Σεμινάρια, Εκπαιδεύσεις & Εκπαιδευτές.. λίγο βοήθεια ;

 

Του Ιωάννη Σ. Ρέτσιου

Η εκπαίδευση με την ευρεία έννοια περιλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες που έχουν σκοπό την επίδραση με συγκεκριμένο τρόπο στη σκέψη, στο χαρακτήρα και στη σωματική αγωγή του ατόμου. Από τεχνικής πλευράς, με τη διαδικασία της εκπαίδευσης αποκτώνται συγκεκριμένες γνώσεις, δεξιότητες, ικανότητες και αξίες (ηθική, ειλικρίνεια, ακεραιότητα χαρακτήρα, αίσθηση του δικαίου, αφοσίωση, επαγγελματισμός, υπευθυνότητα, κτλ). Η εκπαίδευση γίνεται με βάση συγκεκριμένες μεθόδους (θεωρητική διδασκαλία, επίδειξη, ανάθεση εργασιών, πρακτική εξάσκηση, κτλ), σε ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα, με συγκεκριμένους μαθησιακούς στόχους και είναι οριοθετημένη χρονικά. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα εκπαιδεύω που σημαίνει ανατρέφω από παιδική ηλικία, μορφώνω, διαπαιδαγωγώ.

Έτσι και ο εκπαιδευτής για να εκπαιδεύσει πρέπει να έχει εκπαιδευτεί, ο διοικητής για να διοικήσει πρέπει να έχει διοικηθεί, ο σεβασμός που επιζητούν ορισμένοι αποκαλούμενοι εκπαιδευτές πρέπει να κατανοήσουν ότι κερδίζεται μέρα με την μέρα και δεν απαιτείται από τους εκπαιδευόμενους. Δυστυχώς στην Ελλάδα ότι δηλώσεις είσαι και έτσι έχουμε γεμίσει εκπαιδευτές κάθε λογής με διάφορα πιστοποιητικά και βεβαιώσεις (κάτι που θα αναφέρω παρακάτω) και φυσικά το αντίστοιχο τουπέ και την απαραίτητη έπαρση.

Το να ανακοινώνεις ένα σεμινάριο είναι εύκολο και να θέτεις ως στόχο την αρπαχτή από τους εκπαιδευόμενους, όταν όμως πρέπει να δώσεις κάποιου είδους πιστοποίηση τι γίνεται; Απλά κανένα πρόβλημα, στην Ελλάδα του 2013 από πιστοποιήσεις χωρίς αντίκρισμα και πιστοποιήσεις από οίκους που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους γίνεται χαμός, αρκεί να γεμίζει το μάτι του εκπαιδευόμενου και να έχει καλό marketing. Όμως το πρόβλημα δεν έγκειται μόνο στο θέμα της πιστοποίησης ή της βεβαίωσης αλλά και στο έμψυχο δυναμικό του σεμιναρίου στον λεγόμενο εκπαιδευτή εισηγητή. Ο εκπαιδευτής όπως είπαμε πέρα από τα παραπάνω προσόντα πρέπει να έχει μεταδοτικότητα, οξεία αντίληψη, υπομονή και φυσικά επαγγελματισμό και προσήλωση στην εξειδίκευση του.

Διαβάζω συνέχεια στο διαδίκτυο σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης για σεμινάρια για αυτό και για εκείνο για πρώτες βοήθειες, για ναυαγοσωστική, για πυρασφάλεια, για σωματοφύλακες για ότι μπορείς να φανταστείς… θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί όταν θέλετε να συμμετάσχετε σε ένα σεμινάριο καθώς είναι πολύ πιθανόν να γίνετε θύμα μιας αρπαχτής και να κλάψετε τα ωραία και λιγοστά λεφτάκια σας που με κόπο μαζεύατε για να λάβετε γνώση και εμπειρία…

Ο ενδιαφερόμενος όταν θέλει πραγματικά να εκπαιδευτεί πρέπει να αναλογιστεί το σκοπό της εκπαίδευσης που θα λάβει αν συγκλίνει με τις πραγματικές του ανάγκες.

Ο D.J. O’Connor λέει ότι ο σκοπός της εκπαίδευσης είναι:

  • 1. Να εφοδιάσει τους ανθρώπους με βασικές δεξιότητες.
  • 2. Να τους εφοδιάζει με επαγγελματική κατάρτιση που θα τους βοηθήσει να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα της ζωής.
  • 3. Να τους ξυπνήσει το ενδιαφέρον και την αγάπη για γνώσεις.
  • 4. Να τους κάνει να αποκτήσουν κριτική σκέψη.
  • 5. Να τους φέρει σε επαφή με την κουλτούρα και τα επιτεύγματα του ανθρώπου και να τους εξασκήσει, ώστε να τα εκτιμούν.
  • 6. Η ηθική εξύψωση του ατόμου, η ανάπτυξη ηθικής συνείδησης και ήθους.

Οι σκοποί αυτοί δείχνουν ότι η εκπαίδευση είναι μια διαδικασία ουδέτερη και αυτόνομη, που δεν έχει καμία σχέση με το δογματισμό και τους αυταρχικούς τρόπους διδασκαλίας και που αποβλέπει στην ανάπτυξη των αναλυτικών και συνθετικών ικανοτήτων του ατόμου. Αλλά είναι αδύνατο να επιτευχθεί αυτό, όταν η εκπαίδευση είναι ξεκομμένη από τον κοινωνικό της περίγυρο. Το άτομο είναι ανάγκη να θεωρήσει τον εαυτό του σαν αναπόσπαστο μέλος της κοινωνίας και σε αυτά τα πλαίσια να μορφωθεί, επειδή οι συνθήκες για την ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας μπορούν να δημιουργηθούν μόνο μέσα σε μια κοινωνία χωρίς ανταγωνισμούς και κοινωνικές διακρίσεις.

Συνοψίζοντας θα σας πρότεινα να μην εντυπωσιάζεστε από όμορφες ιστοσελίδες, φωτογραφίες δράσης και θεματολογία εκπαίδευσης καθώς πρέπει να κάνετε μια μεγαλύτερη έρευνα για να καταλήξετε αν όντως ο οργανισμός ή ο φορέας που παρέχει την εκπαίδευση και εν συνεχεία την πιστοποίηση είναι αξιόπιστος και νόμιμος.

Μερικές φιλικές συμβουλές :

1. Διαβάστε διεξοδικά το πρόγραμμα του σεμιναρίου που σας ενδιαφέρει

2. Αναζητήστε στο πρόγραμμα εκπαίδευσης τους εισηγητές με το βιογραφικό τους και τις δικές τους πιστοποιήσεις και προηγούμενες εκπαιδεύσεις που έχουν κάνει και σε ποιους οργανισμούς ή φορείς πιθανόν ανήκουν.

3. Διαβάστε το χρονοδιάγραμμα του σεμιναρίου σε σχέση με τα αντικείμενα εκπαίδευσης (25 αντικείμενα σε 16 ώρες είναι ευκολονόητο ότι ΔΕΝ διδάσκονται συνήθως σωστά εκτός μικρών εξαιρέσεων)

4. Παρατηρήστε αν αναφέρεται το κόστος αναλυτικά (διαμονή, σίτιση, εκπαίδευση) και εάν στο κόστος συμπεριλαμβάνεται ο ΦΠΑ 23%.

5. Παρατηρήστε αν δίδεται με την λήξη του σεμιναρίου βεβαίωση ή πιστοποίηση, υπάρχει σαφής διαφορά τουλάχιστον στην Ελλάδα.

6. Ζητήστε να μάθετε από ποιον αναγνωρισμένο φορέα είναι η βεβαίωση ή πιστοποίηση και εάν σας καλύπτει σύμφωνα με τις ανάγκες σας.

7. Κάντε έρευνα του αναγνωρισμένου φορέα στο διαδίκτυο, θα εκπλαγείτε πόσοι απατεώνες υπάρχουν.

8. Ρωτήστε το πιστοποιητικό που θα λάβετε, αν έχει ισχύ εκτός Ελλάδας π.χ. στην Ευρώπη ή και σε τρίτες χώρες.

9. Επικοινωνήστε προσωπικά με την εταιρία η τον οργανισμό που διοργανώνει το σεμινάριο για να έχετε μια πρώτη άποψη σχέσης ενδιαφερόμενου & εταιρίας (πολλές φορές σε 5 λεπτά συνομιλίας ακυρώνονται εγγραφές λόγω απρεπούς συμπεριφοράς του συνομιλητή μας είτε επειδή βαριέται είτε επειδή δεν ανήκει σε σοβαρή εταιρία).

10. Τελευταίο αλλά πιο σημαντικό ΜΗΝ εγγραφείτε σε ένα σεμινάριο επειδή το κόστος είναι χαμηλό ΜΗΝ μπαίνετε στο πειρασμό να μαζεύετε ότι βεβαίωση κυκλοφορεί στην αγορά (εκτός και αν είναι δωρεάν, αν και εδώ έχω ενστάσεις..) για να τονώσετε το ΕΓΩ σας, μαζέψτε χρήματα και διαθέστε τα σε πραγματικά αξιόλογα σεμινάρια όπου τα λεφτά σας θα πιάσουν τόπο και ο χρόνος σας δεν θα πάει χαμένος.

Καλύτερα ένα αξιόλογο και δαπανηρό σεμινάριο το χρόνο παρά πολλά και φθηνά χωρίς πραγματική ουσία. Μην ξεχνάτε ότι όλα τα σεμινάρια δίδουν βεβαιώσεις περιορισμένου χρόνου συνήθως τριετίας, και αυτό δεν έχει να κάνει με την εταιρία που θέλει να αποκομίσει και άλλα λεφτά αλλά με το γεγονός ότι μετά από τρία χρόνια χρειάζεται φρεσκάρισμα των γνώσεων σας και επαναξιολόγηση των ικανοτήτων σας.

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι η παιδεία και η εκπαίδευση δεν είναι ταυτόσημοι όροι. Η εκπαίδευση είναι θεσμός της πολιτείας με συγκεκριμένους μαθησιακούς στόχους και περιεχόμενο και έχει καθορισμένη χρονική διάρκεια. Αντίθετα η παιδεία δεν περιορίζεται σε κάποια συγκεκριμένη ηλικία. Επεκτείνεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, αφού ποτέ δε σταματά να δέχεται επιδράσεις, ερεθίσματα από το περιβάλλον στο οποίο ζει. Η έννοια «παιδεία» είναι πλατύτερη από την έννοια «εκπαίδευση».

Του Ρέτσιου Σ. Ιωάννη για το Fire.gr

Πηγές – Βιβλιογραφία :

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.