Για να μην εκφράζει κανείς τη θλίψη του στα αποκαΐδια…

 

14/4/2015

Ελπίζουμε να συνεχιστούν οι βροχές όλο το καλοκαίρι γιατί διαφορετικά τα πράγματα θα είναι εξαιρετικά δύσκολα στο θέμα της πυροπροστασίας. Η βλάστηση που αναπτύσσεται, από τη μια μεριά, λόγω των καιρικών συνθηκών που επικρατούν και η οργάνωση των δυνάμεων, από την άλλη, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Όταν ο αρμόδιος για την πυρόσβεση και την πυροπροστασία υπουργός προσπαθεί να συντονίσει τους συναρμόδιους υπουργούς με άρθρα στις εφημερίδες τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για να γελούμε ή να διαπιστώνουμε ότι μπλέξαμε άσχημα. Όταν την ίδια ώρα στις τοπικές συσκέψεις για την πυροπροστασία κυριαρχούν οι διαπιστώσεις για την έλλειψη χρημάτων και μέσων αλλά και η τραγική απαξίωση, μέσα από την εγκατάλειψη όσων είχαν δημιουργηθεί σε επίπεδο πυρασφάλειας μετά την καταστροφή του 2007, τότε το μέλλον φαντάζει εφιαλτικό.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι τοπικοί παράγοντες θα πρέπει να κινητοποιηθούν και να καλύψουν τα κραυγαλέα κενά που  υπάρχουν. Αν περιμένουν να λυθούν σε κεντρικό επίπεδο οι αναζητήσεις για το πώς θα δομηθούν τα σώματα τους κράτους και πώς αυτά θα χρησιμοποιούνται, θα καούμε και δεν θα το καταλάβουμε. Η  πραγματοποίηση συσκέψεων που αναλώνονται σε αυτονόητες διαπιστώσεις και ολοκληρώνονται με υποδείξεις προς όλους τους άλλους δεν αποτελούν βέβαια σχεδιασμό για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Με άλλα λόγια, αυτό που μας λείπει δεν είναι οι πολλές συζητήσεις αλλά το ποιος κάνει τι. Μας λείπει  αυτός που θα γεμίσει με νερό τις υπάρχουσες υδατοδεξαμενές, όσες, τέλος πάντων, έμειναν και δεν καταστράφηκαν από την αδιαφορία, θα επισκευάσει άμεσα όσες επισκευάζονται,  θα φροντίσει για την καλή κατάσταση των δασικών δρόμων, θα διανοίξει αντιπυρικές ζώνες και  θα έχει κόψει έγκαιρα τα χορτάρια στο οδικό δίκτυο ευθύνης του. Θα λάβει, με άλλα λόγια, όλα τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης της πυρκαγιάς. Όταν ξεσπάσει η πυρκαγιά, την ευθύνη για το σβήσιμο και το συντονισμό των δυνάμεων τον έχουν άλλες υπηρεσίες και αρμόδιοι. Η εμπλοκή αναρμοδίων, όπως έχει αποδειχτεί στο παρελθόν, το μόνο που προκαλεί είναι σύγχυση και επιπρόσθετα προβλήματα.

Η Πελοπόννησος πλήρωσε ακριβό τίμημα το 2007. Οι πληγές που υπέστη είναι δυστυχώς ακόμα ανοικτές και το χειρότερο είναι ότι πολύ λίγα διδαχτήκαμε από τη συγκεκριμένη συμφορά. Τα κέντρα συντονισμού και κινητοποίησης, η ενεργοποίηση εθελοντικών ομάδων και προσώπων βρίσκονται κυριολεκτικά στα λόγια και όλα δείχνουν ότι στην αποφράδα περίπτωση που χρειαστεί η κινητοποίηση όλων των δυνάμεων θα ζήσουμε ό,τι και το 2007. Είναι, έτσι, σχεδόν βέβαιο ότι την ώρα της κρίσης ο καθένας θα ζητά ένα αεροπλάνο και ένα πυροσβεστικό για να σωθεί το σπίτι ή το χωράφι του και όλοι θα τρέχουν από εδώ και από εκεί, με τα 4χ4 των δωρεών, με τα τηλέφωνα στο χέρι και τις κάμερες από πίσω, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και στόχο. Να έχουν όμως υπόψη τους όλοι ότι αν επαναληφθούν οι ίδιες εικόνες με το 2007 καλύτερα να μείνουν κρυμμένοι για πολύ καιρό στις …τρύπες τους.

Οι δραματικές εμπειρίες του παρελθόντος δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Οι αυτοδιοικητικοί παράγοντες της περιφέρειας και των δήμων καλό θα ήταν όσο υπάρχει ακόμα χρόνος να πράξουν τα βασικά. Η διάνοιξη κεντρικών αντιπυρικών ζωνών στις δασικές εκτάσεις, ο καθαρισμός του επαρχιακού οδικού δικτύου από τα βάτα, η αποψίλωση οικοπέδων αλλά και κτημάτων από τα χορτάρια που φτάνουν σε πολλές περιπτώσεις πάνω από τα δέντρα είναι τα πρώτα και άμεσα μέτρα που πρέπει να ληφθούν τις επόμενες εβδομάδες. Η δημιουργία ομάδων επιφυλακής για τις κρίσιμες ημέρες και η αποσαφήνιση του σχεδίου κινητοποίησης των κρατικών και αυτοδιοικητικών φορέων είναι το επόμενο αναγκαίο μεγάλο βήμα. Αν δεν γίνουν ούτε αυτά, τότε ας μην σπεύσει κανένας αρμόδιος στα αποκαΐδια για να εκφράσει τη θλίψη του.

Πηγή : ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 
Του Γιώργου Παναγόπουλου
panagopg@gmail.com 

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.