Εγκλωβισμός: πόσο καιρό μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς νερό και τροφή;

 

17/9/2013

Το σώμα μας για να λειτουργήσει χρειάζεται ενέργεια, πρωτεΐνες, γλυκόζη και λίπη που βρίσκει μέσα στις τροφές. Πόσο καιρό όμως μπορεί να επιβιώσει χωρίς τροφή και νερά; Πως αντιδρά; Πως προσαρμόζεται;
Εδώ εφαρμόζεται η μέθοδος του «3». Ο άνθρωπος επιβιώνει 3 λεπτά χωρίς να αναπνεύσει, 3 μέρες χωρίς να πιεί, 30 μέρες χωρίς να φάει. Αυτά λέει η θεωρεία στη πράξη όμως τα νούμερα αλλάζουν.

Το πρώτο ρόλο παίζει η θέληση. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι ο Bobby Sands, μέλος του IRA που πέθανε μετά από 66 μέρες χωρίς τροφή, το 1981. Μη έχοντας τροφή το σώμα προσαρμόζεται.
Σε πρώτο στάδιο, 1 – 3 μέρες, ο οργανισμός καταναλώνει τις ποσότητες γλυκόζης, νερού και αλάτων που διαθέτει. Προκαλείται μείωση βάρους συχνά απότομη και μεγάλη.
Στο δεύτερο στάδιο που μπορεί να διαρκέσει και δύο εβδομάδες, ανακτά ενέργεια μέσα από τα αποθέματα λίπους και μέσα από τους μυς. Προκαλείται μείωση της μυϊκής μάζας, το σώμα εργάζεται πλέον στο ρελαντί, μειώνεται ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση .

Στο τρίτο στάδιο, ο οργανισμός θα χρησιμοποιήσει τις τελευταίες διαθέσιμες ουσίες, τις πρωτεΐνες των κυττάρων
Έχουμε αγγίξει τα όρια επιβίωσης όταν καταναλωθεί το 30 – 50% των πρωτεϊνών ή όταν απολέσουμε το 50% του σωματικού βάρους μας.

Αν μπορούμε να ζήσουμε κάποιες εβδομάδες χωρίς να φάμε δεν θα τα καταφέρουμε χωρίς να πιούμε πάνω από 3 μέρες.
Λόγω της αναπνοής, της εφίδρωσης και της ούρησης καθημερινά χάνουμε 2 λίτρα υγρών και εάν δεν αντικατασταθεί αυτή η ποσότητα μέσα σε 24 ώρες το σώμα μας αφυδατώνεται. (βέβαια σε περίπτωση έκθεσης στο ήλιο η διαδικασία της αφυδάτωσης επιταχύνεται)

Από τις πρώτες ενδείξεις είναι το χρώμα των ούρων, πολύ πιο σκούρο, Το δέρμα, η γλώσσα και το στόμα ξεραίνονται, αυξάνει η πυκνότητα του αίματος και η αρτηριακή πίεση πέφτει. Η απώλεια αλάτων προκαλεί πονοκεφάλους, μυϊκές κράμπες και διαταραχές συνείδησης που μπορούν να οδηγήσουν μέχρι το κόμμα. Αυτά τα δύσκολα συμπτώματα παρουσιάζονται όταν η απώλεια νερού ξεπεράσει το 15%.

Ένας ανιχνευτής της ζωής για τους ανθρώπους που θάβονται

Υπάρχουν όμως και ευχάριστα νέα, η ομάδα του καθηγητή Paul Thomas, Τμήμα Χημείας, Πανεπιστήμιο του Loughborough ανακοίνωσε την ανάπτυξη συσκευής που είναι σε θέση να «αισθάνεται» τους ανθρώπους που έχουν παγιδευτεί σε κτίρια που κατέρρευσαν, εντοπίζοντας σωματίδια που εκπέμπονται από την αναπνοή ή τον ιδρώτα του θύματος.
Είναι γνωστό ότι εκπνέουμε διοξείδιο του Άνθρακα αλλά το σώμα μας έχει τη δυνατότητα να «παράγει» και αμμωνία, ακετόνη και ισοπρένιο. Αυτοί οι «μεταβολίτες» (ενδιάμεσα προϊόντα μεταβολισμού) είναι που ανιχνεύονται από την αγγλική συσκευή. Την δοκιμάσανε με τη βοήθεια οκτώ εθελοντών που έμειναν ώρες κρυμμένοι κάτω από ένα σωρούς σκυροδέματος και γυαλιού. Σύμφωνα με τον εφευρέτη της, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η συσκευή αυτή θα μπορούσε να «ανιχνεύει σημάδια ζωής για παρατεταμένες περιόδους».

Σήμερα, τα πάντα εξαρτώνται από σκυλιά που εκπαιδεύονται στον εντοπισμό των ανθρώπινων οσμών. Αλλά ανά τον κόσμο, η αστυνομία, η πυροσβεστική και άλλες δημόσιες υπηρεσίες ερευνούν κάθε χρόνο εκατοντάδες θαμμένα θύματα από διάφορες αιτίες όπως σεισμοί, καταρρεύσεις, χιονοστιβάδες, κλπ. Εάν η απόδοση του ανιχνευτή επιβεβαιωθεί, κάθε πόλη θα μπορούσε να είναι εξοπλισμένη και να μπορεί να σώσει περισσότερες ζωές.

Πηγή:http://www.allodocteurs.fr
Μετάφραση – Προσαρμογή για το Fire.gr, Χ. Ζαφειρίου

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.