Προστατεύω τον εαυτό μου και τους άλλους

 

10/6/2011

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα εθελοντικής δράσης για τη διαχείριση κινδύνων και κρίσεων και την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών, το πρόγραμμα μέσω του Ινστιτούτου Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων (Ι.Δ.ΕΚ.Ε.) συντονίζει και διαχειρίζεται η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης του Υπουργείου Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων (πρώην Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων – Υπ.Ε.Π.Θ.) και συμμετέχουν:

  • Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη μαζί με το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας ή Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων Νήσων και Αλιείας: Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (Γ.Γ.Π.Π.) – Πυροσβεστική Σώμα (Π.Σ.) – Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή (Λ.Σ.).
  • Υπουργείο Εθνικής Άμυνας: Κινητή Ομάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών (Κ.ΟΜ.Α.Κ.).
  • Υπουργείο Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων: Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (Ο.Α.Σ.Π.).
  • Υπουργείου Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων: Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης (Γ.Γ.Δ.Β.Μ.).
  • Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός (Ε.Ε.Σ.) – Σαμαρείτες.
  • PRAKSIS.

    Η Φιλοσοφία του προγράμματος (κυρίως σεισμική – αστική) αλλά και η ροή των εισηγήσεων, κατά τη γνώμη μου, έχει δύο κύριους στόχους και έναν δευτερεύοντα:

    1. Να ωθήσει τον «ερασιτέχνη» εθελοντή στο να εμπλακεί στον οργανωμένο εθελοντισμό με πιο στοχευμένο καθήκον αντιλαμβανόμενος ότι κανείς δεν περισσεύει.

    2. Να γνωρίσει ο κάθε εθελοντής όλες τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες και τον τρόπο με τον οποίον εμπλέκονται αλλά και τα δυνατά και αδύναμα σημεία τους συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα και την αδιαφορία – αδυναμία άλλων φορέων.

    3. Να ανοίξει νέους δρόμους πληροφόρησης – εκπαίδευσης – επιμόρφωσης.

    Η σειρά των εισηγήσεων σχηματίζει ένα πάζλ γνώσεων διαλύοντας αστικούς μύθους και φοβίες θέτοντας τα προβλήματα και την αντιμετώπιση στη σωστή τους βάση.

    Αρχίζοντας από τον ΟΑΣΠ ο οποίος εξηγεί τους τρόπους και τη φιλοσοφία κατασκευής των κτιρίων, την άρση των κινδύνων στα ιδιωτικά και δημόσια κτίρια και τους τρόπους αλλά και την ανάγκη ύπαρξης σχεδίου και ασκήσεων εγκατάλειψης τους όχι μόνο μετά από σεισμό αλλά κατ επέκταση για όποια άλλη επικίνδυνη κατάσταση (φωτιά, πλημμύρα, κλπ) συνεχίζοντας με το ΠΣ. για τους κινδύνους και τον τρόπο αντιμετώπισης αρχής αστικών συμβάντων κυρίως και την ΕΜΑΚ η οποία περιγράφει και δείχνει τα εργαλεία και τον τρόπο επέμβασής της τόσο σε τροχαία συμβάντα όσο και σεισμικά συμβάντα με επίκουρο τη ΚΟΜΑΚ. Η ΓΓΔΒΜ, ο ΕΕΣ, οι Σαμαρείτες και η PRAKSIS αναλαμβάνουν να εξηγήσουν όλο το υπόλοιπο φορτίο που ακολουθεί μια καταστροφή δηλαδή το πώς προληπτικά ιδρύονται – οργανώνονται – εκπαιδεύονται ομάδες έχοντας επίγνωση των σωματικών και ψυχολογικών ορίων τους αλλά και πως θα προσπαθήσουν να περιθάλψουν τα θύματα σωματικά και ψυχικά, τέλος η ΓΓΠΠ αναλύει τον απαιτούμενο σχεδιασμό σε τοπικό – περιφερειακό επίπεδο και την ενσωμάτωση των μεμονωμένων εθελοντών και εθελοντικών ομάδων σε όλο αυτό το οικοδόμημα.

    Το ΛΣ στην όλη ιστορία αφενός περιγράφει το ιδιαίτερο αυτό κόσμο της θάλασσας και βάζει το βράχο της γνώσης και του σεβασμού προς το υγρό στοιχείο το οποίο παρά τη οικειότητα την οποία αισθανόμαστε μαζί του μας τοποθετεί στις δυσάρεστες πρώτες θέσεις, από πλευράς απωλειών κάθε χρόνο, από πνιγμό, παράλληλα τονίζει και εξηγεί τις δυσκολίες και τους κινδύνους που υπάρχουν στη θαλάσσια διάσωση είτε μεμονωμένων ατόμων, είτε ομάδων ανθρώπων, είτε κινδυνευόντων σκαφών και πλοίων.

    Έχοντας ένα μάλλον πλούσιο θεωρητικό και πρακτικό εκπαιδευτικό παρελθόν η παρακολούθηση του συγκεκριμένου προγράμματος αναταξινόμησε πολλές σκέψεις και ιδέες, το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε κάθε εθελοντή παρά την μεγάλη διάρκειά του (100 ώρες)

    Tου Χαράλαμπου Ζαφειρίου

  • Κάντε το πρώτο σχόλιο

    Υποβολή απάντησης

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


    *


    Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.