Αλφαβητάριο πρόληψης

 

6/6/2012

Η άρνηση – αποφυγή του «εγώ το έκανα» αλλά και μη σύγκλιση άμεσα κοινής συνεδρίασης διδασκόντων και γονέων ώστε να ληφθούν μέτρα ενημέρωσης – πρόληψης – εκπαίδευσης ουδόλως με εκπλήσσει, βάσει της μαρτυρίας του συναδέλφου κου Σαββόγλου.

Ο κος Ι. Στ. Παπαδόπουλος Αν. Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ και Υπεύθυνος του τομέα πρόληψης του ΕΚΑΒ (1987 – 2003), μια διαφορετική φωνή στην Ιατρική Σχολή, μαζί με τους συνεργάτες του έχουν γράψει ένα πόνημα που κοσμεί (;) αραχνιασμένο (;) βιβλιοθήκες με τίτλο: «Περισσότερη Ασφάλεια στα Σχολεία», ένα εργαλείο πρόληψης ατυχημάτων.

Το πνεύμα του εγχειριδίου είναι να δημιουργήσει «νοοτροπία πρόληψης» αλλά και να δώσει σαφείς οδηγίες προληπτικών μέτρων. Από το εγχειρίδιο σήμερα απλά σταχυολογώ:

Αυτή η νοοτροπία είναι προϋπόθεση σχεδόν της «άλλης» νοοτροπίας που για να δημιουργηθεί απαιτεί και ορισμένες γνώσεις, ορισμένες ιδέες, ορισμένες εμπειρίες. Δεν είναι δυνατόν να μάθει κανείς όλες τις άπειρες πιθανότητες δημιουργίας ενός ατυχήματος, όμως:

  • εάν κατέχει ορισμένες γνώσεις
  • εάν είναι κοινωνικά τοποθετημένο άτομο
  • εάν εκτιμά την ανθρώπινη ζωή (και των άλλων)
  • και εάν επιθυμεί να προσφέρει

    τότε αυτόματα το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα θα ανακαλύπτει επικίνδυνες καταστάσεις, έστω κι αν αυτές δεν έχουν περιγραφεί ειδικά, και θα βρίσκει τρόπους αντιμετώπισης. Θα έχει αποκτήσει την «ειδική νοοτροπία Πρόληψης». Εάν κανείς νοιάζεται για το συνεργάτη του, για το συμμαθητή του, τότε αυτόματα το μυαλό του ή αυτό που λέμε «ψυχή» θα βρει τον πιθανό κίνδυνο και θα τον αντιμετωπίσει.

    Ο πληθυσμός θεωρεί τα μέτρα Πρόληψης νοοτροπία γεροντοκορισμού και τρόπο συμπεριφοράς που χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη!

    Τα σχολεία των «κουτόφραγκων» στο Λουξεμβούργο και τη Γερμανία κτίζονται μετά την επιλογή της τοποθεσίας με συγκεκριμένα κριτήρια και με συμμετοχή του εντεταλμένου για την πρόληψη, του αρχιτέκτονα, του διευθυντή της Αστυνομίας της περιοχής, του διευθυντή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της περιοχής. και του Δ/ντή (έχει ήδη καθοριστεί) του σχολείου που θα κτιστεί.

    Σε εγχειρίδιο του ΟΣΚ αναφέρονται προδιαγραφές και μεταξύ πολλών αναφέρεται σε παράρτημα σελ. 158:

  • Πυροσβεστήρες: Δύο σε κάθε όροφο, βάρους >3kg, σε εμφανή θέση, με γνώση
    της λειτουργίας τους και με ετήσιο έλεγχο. Ξεχωριστούς πυροσβεστήρες σε βιβλιοθήκες, κυλικείο, χώρο πειραμάτων Φυσικής-Χημείας, αποθήκες. Εξάσκηση του διδακτικού προσωπικού από την Πυροσβεστική Υπηρεσία.

  • Κάθε σχολικό κτίριο, χρειάζεται να είναι κατάλληλα εξοπλισμένο με πυροσβεστήρες.

    Θεωρούμε ότι είναι εφαρμόσιμο να υπάρχει ένας πυροσβεστήρας βάρους 5 ή 6 κιλών για κάθε όροφο του κτιρίου. Αν όμως το κτίριο είναι μεγάλο και κάθε όροφος περιλαμβάνει περισσότερες από 4-5 αίθουσες χρειάζονται περισσότεροι πυροσβεστήρες. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, οι πυροσβεστήρες να μην είναι συγκεντρωμένοι όλοι μαζί στο γραφείο των καθηγητών, όπως γίνεται συχνά, αλλά να τοποθετηθεί κάθε πυροσβεστήρας σε διαφορετικό σημείο του σχολείου, ώστε να είναι άμεσα διαθέσιμος όταν χρειασθεί.

    Όλα τα παραπάνω είναι απλά, είναι ελάχιστου κόστους και για το γεγονός ότι δεν εφαρμόζονται είναι αποκλειστικής μας ευθύνης και ευθυνοφοβίας, αναγκαστικά είναι το σημείο που πρέπει να αναφερθώ και σε ένα άλλο φαινόμενο που παραμένει κρυμμένο πίσω από τα σχολικά κάγκελα, η Σχολική Βία (Bulling) η έκφραση της οποίας έχει πολλές μορφές αλλά και αιτίες.

    Και δεν τελείωσα…
    Για το Fire.gr, Χ. Ζαφειρίου

  • Κάντε το πρώτο σχόλιο

    Υποβολή απάντησης

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


    *


    Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.