετακίνηση εθελοντών από το ένα εθελοντικό σώμα στο άλλο με αντίστοιχο πεδίο εκπαίδευσης, δράσης, αναγνώρισης, επιβράβευσης, ανέλιξης, κ.α. στα πλαίσια ενός ομοιογενούς περιβάλλοντος εθελοντισμού, με εξ αρχής δηλωμένα κριτήρια και διαδικασίες ανά θέση, χρόνο, προσφορά, επιβράβευση, κ.α. Το νέο ενοποιημένο εθελοντικό σώμα πρέπει να διαθέτει πληθώρα σύγχρονων ειδικοτήτων, ενιαία βασική εκπαίδευση, πιστοποιημένες εξειδικεύσεις, διαφάνεια στις διαδικασίες αξιολόγησης κάθε επιπέδου, ελεύθερη προσβασιμότητα, ελεύθερη επιλογή αντικειμένου δράσης, σεβασμό στην προσωπικότητα κάθε ατόμου, δίκαιη και ίση μεταχείριση όλων.

Από την ίδρυσή του ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, αναπτύχθηκε σταδιακά στον χρόνο και στον χώρο, στην δράση και στην συνείδηση. Ένα – ένα δημιούργησε τα εθελοντικά του σώματα, ανταποκρινόμενος στις εκάστοτε ανάγκες της εποχής, παρέχοντας ρηξικέλευθες υπηρεσίες στον κατατρεγμένο ελληνικό λαό. Πολλές φορές οι ανθρωπιστικές υπηρεσίες του ήταν τόσο καινοτόμες για την εποχή, που αναγνωρίστηκαν καθολικά από την πολιτεία και τον ελληνικό λαό γιατί έσωσαν την ζωή πολλών χιλιάδων συνανθρώπων μας (πρώτες κινητές μονάδες πρώτων βοηθειών, πρώτη υπηρεσία ασθενοφόρων, πρώτα προκεχωρημένα νοσοκομεία στο μέτωπο, πρώτη τράπεζα αιμοδοσίας, πρώτο κέντρο ιατρικών οδηγιών προς ναυτιλομένους, πρώτη ναυαγοσωστική υπηρεσία, πρώτη εθελοντική ομάδα διάσωσης, πρώτο οργανωμένο σύστημα υγείας πανελλαδικά, κ.α.).

Ο εθελοντισμός του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού για περισσότερο από έναν αιώνα αναπτύχθηκε και γιγαντώθηκε επί τη βάσει του πνεύματος των επτά θεμελιωδών αρχών του διεθνούς κινήματος. Σημαντικές προσωπικότητες που έμειναν στην ιστορία, πέρασαν είτε από την ηγεσία του οργανισμού, είτε εργάστηκαν στα πεδία των μαχών, των καταστροφών, της ελληνικής υπαίθρου, κάτω από αληθινά αντίξοες συνθήκες. Η προσφορά τους αξεπέραστη, ανεκτίμητη και αναντικατάστατη. Υπήρξαν όλοι, ιεραπόστολοι της ιδέας του ανθρωπισμού και της ανιδιοτελούς προσφοράς.

Αλλά τα χρόνια πέρασαν, ο οργανισμός γιγαντώθηκε και το εθελοντικό του κίνημα εντάχθηκε στις απαιτήσεις των καιρών. Πολυπληθής και δραστήριο, σε διαρκή ετοιμότητα, πασχίζει να βγει από την κρίση και να επανακτήσει το κύρος, την δυναμική και την αίγλη που είχε πριν μια 10ετία. Για αυτό, το εγχείρημα της  «Κινητικότητας Εθελοντών»  φαντάζει ως ιδανική λύση που όμως πέραν των προϋποθέσεων που έχουν ήδη αναφερθεί για την επιτυχία της εφαρμογής του, απαιτεί επιπλέον ότι, όλοι οι προϊστάμενοι σε όλες τις ιεραρχικά βαθμίδες έχουν αναπτύξει διοικητικές δεξιότητες ανώτερου επιπέδου και γνωρίζουν πώς να διοικούν το προσωπικό τους αποτελεσματικά, είτε πρόκειται για έμμισθο, είτε για εθελοντικό, προσηλωμένοι πάντοτε στις αρχές της αμεροληψίας, της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και του κράτους δικαίου. Διαφορετικά δεν θα λειτουργήσει το εγχείρημα.

Για την κατανόηση από τον αναγνώστη και τον εθελοντή του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού της αναγκαιότητας της εξελικτικής αυτής μεταρρύθμισης, πρέπει να υπενθυμίσουμε δύο από τα πολλά προβλήματα που έχουν προκύψει στο πεδίο του εθελοντισμού, από τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Το πρώτο αφορά στην  «κομματικοποίηση» των εθελοντικών σωμάτων από τις εκάστοτε ηγεσίες διοίκησης του οργανισμού, χωρίζοντας σε στρατόπεδα τους εθελοντές και κατά περίπτωση αναδεικνύοντας το ένα ή το άλλο εθελοντικό σώμα, με όποιες συνέπειες έχει αυτό. Η κατάσταση οδηγήθηκε σε αδιέξοδο στις μέρες μας, εφόσον ούτε οι κεντρικές διοικήσεις μπόρεσαν να επιβληθούν σε πολλές περιπτώσεις ακραίας παραβατικότητας, ασυδοσίας, αυθαιρεσίας. Το δεύτερο έχει να κάνει με τις καταγεγραμμένες  περιπτώσεις όπου Εθελόντριες Αδελφές που θέλησαν να μετακινηθούν στους Εθελοντές Σαμαρείτες, διεγράφησαν από το σχετικό μητρώο τους, με απόφαση της Κεντρικής Διοίκησης προκειμένου να ενταχθούν σε νέο μητρώο. Ας αναρωτηθεί λοιπόν ο αναγνώστης και ο εθελοντής · είναι αυτό εθελοντισμός; είναι αναγνώριση της προσφοράς ενός εθελοντή; είναι αυτό πνεύμα Ερυθρού Σταυρού; Κι όμως τα γεγονότα αυτά είναι αληθινά και δυσχεραίνουν την ομαλή λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του έργου των εθελοντών.

Σήμερα, η θαρραλέα ηγεσία του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού τολμά να κάνει τομές, να δυσαρεστήσει πολλούς και να ταράξει τα νερά της παγιωμένης απραξίας και του βολέματος. Με αποφασιστικότητα, η «Κινητικότητα Εθελοντών» μέσα από την δημιουργία ενός ενοποιημένου εθελοντικού σώματος, θα οδηγήσει στην αξιοκρατία, στην βελτίωση, στην ορθολογική κατανομή ρόλων, αρμοδιοτήτων και ευθυνών, στην ανάπτυξη, στην αναγνώριση και αποκατάσταση του κύρους των Εθελοντών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Οι παθογένειες του παρελθόντος, όπως η ασυδοσία στις ρουσφετολογικές προσλήψεις ανίκανων στελεχών, οι αυθαιρεσίες των εθελοντικών διοικήσεων και η ασυδοσία μερίδας των στελεχών (έμμισθων και εθελοντών) θα εκλείψουν οριστικά. Θα μπει τάξη που θα διευκολύνει το έργο.

Ίσως ο αναγνώστης και ο εθελοντής του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού αναρωτηθούν : γιατί η νέα ηγεσία του οργανισμού δεν ανασυγκροτεί και δεν δημιουργεί καλύτερο το υπάρχων περιβάλλον κάθε εθελοντικού σώματος και πρέπει να τα κομποστοποιήσει όλα για να δείξει ότι έκανε κάτι καινούργιο;

Για να κατανοήσει την απάντηση που θα δοθεί, ο αναγνώστης και ο εθελοντής του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, επιβάλλεται να σκεφθούν με όρους διοίκησης επιχειρήσεων. Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη. Και πάλι όμως ο γράφων έχει την υποχρέωση να επισημάνει  για ακόμα μια φορά ότι, όλες οι μη κυβερνητικές οργανώσεις οποιουδήποτε αντικειμένου δράσης, είναι εξ ορισμού καταδικασμένες να έχουν παθητικό. Γιατί δεν παράγουν προϊόν, άρα δεν πωλούν, άρα δεν έχουν έσοδα. Για την λειτουργία, δράση και ανάπτυξή τους στηρίζονται αποκλειστικά στις συνδρομές των μελών τους, στις δωρεές, στις επιχορηγήσεις. Λίγες έχουν την δυνατότητα συμμετοχής σε ειδικά συγχρηματοδοτούμενα ή χρηματοδοτούμενα προγράμματα, όπου και πάλι τα έσοδα είναι περιορισμένα και αφορούν στην υλοποίηση συγκεκριμένων και μόνον  προγραμμάτων. Καθίσταται ζωτικής σημασίας λοιπόν η διαχείριση πόρων με πνεύμα οικονομίας, ώστε να εξασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία και να υλοποιείται απρόσκοπτα το έργο.

Θα εξετάσουμε δύο περιπτώσεις σε πραγματικό χρόνο, λειτουργία και συνθήκες, στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό.

Ας δούμε την λειτουργία ενός τυπικού περιφερειακού τμήματος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού όπως ισχύει μέχρι σήμερα, στο οποίο λειτουργούν όλα τα εθελοντικά σώματα (Σώμα Εθελοντών Νοσηλευτικής, Σώμα Εθελοντών Σαμαρειτών, Διασωστών και Ναυαγοσωστών, Σώμα Εθελοντών Κοινωνικής Πρόνοιας και Νεότητα).

Αυτό το περιφερειακό τμήμα πρέπει να διαθέτει εκπαιδευτή Σαμαρειτών για την εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες στους δόκιμους Σαμαρείτες και εκπαιδεύτρια Νοσηλευτικής για την εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες στους δόκιμους Νοσηλευτικής. Δηλαδή δύο εκπαιδευτές για το ίδιο αντικείμενο στον ίδιο οργανισμό. Θα πρέπει να συγκεντρώνει τρόφιμα το Πάσχα και τα Χριστούγεννα για να μοιράζονται από τους Εθελοντές Σαμαρείτες στην δική τους λίστα απόρων, από τις Εθελόντριες Αδερφές στην δική τους λίστα απόρων και από τους Εθελοντές Κοινωνικής Πρόνοιας στην δική τους λίστα απόρων. Δηλαδή διαφορετική λίστα για την ίδια δραστηριότητα στον ίδιο οργανισμό. Κάθε εθελοντικό σώμα απευθύνεται από μόνο του για εξεύρεση χορηγιών, δωρεών, εξοπλισμού. Δηλαδή τρεις ή και τέσσερις εκκλήσεις ταυτόχρονα για δωρεά στην ίδια τοπική κοινωνία από τον ίδιο οργανισμό. Κάθε εθελοντικό σώμα διεξάγει τις δικές του δημόσιες σχέσεις για τον ίδιο σκοπό. Κάθε εθελοντικό σώμα έχει την δική του γραμματεία, λαμβάνει εντολές από διαφορετική ανώτερη διοίκηση, κινητοποιείται στην ίδια καταστροφή ή στο ίδιο περιστατικό από διαφορετική ανώτερη διοίκηση, ζητά διαφορετική διοικητική ή τεχνική υποστήριξη για το ίδιο πεδίο δράσης, κ.ο.κ. Επιπλέον εκπαιδεύεται από διαφορετικά εγχειρίδια για το ίδιο γνωστικό αντικείμενο, δηλαδή, βιβλίο πρώτων βοηθειών του τομέα νοσηλευτικής για τους δόκιμους Εθελοντές Νοσηλευτικής, βιβλίο πρώτων βοηθειών του τομέα Σαμαρειτών για τους δόκιμους Εθελοντές Σαμαρείτες, κ.ο.κ. Το αντικείμενο της κοινωνικής πρόνοιας είναι ταυτόχρονα και αντικείμενο όλων των άλλων εθελοντικών σωμάτων. Ιστορία και δεοντολογία διδάσκονται οι Εθελοντές Νοσηλευτικής από την εκπαιδεύτρια Νοσηλευτικής. Ιστορία και δεοντολογία διδάσκονται οι Εθελοντές Σαμαρείτες από τον εκπαιδευτή Σαμαρειτών. Ιστορία και δεοντολογία διδάσκονται οι Εθελοντές Κοινωνικής Πρόνοιας από την εκπαιδεύτρια Κοινωνικής Πρόνοιας. Δευτέρα και Τετάρτη απόγευμα διεξάγονται τα μαθήματα των δοκίμων Σαμαρειτών. Τρίτη και Πέμπτη απόγευμα διεξάγονται τα ίδια μαθήματα των δοκίμων Νοσηλευτικής. Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή απόγευμα διεξάγονται τα ίδια μαθήματα των δοκίμων Κοινωνικής Πρόνοιας. Δηλαδή η ίδια ύλη της βασικής εκπαίδευσης των εθελοντών, διδάσκεται σε διαφορετικές ημέρες, διαφορετικές ώρες, από διαφορετικούς εκπαιδευτές, με διαφορετικά βιβλία, στο ίδιο κτήριο, στον ίδιο οργανισμό, για τον ίδιο σκοπό.

Αυτό είναι ένα πολύ ελάχιστο μέρος της καθημερινής λειτουργίας ενός περιφερειακού τμήματος, όπου για τον ίδιο σκοπό και στόχο, σπαταλούνται πόροι οικονομικοί, τεχνικοί, ανθρώπινου δυναμικού, αλόγιστα.

Πόσες και πόσες φορές οι διοικήσεις των περιφερειακών τμημάτων δεν έχουν έρθει σε απόγνωση από την σύγχυση ρόλων και επικάλυψη αρμοδιοτήτων που συντελούνται από τα έμμισθα και εθελοντικά στελέχη των εθελοντικών τους σωμάτων, διαπιστώνοντας ότι οι απαιτήσεις και ο πλεονασμός εργαζομένων και εθελοντών σε μη παραγωγικές θέσεις εργασίας, η κατασπατάληση πόρων για ίδιο αντικείμενο, ίδια δράση, ίδιο αποτέλεσμα, ο ανταγωνισμός των ανώτερων διοικήσεων των εθελοντικών σωμάτων και των επιχειρησιακών εθελοντών για το ποιος έπραξε καλύτερα ή ποιος έφθασε πρώτος στο συμβάν, κ.α. δυσχεραίνουν την όλη λειτουργία, επιτρέπουν φαινόμενα διαφθοράς, αναπτύσσουν ίντριγκες και θέτουν σε άμεσο κίνδυνο όλους τους εμπλεκόμενους, συμβάλλοντας καθοριστικά εκτός άλλων και στην οικονομική αδυναμία της επιχειρησιακής λειτουργίας και συνέχειας.

Αυτά τα δύο εκπαιδευτικά εγχειρίδια, δύο διαφορετικών εθελοντικών σωμάτων, για το ίδιο γνωστικό αντικείμενο, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της απόστασης που χωρίζει τους ίδιους εθελοντές του ίδιου εθελοντικού κινήματος, του ίδιου οργανισμού. Και τα δύο εθελοντικά σώματα προσκαλούν τους πολίτες να εκπαιδευτούν στις πρώτες βοήθειες. Ποιο από τα δύο εκπαιδεύει καλύτερα τους πολίτες; Ποιο από τα δύο πιστοποιητικά έχει την μεγαλύτερη αξία στην αγορά; Ποιο από τα δύο εκπαιδευτικά προγράμματα πρέπει να εμπιστευτεί ο πολίτης;

Κάθε μη κυβερνητική οργάνωση λειτουργεί όπως ακριβώς μια επιχείρηση, διέπεται από τους ίδιους νόμους και κανόνες με την διαφορά ότι επιτρέπεται το κέρδος, αλλά δεν επιτρέπεται να μοιράζονται τα κέρδη στα μέλη. Τα κέρδη πρέπει να επανεπενδύονται για την λειτουργία, ανάπτυξη, εκσυγχρονισμό, κ.α. της μη κυβερνητικής οργάνωσης.

Ας αναρωτηθεί τώρα ο αναγνώστης και ο εθελοντής του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, εάν ο οργανισμός που αναφερόμαστε ήταν η επιχείρησή του ή ο ίδιος ήταν ο διευθύνων σύμβουλος ή ο πρόεδρος αυτού του οργανισμού, θα επέτρεπε να λειτουργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο;

Δηλαδή, να παράγει ένα προϊόν (στην περίπτωσή μας εθελοντές ή εκπαίδευση πρώτων βοηθειών) και να έχει για το προϊόν αυτό τρεις και τέσσερις γραμμές παραγωγής με διαφορετική παραγωγική διαδικασία; Ποιο τελικό προϊόν θα είναι το καλύτερο; ποιο θα είναι το πιο ανταγωνιστικό; ποιο θα είναι το πιο ασφαλές; Ποιο τελικό προϊόν θα περάσει από τον έλεγχο πιστοποίησης; ποιο θα λάβει έγκριση καταλληλότητας; Ποιος θα ενέκρινε το συνολικό κόστος παραγωγής του προϊόντος, όταν το προϊόν αυτό θα μπορούσε να βγαίνει ομοιογενές, σε τριπλάσια τουλάχιστον ποσότητα, με τρεις φορές λιγότερο προσωπικό και τρεις φορές χαμηλότερο κόστος;

Εάν αποφασίσει ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού να κοστολογήσει το στάδιο της εκπαίδευσης των εθελοντών όλων των εθελοντικών σωμάτων, από την στιγμή που γίνονται δεκτοί (ο κάθε εθελοντής από διαφορετική υπηρεσία – γραμματεία – μητρώο – σχολή – ταυτότητα – βιβλία – κ.α.) έως του σημείου της ολοκλήρωσης της ενιαίας βασικής εκπαίδευσης, θα εκπλαγεί (όπως και ο καθένας) από το ύψος της συνολικής δαπάνης σε επίπεδο 100 περιφερειακών τμημάτων και κεντρικής διοίκησης (έξοδα προσωπικού, έξοδα λειτουργίας κτηρίων, έξοδα παροχών, κ.α.). Τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν και να χρησιμοποιηθούν για την ανακούφιση των πληγέντων. Αλλά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και για να επενδυθούν στην σύγχρονη τεχνολογία, ώστε η βασική θεωρητική εκπαίδευση να υλοποιείται στο 80% τουλάχιστον μέσω πλατφόρμας e-learning. Πόσοι περισσότεροι θα γινόντουσαν δεκτοί στις τάξεις του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού; πόσους περισσότερους εθελοντές θα αποκτούσε ο οργανισμός και πόσο πιο ωφελημένη θα ήταν η κοινωνία μας από την μεγαλύτερη πληθυσμιακά ανταπόκριση στην έκτακτη ανάγκη; Επιπλέον, πόσοι περισσότεροι πολίτες θα είχαν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν κάποια μαθήματα από τον υπολογιστή τους (όσα επιτρέπεται που δεν περιλαμβάνουν δεξιότητες) και να λάβουν πιστοποίηση, αποφέροντας μεγαλύτερα έσοδα στον οργανισμό;

Η τεχνολογία υπάρχει, η τεχνογνωσία υπάρχει, η προθυμία δεν υπάρχει.

Τώρα, ας δούμε την λειτουργία των εθελοντικών σωμάτων σε κεντρικό επίπεδο, δηλαδή στο επίπεδο των τομέων όπως ισχύει σήμερα και ας υποθέσουμε ότι εξετάζουμε την περίπτωση της λειτουργίας της Κεντρικής Διοίκησης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού σε μια κινητοποίηση για την αντιμετώπιση μιας καταστροφής.

Την ώρα της καταστροφής, θα δοθεί εντολή σε τρεις διαφορετικούς τομεάρχες να κινητοποιηθούν και με την σειρά τους να ενεργοποιήσουν τρεις διαφορετικούς μηχανισμούς για την ίδια καταστροφή, για το ίδιο πεδίο δράσης, από τα ίδια περιφερειακά τμήματα, μέσω των ίδιων προέδρων, των ίδιων μέσων μετακίνησης, του ίδιου εξοπλισμού, των ίδιων εθελοντών. Με την σειρά τους οι τοπικοί Αρχηγοί και Υπεύθυνοι κάθε εθελοντικού σώματος θα απευθύνονται στον ίδιο τοπικό πρόεδρο, αλλά σε διαφορετικό τομεάρχη, για να ζητήσουν από την ίδια κεντρική διοίκηση, την ίδια διοικητική και τεχνική υποστήριξη, αλλά τρία διαφορετικά οικονομικά κονδύλια για την κάλυψη των ίδιων βασικών αναγκών, αλλά με διαφορετικές προτεραιότητες, κ.ο.κ.

Εάν ο αναγνώστης και ο εθελοντής του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού «χάθηκαν» από το «αλαλούμ» των ενεργειών και δράσεων για ένα ίδιο συμβάν, ας σκεφθούν τι συμβαίνει εκείνη την κρίσιμη χρονικά στιγμή σε επίπεδο ηγεσίας του οργανισμού, αλλά και σε επίπεδο τοπικού διοικητικού συμβουλίου. Και ο πιο έμπειρος στην διοίκηση χάνεται στον λαβύρινθο των άνευ λογικής διαδικασιών, ενεργειών, απαιτήσεων. Αποτέλεσμα, να δημιουργείται αυθαιρεσία, ανυπακοή, ανοργανωσιά, ασυδοσία.

Τα δύο υποθετικά σενάρια που εξετάσαμε είναι απολύτως αληθινά στην πράξη. Γι’ αυτό ας σκεφθούμε ότι και τα κόστη αυτής της λειτουργίας δεν είναι καθόλου αμελητέα. Αντίθετα, πρόκειται για αδικαιολόγητη σπατάλη οικονομικών πόρων (και όχι μόνο) που θα μπορούσαν να είχαν διατεθεί στο ανθρωπιστικό έργο. Τρεις διαφορετικές διοικήσεις εθελοντών, με τρεις διαφορετικές πολυπληθείς γραμματείες, με τρία διαφορετικά πρωτόκολλα, με τρία διαφορετικά μητρώα μελών, με τρία διαφορετικά τηλεφωνικά κέντρα, με τρεις διαφορετικούς εσωτερικούς κανονισμούς λειτουργίας, με τρεις διαφορετικούς μηχανισμούς κινητοποίησης και δράσης, με τρια διαφορετικά ποινολόγια, κ.ο.κ. για το ίδιο εθελοντικό κίνημα, για τον ίδιο οργανισμό, για την ίδια αποστολή. Το ίδιο ισχύει και για το έμμισθο προσωπικό.

Και πάλι ο γράφων είναι υποχρεωμένος να θέσει στον αναγνώστη και στον εθελοντή του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ένα πολύ βασικό ερώτημα · σε ποιον ανήκει ο Ερυθρός Σταυρός;

Ανήκει στον ιδρυτή του (Ερρίκος Ντυνάν); ανήκει στα διεθνή όργανα διοίκησης (I.C.R.C. & I.F.R.C.); ανήκει στους εθελοντές και στα μέλη του ανά την υφήλιο (100.000.000 περίπου); ανήκει σε κάθε κράτος που έχει ιδρυθεί (191); ανήκει στους τραυματίες πολέμου και στα θύματα καταστροφών που έχει σωθεί η ζωή τους (αναρίθμητοι);

Όχι. Ο Ερυθρός Σταυρός ανήκει στην ανθρωπότητα και στην ιστορία. Ανήκει σε όλους, μέλη, φίλους, εθελοντές, εργαζόμενους, υποστηρικτές. Ανήκει σε κάθε κατατρεγμένο, σε κάθε πονεμένο ή πληγωμένο, σε κάθε αιχμάλωτο πολέμου, σε κάθε ξεριζωμένο από την εστία του και σε κάθε άνθρωπο που ενστερνίζεται τις θεμελιώδεις αρχές του ή / και που διαδίδει την ιδέα του ανθρωπισμού και της φιλανθρωπίας. Ο Ερυθρός Σταυρός ανήκει στο ένδοξο χθες, στο απαιτητικό σήμερα, στο ελπιδοφόρο αύριο. Ο Ερυθρός Σταυρός ανήκει και στην επόμενη γενιά και πρέπει να της παραδοθεί από την σημερινή γενιά, ισχυρός και αποτελεσματικός.  

Εφόσον λοιπόν ο Ερυθρός Σταυρός ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα και η σημερινή ηγεσία, οι φίλοι και τα μέλη, τα έμμισθα και εθελοντικά στελέχη του, οφείλουν να τον παραδώσουν στην επόμενη γενιά ηγεσίας, μελών και στελεχών, πιο δυνατό και πιο αποτελεσματικό, ποιος ο λόγος της άρνησης κάποιων να εκσυγχρονιστεί, να αναβαθμιστεί, να καταστεί πιο αποτελεσματικός; Γιατί κάποιοι εξακολουθούν να υποκρίνονται ότι -δήθεν- σέβονται τις θεμελιώδεις αρχές του κινήματος και αγωνίζονται για τον εκσυγχρονισμό του, ενώ αρνούνται προκλητικά και αυταρχικά να εναρμονιστούν σε κάθε προσπάθεια εξυγίανσης, την ίδια στιγμή που κατακρίνουν το παρωχημένο μοντέλο διακυβέρνησης και λειτουργίας και δεν προτείνουν οι ίδιοι κάτι διαφορετικό ή δεν έκαναν κάτι διαφορετικό όταν είχαν την δυνατότητα;

Άκριτη κριτική στις αποφάσεις της κεντρικής διοίκησης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού την στιγμή που επιχειρείται μια βαθιά τομή στο λαβωμένο εθελοντικό κίνημα προκειμένου να εκσυγχρονιστεί και καταστεί δυνατό, ικανό, πολυπληθές και αποτελεσματικό, εμποδίζοντας την κοινωνική και ανθρωπιστική προσφορά,  μόνο μια σκέψη επιτρέπει : «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο των βολεμένων». 

Η εκ θεμελίων ανασυγκρότηση του εθελοντικού κινήματος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, έχει καταστεί αναγκαία σήμερα, λόγω της στασιμότητας του μοντέλου διοίκησης που ξεπεράστηκε και των προβλημάτων που έχουν ανακύψει και συσσωρευτεί από την απειρία ή / και ατολμία των διοικήσεών τους. Δεν ήταν αναγκαίο ένα τέτοιο εγχείρημα πριν από λίγα χρόνια, καθότι σε όλη την χώρα αναπτυγμένο πλήρως ήταν μόνο το Σώμα των Εθελοντριών Αδελφών (σήμερα Σώμα Εθελοντών Νοσηλευτικής). Μόλις στα μέσα της 10ετίας του 1990 αρχίζει να αναπτύσσεται το Σώμα Εθελοντών Σαμαρειτών (σήμερα Σώμα Εθελοντών Σαμαρειτών, Διασωστών και Ναυαγοσωστών), ενώ πολύ αργότερα, στις αρχές της 10ετίας του 2000 ξεκινά να αναπτύσσεται και το Σώμα Εθελοντών Κοινωνικής Πρόνοιας. Με την ανάπτυξή τους σε όλη την χώρα και σε συνάρτηση με τις προκλήσεις και απαιτήσεις της κοινωνίας, των καταστροφών, του ανταγωνισμού, δημιουργήθηκαν νέες ειδικότητες, νέα τμήματα και νέες υπηρεσίες. Αυτά με την σειρά τους πολύ γρήγορα οδήγησαν σε όγκο πληροφοριών, πόρων, διαχειριστικών ενεργειών, οικονομικών απαιτήσεων και δομικών παρεμβάσεων. Και οι διοικήσεις σε τοπικό επίπεδο και οι ηγεσίες σε κεντρικό επίπεδο βρέθηκαν απροετοίμαστες να εγκλιματιστούν και να εναρμονιστούν. Και ξεπεράστηκαν από τα γεγονότα. Ελάχιστες εξαιρέσεις χαρισματικών ηγετικών στελεχών υπήρξαν σε όλο τον οργανισμό τα τελευταία 30 χρόνια που τόλμησαν και κατάφεραν να ανταποκριθούν στην καινοτομία, στην τεχνολογία, στην σύγχρονη διακυβέρνηση, στην εξωστρέφεια και στην αλματώδη ανάπτυξη.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός σήμερα αποτελεί ένα εθνικό πεδίο. Το πεδίο αυτό αποτελείται από δυο εξαιρετικά αποτελεσματικές δομές, μια αόρατη και μια ορατή. Το αόρατο πεδίο είναι γεμάτο ανθρωπισμό, προσφορά, ιδέες, αγάπη, είναι γεμάτο ενέργεια, δραστηριότητα, κίνηση, σχέσεις. Το ορατό πεδίο είναι γεμάτο εγκαταστάσεις, μέσα, εξοπλισμό, τεχνολογία, πρόσωπα και χειροπιαστό έργο. Μια ικανή και θαρραλέα ηγεσία, ένα υψηλού επαγγελματικού επιπέδου έμμισθο προσωπικό και ένα δυναμικό κι ενθουσιώδεις εθελοντικό κίνημα, θα απογειώσουν τον οργανισμό, την δράση, την προσφορά.

Το εγχείρημα της «Κινητικότητας Εθελοντών» για να υλοποιηθεί, πρέπει εξ αρχής να τυγχάνει της καθολικής αποδοχής της κεντρικής ηγεσίας, των ανώτερων διοικήσεων των εθελοντικών σωμάτων, του έμμισθου και του εθελοντικού στελεχιακού δυναμικού του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Η υλοποίησή του πρέπει να γίνει με έναν συντεταγμένο τρόπο, στη βάση τεκμηριωμένων μελετών. Ο σχεδιασμός του και η υλοποίησή του πρέπει να ανατεθούν ως αποκλειστικό έργο σε ομάδα έμπειρων και ικανών στελεχών με αξιοκρατικά κριτήρια.

Λαμβάνοντας υπόψιν ότι το εγχείρημα της «Κινητικότητας Εθελοντών» πρόκειται να υλοποιηθεί, θα δούμε επιγραμματικά κάποιες από τις θετικές και κάποιες από τις αρνητικές επιπτώσεις που θα επιφέρει, όπως :

Θετικές επιπτώσεις στο εθελοντικό κίνημα

  • Μια ανώτερη διοικητική αρχή για όλους τους εθελοντές
  • Μια γραμματεία διοικητικής υποστήριξης
  • Ένα πρωτόκολλο αλληλογραφίας
  • Μια ηλεκτρονική αίτηση ένταξης εθελοντή
  • Ένα ενιαίο και εθνικό μητρώο εθελοντών
  • Μια υπηρεσιακή σφραγίδα
  • Μια υπηρεσία εκπαίδευσης
  • Ενιαία ομάδα εκπαιδευτών με επίπεδα και ειδικότητες
  • Ενιαίο εκπαιδευτικό πρόγραμμα βασικής εκπαίδευσης εθελοντών
  • Ενιαία διαδικασία αξιολόγησης ανά πεδίο ή βαθμίδα εκπαίδευσης
  • Ενιαίο πτυχίο εθελοντών βασικής εκπαίδευσης
  • Ενιαία εκπαιδευτικά εγχειρίδια ανά γνωστικό αντικείμενο
  • Ενιαίο προσοντολόγιο εξειδικεύσεων εθελοντών
  • Ενιαίο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους πολίτες
  • Ενιαίο πτυχίο πρώτων βοηθειών για τους πολίτες
  • Ενιαίος εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας εθελοντών
  • Ενιαίο ποινολόγιο εθελοντών
  • Ενιαίο σύστημα ειδοποίησης / κινητοποίησης εθελοντών
  • Ενιαίο συντονιστικό κέντρο αντιμετώπισης καταστροφών
  • Ενιαία εμφάνιση εθελοντών, επίσημη και επιχειρησιακή στολή
  • Ενιαίο προσοντολόγιο δράσης και στελέχωσης εθελοντών
  • Ενιαίος εκπαιδευτικός και επιχειρησιακός εξοπλισμός
  • Ενιαίο βιβλίο αποθήκης υλικού και εξοπλισμού
  • Καλύτερος προγραμματισμός εκπαιδεύσεων εθελοντών
  • Καλύτερος προγραμματισμός εκπαιδεύσεων πολιτών
  • Καλύτερος προγραμματισμός υγειονομικών καλύψεων
  • Καλύτερος προγραμματισμός κοινωνικών δράσεων
  • Ενιαία τελετή απονομής πτυχίων
  • Ενιαίος ετήσιος προϋπολογισμός
  • Χρησιμοποίηση πλατφόρμας για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση
  • Μείωση έμμισθων στελεχών διοίκησης λόγω υπερκάλυψης και επικάλυψης
  • Μείωση εθελοντικών στελεχών διοίκησης λόγω υπερκάλυψης και επικάλυψης
  • Μείωση φαινομένων παραβατικότητας και διαφθοράς στο έμμισθο και εθελοντικό στελεχιακό δυναμικό
  • Δραματική μείωση δαπανών λόγω εξορθολογισμού της λειτουργίας των τριών εθελοντικών σωμάτων και της νεότητας
  • Αύξηση της έκτασης του πεδίου δράσης και του πληθυσμού των εξειδικευμένων εθελοντών
  • Θετική απήχηση στην ελληνική κοινωνία, στις υπηρεσίες του κράτους και στον διεθνή οργανισμό
  • Δυνατότητα μέτρησης του εθελοντικού στελεχιακού δυναμικού

Αρνητικές επιπτώσεις στο εθελοντικό κίνημα

  • Άρνηση προσαρμογής παλαιών έμμισθων στελεχών στο νέο καθεστώς και άρνηση αποδοχής νέας ανώτερης διοικητικής αρχής
  • Άρνηση προσαρμογής παλαιών εθελοντικών στελεχών στο νέο καθεστώς και άρνηση αποδοχής νέας ανώτερης διοικητικής αρχής
  • Αρχική σύγχυση έως την παγίωση της νέας κατάστασης

Με την ολοκλήρωση ή παράλληλα της «Κινητικότητας Εθελοντών» η ηγεσία του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, οφείλει να προχωρήσει και στην «Κινητικότητα Υπαλλήλων», οπότε και θα έχει ολοκληρώσει ένα μεγαλόπνοο σχέδιο χρηστής διακυβέρνησης και διοικητικής μεταρρύθμισης.

Η παρούσα μελέτη / αναφορά δεν έχει να κάνει με τον εθελοντή ως μονάδα, ούτε απαξιώνει το έργο και την προσφορά των εθελοντών, ασχολείται αποκλειστικά με τους εθελοντές ως υποσύνολο εντός ενός γενικότερου συνόλου και το έργο που θα έπρεπε να είχε συντελεστεί σε συνάρτηση με το μέγεθος, την δυναμική και τα οικονομικά δεδομένα του οργανισμού.

Συμπερασματικά μπορούμε να βεβαιώσουμε ότι η ενοποίηση των εθελοντικών σωμάτων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, θα επιφέρει μόνο θετικά αποτελέσματα στην οργάνωση και λειτουργία του οργανισμού και εξίσου θετικά αποτελέσματα στην δράση και στο πεδίο. Ωφελημένοι θα είναι η ελληνική κοινωνία, οι χρήζοντες βοήθεια και ο οργανισμός.

*ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Γ. ΓΕΡΑΣΙΜΑΤΟΣ
Emergency, Crisis and Disaster Manager
Member of International Crisis Management Association
Member of International Association of Professionals in Humanitarian Assistance and Protection

Πηγές Βιβλιογραφίας

  • Διαχείριση Διαχειριστών Κρίσεων σε κρίση, Αναστάσιος Γ. Γερασιμάτος, e-book, Δεκέμβριος 2018
  • Προετοιμασία Επιχείρησης Διάσωσης, μέρος πρώτο, Αναστάσιος Γ. Γερασιμάτος, e-book, Ιανουάριος 2019
  • Κώδικας Δεοντολογίας Εθελοντών Ανθρωπιστικού Χαρακτήρα, Αναστάσιος Γ. Γερασιμάτος, e-book, Οκτώβριος 2018
  • Ηγεσία και Χάος – Μάργκαρετ Τζ. Ουίτλυ, Εκδόσεις Καστανιώτη, έτος 2003
  • Το Μάνατζμεντ σε Καιρούς Κρίσης, Όλγα Επιτροπάκη, Κυριάκος Κυριακόπουλος, Στέφανος Ζάρκος, Εκδόσεις Καστανιώτη, έτος 2011
  • Η Αλγοριθμική Τέχνη των Αποφάσεων, Brian Christian, Tom Griffiths, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, έτος 2018
  • Σκέψη Αργή και Γρήγορη, Daniel Kahneman, Εκδόσεις Κάτοπτρο, έτος 2014
  • Λήψη Αποφάσεων, Κρίση, Διαπραγμάτευση, Ηλίας Ι. Κουσκουβέλης, Εκδόσεις Παπαζήση, έτος 1997
  • Ηγεσία, η τέχνη της αλλαγής, Αντώνης Παναγιωτόπουλος, Εκδόσεις Καρμάνωρ, έτος 2000
  • Διοικητική Κρίσεων, crisis management, Μανώλης Σφακιανάκης, Εκδόσεις Έλλην, έτος 2006

Πηγές Φωτογραφιών

Κατεβάστε το αρχείο σε μορφή PDF

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.