Η ιστορία του 9-1-1 (nine-eleven)

Προστέθηκε από F.R.N στις 27 Οκτωβρίου 2013. · No Comments · Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Κατηγορία Ζαφειρίου Μπάμπης, Μηχανή του Χρόνου

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Share into that BigPicture-Share zone

 
Share Button

27/10/2013

Ηνωμένες Πολιτείες 2013
Πώς κάποιος θα καλέσει τους πυροσβέστες για μια φωτιά;

  1. Θα εντοπίσει ένα τηλέφωνο και
  2. Θα καλέσει το 911, αυτό όμως δεν ήταν πάντα δυνατό να γίνει.

Για πολλά χρόνια, κάποιος φώναζε «φωτιά» και όποιος το άκουγε έτρεχε. Στη συνέχεια, τελάληδες εν υπηρεσία και νυχτοφύλακες έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, δηλαδή τις καμπάνες της εκκλησίας ή του κτιρίου του δημαρχείου ώστε να ευαισθητοποιηθεί η κοινότητα στη περίπτωση της έκτακτης ανάγκης .

Το 1852, ο πρώτος συναγερμός εγκαταστάθηκε στη Βοστώνη. Εφευρέθηκε από τον William F. Channing, το σύστημα αποτελείται από τρία ηλεκτρικά κυκλώματα σε κουτί, σαράντα  τέτοια κουτιά κλίσεως, δεκαέξι κώδωνες κινδύνου και ένα ακατέργαστο σήμα έφτανε στη συσκευή του κεντρικού γραφείου. Ο John Nelson Gamewell οραματίστηκε την εξέλιξη και σε σύντομο χρονικό διάστημα κυριάρχησε στο 95 % της αγοράς συστημάτων συναγερμού. Για την μείωση των ψευδών συναγερμών πολλές κοινότητες κλείδωσαν τα κουτιά προμηθεύοντας τους εμπόρους ή τους γείτονες κατοίκους κλειδιά για τα κουτιά. Αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος μέχρι να βρεθεί το κλειδί. Το 1875, ο Charles Tooker προσπάθησε να αντιμετωπίσει αυτή τη δυσκολία. Κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ένα «keyless» κουτί συναγερμού πυρκαγιάς, το οποίο κάθε φορά που κάποιος άνοιγε την πόρτα του κουτιού κτυπούσε δυνατά ένα κουδούνι, χρησιμοποιώντας αυτό το σύστημα απαιτείται μια διαδικασία δύο σταδίων.

1. Άνοιγμα του κουτιού και

2. Τραβώ το άγκιστρο του συναγερμού.

Κάτω από τις συνθήκες του άγχους της στιγμής πολλοί άνθρωποι μπέρδευαν τον ήχο όταν άνοιγε η πόρτα και τον ταύτιζαν με τον συναγερμό πυρκαγιάς. Έτσι, πολλές ζωές και κτίρια χάθηκαν λόγω αυτής της εσφαλμένης υπόθεσης.

Η εφεύρεση του τηλεφώνου το 1876 δημιούργησε ένα νέο διάδρομο επικοινωνίας. Καθώς ο χρόνος προχωρά κάθε κοινότητα ανακοινώνει ξεχωριστό επταψήφιο αριθμό τηλεφώνου για τις δημόσιες υπηρεσίες όπως η αστυνομία, η πυροσβεστική και το τοπικό νοσοκομείο. Σε ορισμένες μητροπολιτικές περιοχές δε, μπορεί να υπάρχουν και πάνω από 200 αριθμοί για τις δημόσιες υπηρεσίες. Συχνά, οι άνθρωποι καλούσαν απλά το «0» για να επικοινωνήσουν με τον κεντρικό χειριστή, με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση, κακή πληροφόρηση και καθυστερήσεις μέχρι ο χειριστής να επικοινωνήσει με το αρμόδιο γραφείο .

Το 1963, στο Perry Township ο Επικεφαλής της Εθελοντικής Πυροσβεστική Υπηρεσίας ο Conway νευρίασε όταν η κοντινή Επαγγελματική Πυροσβεστική Υπηρεσία του Evansville της Indiana έλαβε μια κλήση για συμβάν που οι εθελοντές είχαν υπό έλεγχο. Εκείνη την εποχή, οι τηλεφωνητές κατεύθυναν όλες τις κλήσεις προς τους επαγγελματίες. Ο Conway ήθελε να κάνει γνωστές τις υπηρεσίες του Perry Township Volunteer Fire Department. Επινόησε λοιπόν ένα ευαίσθητο στην πίεση κόκκινο αυτοκόλλητο με τον αριθμό της πυροσβεστικής υπηρεσίας του. Αυτά τα αυτοκόλλητα διανεμήθηκαν σε όλους τους κατοίκους και τις επιχειρήσεις στο Perry Township. Από τότε ποτέ δεν έγινε κλήση στη Πυροσβεστική Υπηρεσία Perry. Γειτονικές εθελοντικές πυροσβεστικές υπηρεσίες ακούγοντας για τα αυτοκόλλητα έφτιαξαν τα δικά τους. Σύντομα ο Conway και ο τρόπος διαφήμισής του έγινε και ο κρατικός τρόπος διαφήμισης.

Ο ενιαίος αριθμός τηλεφώνου για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης είναι μια έννοια που προέρχεται από την Ευρώπη. Το 1958, το Κογκρέσο ζητά ενιαίο τηλεφωνικό αριθμό έκτακτης ανάγκης. Το 1967, η Επιτροπή του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών ζητά με επιβολή νόμου να προβλέπεται  ένας παγκόσμιος αριθμός έκτακτης ανάγκης. Το 1968, η αμερικανική AT & T εταιρεία τηλεφώνων ανακοίνωσε ότι το «9-1-1» ήταν διαθέσιμο ως εθνικός αριθμός έκτακτης ανάγκης . Οι κλήσεις έκτακτης ανάγκης δεν θα είναι πλέον αναγκαίο να απαντηθούν από τηλεφωνητές.

Το «9-1-1» αναπτύχθηκε για την διευκόλυνση της τηλεφωνικής πρόσβασης του κοινού στην αστυνομία, τη πυροσβεστική και τις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης . Οι τοπικές κυβερνήσεις άρχισαν την εφαρμογή της χρήσης «9-1-1» το 1968 . Οι κοινότητες συνεργάστηκαν με τις τηλεφωνικές εταιρείες τους για να καθιερωθεί η χρήση του αριθμού έκτακτης ανάγκης στην περιοχή τους .

Η πρώτη κλήση στο «9-1-1» έγινε το 1968 στο Haleyville, της Αλαμπάμα μία εβδομάδα αφού το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών θέτει το «9-1-1» ως εθνικό αριθμό έκτακτης ανάγκης. Ο Bob Gallagher, Πρόεδρος της Εταιρείας Τηλεφώνων της Alabama δήλωσε: «Ο πατέρας μου, ο John Gallagher, ήταν επικεφαλής στη φωτιά του Χάντινγκτον, στη Δυτική Βιρτζίνια το 1968. Ήταν το κίνητρο για την επιθυμία μου ώστε Haleyville να είναι η πρώτη κοινότητα που θα χρησιμοποιήσει το νέο αριθμό. Η 4.500 κατοίκων κοινότητα, επιλέχθηκε από την μικρή ανεξάρτητη τηλεφωνική εταιρεία, επειδή με τον υπάρχοντα εξοπλισμό θα μπορούσε να είναι πιο εύκολη η μετατροπή για να εξυπηρετήσει την γραμμή έκτακτης ανάγκης . Ο Robert Fitzgerald, ένας διευθυντής του εργοστασίου της εν λόγω εταιρείας, σχεδίασε το κύκλωμα για το πρώτο σύστημα «9-1-1» και συμμετείχε στην εγκατάσταση του. Σύμφωνα με τον Gallagher, ο Bill Frey υπηρετούσε ως τοπικός διευθυντής του γραφείου στο Haleyville το 1968, αλλά ο ίδιος δεν συμμετείχε σε οποιοδήποτε φάση της μετατροπής του συστήματος «9-1-1». Ο Gallagher κάνει όλες τις ρυθμίσεις με τους υπαλλήλους του για την πρώτη κλήση. Στις 16 Φεβρουαρίου 1968, ο Rankin Fite, ο Πρόεδρος της Βουλής της Αλαμπάμα έκανε μια κλήση στο «9-1-1» Εκπρόσωπος των ΗΠΑ ήταν ο Tom Bevill. Ο Bevill σήκωσε το φωτεινό κόκκινο τηλέφωνο στο αστυνομικό τμήμα και απαντά στην κλήση . Οι δύο άνδρες χαιρέτησαν ο ένας τον άλλο και έκλεισαν την συζήτηση «με καφέ και ντόνατς».

Μέσα σε τρία χρόνια, η πρώτη πόλη που άρχισε τη χρήση του «9-1-1» ήταν η Νέα Υόρκη. Το 1972, η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών ( FCC ) συνέστησε ότι «9-1-1» θα πρέπει να τεθεί σε λειτουργία σε εθνικό επίπεδο. Ενώ «9-1-1» ήταν ένας αριθμός τηλεφώνου που είναι διαθέσιμος σε εθνικό επίπεδο μεμονωμένες κοινότητες ανταποκρίθηκαν. Το 1977, 600 συστήματα χρησιμοποιούν «9-1-1» και σχεδόν 100 νέες υπηρεσίες προστίθενται κάθε χρόνο. Ωστόσο, η πλειοψηφία των κατοίκων με πρόσβαση στο « 9-1-1» ζούσε σε αστικές περιοχές και μόνο το 30 % του συνολικού πληθυσμού των ΗΠΑ θα μπορούσε να καλέσει βοήθεια καλώντας «9-1-1». Το 1994, το 75 % του πληθυσμού θα μπορούσε να καλέσει «9-1-1» για να ζητήσει βοήθεια .

Ο στόχος τώρα είναι να παρέχει βελτιωμένες υπηρεσίες. Βελτιωμένη εξυπηρέτηση αναγνωρίζοντας τον αριθμό τηλεφώνου και τη θέση του καλούντος. Η πρώτη κοινότητα με ένα πλήρως ενισχυμένο σύστημα «9-1-1» ήταν το Orange County, της Florida. Η Υπηρεσία μπήκε σε λειτουργία το 1980 .

Αναφορές :

  • Conway, W. Fred. Firefighting Lore. New Albany, IN: Fire Buff House, 1993. (155-157).
  • Credle, Melanie. «Recalling 911» The Herald-Sun (Durham, NC) 14 March, 1993: E+.
  • Gallagher, Bob. 911 History. Email to ffrs_assoc10. 21 August 2001.
  • Gallagher, Bob. 911 History. Email to ffrs_assoc10. 25 August 2001.
  • Jackie Dispatch 9-1-1 page (page not active as of August 2009)
  • Parker, Anita. «First 911 System Installed 25 Years Ago» The Times Record (Fayette, AL) 28/4/93.
  • «World’s First 9-1-1 Call»  Haleyville, AL-Feb 16, 1968.  29 Nov 2001.

Πηγή: http://firehistory.weebly.com

Μετάφραση – Προσαρμογή για το Fire.gr, Χ. Ζαφειρίου

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.