Παιδιά σε κίνδυνο: Η κακοποίηση ακουμπά όλες τις τάξεις

Προστέθηκε από F.R.N στις 15 Ιανουαρίου 2014. · No Comments · Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Κατηγορία Ζαφειρίου Μπάμπης, Παιδί & Ασφάλεια

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Share into that BigPicture-Share zone

 
Share Button

15/1/2014

Η επόμενη γενιά επαγγελματιών και εθελοντών πυρόσβεσης – διάσωσης θα προέλθει από τα παιδιά που σήμερα βρίσκονται στο παιδικό σταθμό, το νηπιαγωγείο, … ας το φροντίσουμε λοιπόν.
Σύμφωνα με έρευνα του περιοδικού “The Lancet”, του 2008, στις χώρες με υψηλό Α.Ε.Π. το 10% των παιδιών κακοποιούνται. Ξυλοδαρμοί, σεξουαλική κακοποίηση, επαναλαμβανόμενες ταπεινώσεις και παραμέληση είναι κάποιες από τις τραγωδίες που συμβαίνουν ακόμη σε σε προνομιούχες οικογένειες, αν και οι τελευταίες έχουν το τρόπο να κρύβουν την αλήθεια.

Μητέρα και πατριός καταδικάζονται για την δολοφονία παιδιού 5 ετών μετά από πολύμηνα “βασανιστήρια”. Άλλων παιδιών τα ονόματα γίνονται γνωστά από ΜΜΕ, για λίγο. εξ αιτίας της καταδίκης των γονέων – κηδεμόνων. Δράματα που απλά περνούν χωρίς να αντιλαμβανόμαστε το  μέγεθος του κοινωνικού προβλήματος. Πόσα άλλα συμβαίνουν χωρίς να το αντιληφθούμε και προσθέτω … αδιαφορούμε;

Η Δρ Anne Tursz, παιδίατρος – επιδημιολόγος βγαίνει από το σκεπτικό των αντιπαραθέσεων και το θεωρεί ουσιαστικό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Ο ορισμός της κακοποίησης είναι πολύπλοκος. Η μελέτη του έγκυρου “The Lancet” περιλαμβάνει “κάθε πράξη που γίνεται από πρόθεση ή από αμέλεια, από γονέα – κηδεμόνα και έχει σαν αποτέλεσμα βλάβη ή την ενδεχόμενη βλάβη σε ένα παιδί, χωρίς το αποτέλεσμα να είναι εκ προθέσεως”.

Κακοποίηση: Ας αρχίσουμε από έναν ορισμό με περιορισμούς.

Υπάρχει κίνδυνος κακοποίησης, άσχετα αν υπάρχουν ακόμα ισχυρές ενδείξεις, αν κινδυνεύει η υγεία, η ασφάλεια, τα ήθη, η εκπαίδευση και οι συνθήκες διαβίωσης χωρίς όμως να κακοποιήται. Με άλλα λόγια και αυστηροποιώντας το λεξιλόγιο έχουμε θύμα σωματικής κακοποίησης, σεξουαλικής κακοποίησης, συναισθηματικής κακοποίησης, σοβαρή παραμέληση, με σοβαρές συνέπειες στη σωματική και ψυχική ανάπτυξη. Ανεξάρτητα από το λεξιλόγιο που θα υιοθετήσετε το τελικό συμπέρασμα είναι ΠΑΙΔΙΑ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ.

Έχουμε ένα “πλωτό” σύνορο ανάμεσα στις επίσημες καταγραφές και σε σειρά ερευνών από έγκριτους επιστήμονες, … τα αποτελέσματα πχ για βρέφη έως 1 έτους απογοητευτικά με πολύ περισσότερες “ανθρωποκτονίες” από τις επίσημα καταγεγραμμένες. Δυστυχώς όλες οι οικονομικές τάξεις έχουν το μερίδιό τους, η αιτία της κακοποίησης δεν είναι οικονομική είναι συναισθηματική, είναι η αδυναμία το να αγαπάς το παιδί και να μην μπορείς να χειριστείς πχ το κλάμα των πρώτων μηνών της ζωής. Αιτίες γι αυτό ένας πολύ πρόωρος τοκετός, η επιλόχειος κατάθλιψη, μια προσωπική εύθραυστη ψυχολογική κατάσταση.

Συνεπώς η δράση πρέπει να είναι στη κατεύθυνση της στήριξης της οικογένειας ώστε το φαινόμενο της κακοποίησης να βαδίζει με φθίνουσα πορεία από γενιά σε γενιά, στήριξη που δεν θα σταματά μετά τους 12 μήνες από τη γέννηση. Αν τώρα τα πιο φτωχά στρώματα υπέρ-εκπροσωπούνται στις στατιστικές έρευνες είναι γιατί είναι αυτοί που βρίσκονται πιο κοντά στις κοινωνικές υπηρεσίες αφ ενός και διότι τα πλουσιότερα στρώματα έχουν το τρόπο να κρύβονται στις ανάλογες έρευνες.

Άρα η επαγρύπνηση σε παγκόσμιο επίπεδο πρέπει να ενταθεί. Οι κρίκοι της αλυσίδας γιατροί, δάσκαλοι, κοινωνικές υπηρεσίες, δικαιοσύνη συχνά δεν γίνονται η αλυσίδα προστασίας που θα προστατεύσει τα παιδιά.
Η Δρ.Anne Tursz, παιδίατρος και επιδημιολόγος στο INSERM, είναι ο συγγραφέας του βιβλίου  “Οι Ξεχασμένοι”: Κακοποίηση παιδιών στη Γαλλία από τη Γαλλία  (Παρίσι, 2010, Ed Threshold )

Για το Fire.gr, Χ. Ζαφειρίου

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.