Οι πυροσβέστες κινδυνεύουν πιο πολύ από Ανακοπή καρδιάς παρά από Εγκαύματα

 

Του Ιωάννη Σ. Ρέτσιου

Οι πυροσβέστες έχουν 300%  περισσότερες πιθανότητες να υποστούν καρδιακή προσβολή κατά την εργασία τους από οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα. Τα εμφράγματα είναι η Νο1 αιτία θανάτου των πυροσβεστών . Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ , οι καρδιακές παθήσεις σκοτώνουν πάνω στο επάγγελμα πυροσβέστες από οτιδήποτε άλλο. Η μελέτη αναφέρει ότι η πιο συχνή αιτία θανάτου μεταξύ των πυροσβεστών είναι η στεφανιαία νόσος και όχι τα εγκαύματα ή εισπνοή καπνού. Τα καρδιαγγειακά συμβάντα αντιπροσωπεύουν το 45 % των θανάτων μεταξύ των πυροσβεστών στο καθήκον, σε αντίθεση με το 15% του συνόλου των θανάτων που συμβαίνουν σε συμβατικά επαγγέλματα.

Μερικές πιθανές εξηγήσεις για την υψηλή θνησιμότητα από καρδιαγγειακά συμβάντα μεταξύ των πυροσβεστών είναι επειδή οι συνθήκες εργασίας τους περιλαμβάνουν καπνό και εκτίθενται σε χημικές ουσίες , δεν κάνουν τακτικά φυσική άσκηση , συμμετέχουν στη διακίνηση βαρέων εξοπλισμών και υλικών,  δέχονται θερμική καταπόνηση , η  εργασία τους σε 24ωρες βάρδιες και οι ψυχολογικοί παράγοντες άγχους συμβάλλουν μαζί με όλα τα παραπάνω. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Harvard ο Ερευνητής κ. Στέφανος Ν. Καλές ,  είπε «Η καταπολέμηση των πυρκαγιών και οι διάφορες διασώσεις εγκλωβισμένων ατόμων από διαφορετικές συνθήκες κάθε φορά περιλαμβάνουν πολλές φορές αιφνίδια περιστατικά που επιβαρύνουν την υγεία των πυροσβεστών και παράλληλα την έκθεση τους σε τοξικά περιβάλλοντα … Οι κίνδυνοι κάνουν τη δουλειά αυτή να είναι πιο ευάλωτη στις καρδιακές παθήσεις με ακόμη πιο θανατηφόρα αποτελέσματα για τους πυροσβέστες»

Στατιστικά  :

  • Οι Πυροσβέστες έχουν 12 με 136 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο κατά την κατάσβεση της πυρκαγιάς .
  • Οι Πυροσβέστες έχουν  3 έως 14 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο, ανταποκρινόμενη σε ένα περιστατικό .
  • Οι Πυροσβέστες έχουν 2 έως 10,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο, κατά την διάρκεια επιστροφής από περιστατικό .
  • Οι Πυροσβέστες έχουν 3 έως 7 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο κατά τη διάρκεια της φυσικής καταπόνησης σε εκπαίδευση.

Σύμφωνα με την κ. Linda Rosenstock , Πρύτανη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, & της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Λος Άντζελες σχολίασε:  «Αυτοί ( πυροσβέστες ) εργάζονται σε σκληρές συνθήκες , φέρουν βαρύ εξοπλισμό, δέχονται μεγάλο άγχος κατά την εργασία τους και είναι εκτεθειμένοι σε χημικές τοξίνες κάτι που μπορεί να επιδεινώσει την καρδιακή κατάσταση τους. Θέλουμε να αποφύγουμε κάθε έναν από αυτούς τους θανάτους , σε αυτό το εργατικό δυναμικό ιδιαίτερα , επειδή οι ίδιοι θέτουν σε κίνδυνο τον εαυτό τους βοηθώντας εμάς ».

Μια μελέτη ορόσημο που διεξήγαγε το Νοσοκομείο Saint Joseph στην Ατλάντα των Η.Π.Α. & χρηματοδοτείται από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης, δηλώνει ότι «οι πυροσβέστες είναι γνωστό ότι έχουν 300% αυξημένο κίνδυνο για καρδιακή νόσο σε σύγκριση με άλλα τμήματα του πληθυσμού» .

Πόσοι πυροσβέστες μετά τα 40 έχουν κάνει τεστ κόπωσης; Δυστυχώς το μεγαλύτερο ποσοστό των πυροσβεστών δηλώνουν ότι ΘΑ την κάνουν την εξέταση και σκοπίμως αναβάλλουν διαπαντός αύτη την τόσο σημαντική εξέταση. Τι είναι όμως το τεστ κοπώσεως;

Η δοκιμασία κοπώσεως ή τεστ κοπώσεως ή stress test είναι μια απλή, αναίμακτη εξέταση, που συμβάλλει στη διάγνωση και παρακολούθηση της στεφανιαίας νόσου. Τα δύο κύρια χαρακτηριστικά της δοκιμασίας κοπώσεως είναι η εκτέλεση ελεγχόμενης σωματικής άσκησης από τον εξεταζόμενο και η συνεχής ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση αυτού κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης της άσκησης καθώς και μετά από αυτήν.

Η δοκιμασία κόπωσης γίνεται συχνά για να διαφωτίσει το γιατρό σε περίπτωση ανεξήγητων πόνων του ασθενούς στο στήθος. Eπίσης, για να ξέρει ένας ασθενής πόσο αντέχει η καρδιά του στην άσκηση όταν έχει προηγηθεί κάποια καρδιολογική επέμβαση.

Κατά τη δοκιμασία κόπωσης ο εξεταζόμενος υποβάλλεται σε σωματική άσκηση, βάδισμα ή ποδηλασία, κατά την οποία συνεχώς παρακολουθείται το ηλεκτροκαρδιογράφημα.

Στον εξεταζόμενο τοποθετούνται τα 12 καλώδια του ηλεκτροκαρδιογράφου ως εξής: Τα καλώδια των άκρων (χέρια και ποδιά) τοποθετούνται κεντρικότερα και συγκεκριμένα αυτά των άνω άκρων τοποθετούνται λίγο πιο κάτω από τη μέση των κλείδων, ενώ τα καλώδια των κάτω άκρων τοποθετούνται λίγο πιο πάνω από τις λαγόνιες ακρολοφίες. Τα καλώδια των προκαρδίων απαγωγών τοποθετούνται στις κανονικές τους θέσεις, όπως στο απλό ηλεκτροκαρδιογράφημα. Ο ηλεκτροκαρδιογράφος είναι συνδεδεμένος με ηλεκτρονικό υπολογιστή ο οποίος αφ’ ενός μεν παρουσιάζει συνεχώς στην οθόνη του μερικές απαγωγές του ηλεκτροκαρδιογραφήματος, αφ’ ετέρου κατακρατεί στη μνήμη του το ηλεκτροκαρδιογράφημα για περαιτέρω επεξεργασία.

Γιατί γίνεται η δοκιμασία κόπωσης;

Η στεφανιαία νόσος στα αρχικά της στάδια μερικές φορές δεν προκαλεί ενοχλήματα στον ασθενή. Εκτός αυτού, ο συνήθης απλός διαγνωστικός έλεγχος (check-up) που περιλαμβάνει κλινική εξέταση, αιματολογικές εξετάσεις, ακτινογραφία θώρακος και απλό ηλεκτροκαρδιογράφημα σε ηρεμία, επίσης δεν αποκαλύπτει αυτή την πάθηση στα αρχικά της στάδια. Γι’ αυτόν τον σκοπό πραγματοποιείται η δοκιμασία κοπώσεως, κατά τη διάρκεια της οποίας λόγω της σωματικής άσκησης η καρδιά αναγκάζεται να αντεπεξέλθει σε δυσκολότερο έργο απ’ ότι στην καθημερινή ζωή, έργο όμως που μια φυσιολογική καρδιά μπορεί να το φέρει άνετα εις πέρας. Έτσι, εφόσον πράγματι υπάρχει στεφανιαία νόσος, αποκαλύπτεται η αδυναμία της καρδιάς να εκτελέσει το έργο που της ζητείται, γεγονός που γίνεται αντιληπτό από τον ασθενή, ο οποίος εμφανίζει στηθάγχη (δηλαδή χαρακτηριστικό πόνο στο στήθος που δηλώνει στεφανιαία νόσο) ή άλλα συμπτώματα ισχαιμίας, ή/και από τον γιατρό, που βλέπει σταδιακά να μεταβάλλεται το ηλεκτροκαρδιογράφημα καθώς συνεχίζεται η άσκηση και να γίνεται από φυσιολογικό παθολογικό.

Έτσι μπορεί να διαγνωστεί αυτή η νόσος εγκαίρως. Η εξέταση συνιστάται εντόνως σε άτομα χωρίς συμπτώματα που όμως έχουν αυξημένο κίνδυνο να πάσχουν από στεφανιαία νόσο, λόγω ύπαρξης προδιαθεσικών παραγόντων, οι κυριότεροι εκ των οποίων είναι το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η αύξηση της χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων, ο σακχαρώδης διαβήτης, το βεβαρημένο κληρονομικό ιστορικό, το έντονο άγχος και η υπέρταση.

Προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους πυροσβέστες & διασώστες είτε είναι μόνιμοι είτε συμβασιούχοι είτε εθελοντές μετά την ηλικία των 40 να κάνουν τεστ κοπώσεως καθώς δεν αφορά μόνο την καλή σας υγεία… αφορά και την ασφάλεια αυτών που καλείστε να διασώσετε και σε περίπτωση καρδιακού νοσήματος κατά την διάρκεια της διάσωσης θα θέσετε σε κίνδυνο τους συναδέλφους σας (επειδή θα προσπαθήσουν να σας σώσουν) και τους διασωθέντες καθώς εσείς θα μείνετε επιτόπου και αυτοί θα εκτεθούν στους όποιους επικίνδυνους παράγοντες (καπνό , φωτιά, χημικά κλπ).

Εάν έχετε βιώσει αδυναμία κατά την εργασίας σας, ταχύπνοια ή ζαλάδες ακόμα και πόνο που ξεκινάει από το στήθος σας και καταλήγει στο χέρι σας είναι πιθανώς μερικά από τα συμπτώματα της καρδιακής νόσου. Να θυμάστε «Το προλαμβάνειν καλύτερο του θεραπεύειν».

Απόδοση για το Fire.gr, Ιωάννης Σ. Ρέτσιος

Βιβλιογραφία – Πηγές :

1. http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa060357#t=article

2. http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa060357#ref1

3. http://www.webmd.com/heart-disease/news/20070321/firefighter-killer-heart-disease

4. http://www.fireengineering.com/articles/2009/03/landmark-fema-study-heart-disease-is-an-epidemic-for-firefighters.html

5. http://el.wikipedia.org/

1a2a3a

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.