Εθελοντισμός και Κρίση

 

Ελλάδα Αύγουστος 2013…
Ανακατεμένες σκέψεις βασανίζουν το μυαλό καθώς γράφω αυτές τις γραμμές.
Είναι η «κρίση» την οποία έφεραν οι «άξιες» (υποτιθέμενες) κυβερνήσεις μας, είναι οι εικόνες της καθημερινότητας που παρουσιάζουν μια Ελλάδα αγνώριστη (προς το χειρότερο), είναι πολλά, πάρα πολλά δεινά που μας βασανίζουν και ΔΕΝ τα επιλέξαμε, ούτε τα επιδιώξαμε εμείς, είναι η ανεργία και η μάταια αναζήτηση κάποιας εργασίας

Μέσα από αυτά τα προβλήματα για το μεγαλύτερο ποσοστό των ελλήνων έρχεται η «ανάμνηση» των καλών ημερών…

Πριν λίγες μέρες συναντήθηκα με μερικούς φίλους οι οποίοι είναι εθελοντές άλλοι στην πυροσβεστική, και άλλοι στην Ε.Ο.Δ.

Το ερώτημα από όλους, το ίδιο.

«ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΣΕΙΣ ΚΑΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΚΑΝΕΤΕ ΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ ΣΑΣ;

ΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΤΕ ΣΕ ΣΥΜΒΑΝΤΑ;»

Και άλλα πολλά, με βασικότερα αυτά που προανέφερα.

Και να, που έχουν έρθει τα πάνω κάτω στην εθελοντική μας ιδιότητα.

Βλέπετε, πάνε οι καλές οι εποχές που προσωπικά έκανα και εικοσιτετράωρες υπηρεσίες, και μάλιστα πολλές περισσότερες το μήνα από τις προβλεπόμενες.

ΠΩΣ ΝΑ συνδυάσεις τον εθελοντισμό με την τριετή ανεργία;

ΠΩΣ να τραβήξεις από τα λίγα χρήματα του σπιτιού που είναι για τα καθημερινά το φαί και το γάλα του παιδιού, για «έξοδα κίνησης»;

ΠΩΣ ΝΑ ανταποκριθείς στις υποχρεωτικές υπηρεσίες προκειμένου να διατηρήσεις την ιδιότητα σου όταν έχεες να διαλέξεις μεταξύ της επιβίωσης της οικογένειας και του εθελοντισμού;

Βλέπετε, έτσι όπως κατάντησαν τη χώρα οι φωστήρες, το μέλλον των εθελοντών, αλλά και το μέλλον του κοσμάκη είναι πλέον αβέβαιο.

Και ίσως είναι παράλογο να μιλάμε για μέλλον τη στιγμή που μας στερούν το παρόν.

Δεν θυμάμαι ΠΟΙΟΣ από τους «κυβερνητικούς» ζήτησε (άκου θράσος) οι έλληνες να συμμετέχουν εθελοντικά σε διάφορα ζητήματα.

Έχει κανένα μήνα που το είδα αυτό το δημοσίευμα αλλά δε θυμάμαι που.

Δεν μας είπε όμως ΠΩΣ θα διατηρηθεί ο εθελοντισμός στη χώρα, όταν με κάθε τρόπο καθημερινά διαλύονται τα πάντα.

Είμαι ένας από τους πολλούς που ενώ αγαπούν τον εθελοντισμό, και θέλουν να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, βρέθηκα ξαφνικά μπροστά σε έναν «τοίχο» που τον όρθωσαν όλοι εκείνοι που έργο τους είναι η επιβίωση ενός λαού.

Όχι ο αφανισμός του.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, ΑΝ, θα μου – μας ξαναδοθεί η ευκαιρία να βρεθούμε στη βάρδια με τους συναδέλφους, τους φίλους, τη δεύτερη μας οικογένεια…..

Καλό μήνα συνάδελφοι!

Βασίλης Τσούγκαρης

tsougarisgnomi@gmail.com

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.